ΤΟ BLOG
13/06/2015 08:11 EEST | Updated 13/06/2016 08:12 EEST

Κρίση, τέχνη, ακτιβισμός

Λένα Παγώνη

Σα να δραπέτευσαμε...Απο την κρίση και την καθημερινότητά της. Βρεθήκαμε στο Μουσείο της Ακρόπολης, τον θεϊκό αυτό χώρο. Παρακολουθήσαμε την διάλεξη μιας ακούραστης και πολυβραβευμενης ακτιβίστριας για την ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ηταν η Kerry Kennedy η οποία ήρθε στην Αθήνα, προσκεκλημένη της Πρέσβειρας Καλής Θελήσεως στην UNESCO Μαριάννας Βαρδινογιάννη.

Η Kerry Kennedy, κόρη του δολοφονημένου Γερουσιαστή Robert Kennedy και της Ethel - η οποία ηταν παρούσα. Ιδρύτρια του "Robert F. Kennedy Center for Justice and Human Rights". Και μόνο οι τίτλοι της και η προέλευσή της φτάνουν...

ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Αρχίζοντας την ομιλία της απο την ιστορία της Ελλάδας, έφτασε στις ημέρες μας για να πει πως είναι εξοργιστικό σε μια τέτοια χώρα μια μητέρα να πρέπει να αποφασίσει, αν θα αγοράσει φάρμακα για τους ηλικιωμένους γονείς της ή τροφή για τα παιδιά της.

Εμείς οι Αμερικάνοι, είπε, και όλες οι χώρες οφείλουμε να σταθούμε στο πλευρό της Ελλάδας -από τα ισχυρότερα κράτη στην ιστορία του κόσμου- κι αν δεν το κάνουμε θα έχουμε εμείς οι ίδιοι πρόβλημα, παντού στον κόσμο. Και καταχειροκροτήθηκε.

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Τα ανθρώπινα δικαιώματα ηταν το θέμα της. Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς ως πρόσωπα απέναντι στα δεινά της ανθρωπότητας; Είναι το ερώτημα της. Και το απαντά με ποικίλες πρωτοβουλίες. Όπως, το σχολικό πρόγραμμα "speak truth to power".

Όταν θέλουμε, λέει, να μιλήσουμε στα παιδιά για το πρόβλημα της απάνθρωπης παιδικής εργασίας κυρίως στον τρίτο κόσμο, τους προκαλούμε να αρχίσουν να αναρωτιούνται από που και από ποιους είναι κατασκευασμένα τα παπούτσια ή τα ρούχα τους. Δίνοντας, κατέληξε, τα εργαλεία να γίνουν υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δημιουργούμε το πιο σίγουρο μονοπάτι για έναν καλύτερο κόσμο.

-Αυτά τα μηνύματα για το έργο σας πως φτάνουν στον πολυ κόσμο;, ρώτησα την Kerry Kennedy που είναι απλή, προσιτή, ενδιαφέρουσα γυναίκα.

-Αυτός είναι ο στόχος. Γιʼ αυτό ταξιδεύω. Πιστεύω ότι βρίσκομαι μέσα στην κοινωνία.

ΣΤΟΥΣ ΚΗΠΟΥΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ

Την ίδια πάνω- κάτω ερώτηση έκανα στον συλλέκτη, πολυπράγμονα Δημήτρη Δασκαλόπουλο, πρώην Πρόεδρο των Βιομηχάνων και ιδρυτή του Οργανισμού Πολιτισμού "ΝΕΟΝ".

Βρεθήκαμε στον δροσερό, γεμάτο πανύψηλα δέντρα και ολάνθιστα παρτέρια κήπο της Γαλλικής Σχολής (1872), στο Κολωνάκι. Ένα απρόσμενο φυσικό σκηνικό, όπου έχει στηθεί η έκθεση έργων τέχνης "TERRAPOLIS" (25 ως 26 Ιουλίου), με δημιουργίες 37 ξένων καλλιτεχνών απο 18 χώρες, σε συνεργασία με την Whitechapel Gallery. «Μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, πως τέτοιου είδους αξιεπαινες δραστηριότητες φτάνουν στον πολίτη; Τον βοηθάνε; Και πως;», επέμεινα.

Ο κ. Δασκαλοπουλος μιλωντας για το...χαμηλό βαρομετρικό των εσωτερικών εξελίξεων στη χώρα μας, είπε πως η προσπάθεια του "ΝΕΟΝ" είναι να κάνει τις προκλήσεις της σύγχρονης τέχνης κτήμα του ευρύτερου κοινού. Να γίνουν μέρος της συλλογικής καθημερινότητας. Ισχυρίζεται μάλιστα πως αυτό συνιστά πολιτική πράξη. Και, μετά λόγου γνώσεως, ως επιχειρηματίας τονίζει πως η επένδυση στον πολιτισμό είναι σίγουρο αναπτυξιακό στοίχημα. Όσο δύσκολη κι αν είναι η κατάσταση στον τόπο μας, τονίζει.

Συμμετέχοντας, λοιπόν, ο καθένας με τον τρόπο του σε κάποια από όλα αυτά δεν αλλάζει μόνον ο κόσμος. Αλλάζει και κάτι μέσα μας. Κι αυτό είναι σημαντικό...Όπως είπε η Kerry Kennedy, μαγεμένη απο το φως του Παρθενώνα...