Δεν είμαστε λίγοι όσοι θυμόμαστε με νοσταλγία τις στιγμές που περάσαμε με τον παππού ή τη γιαγιά μας. Οι βόλτες, οι ιστορίες, τα οικογενειακά τραπέζια ή ακόμη και μια απλή αγκαλιά είναι αναμνήσεις που συχνά μας συνοδεύουν σε όλη μας τη ζωή. Ωστόσο, ο ισχυρός δεσμός ανάμεσα στις δύο γενιές δεν δημιουργείται πάντα από μόνος του. Χτίζεται μέσα από μικρές καθημερινές πράξεις, σεβασμό και ειλικρινές ενδιαφέρον.
Όπως αναφέρει το Yahoo Life, υπάρχουν ορισμένοι άγραφοι κανόνες που φαίνεται να ακολουθούν, συνειδητά ή ασυνείδητα, οι παππούδες και οι γιαγιάδες που καταφέρνουν να διατηρούν μια πραγματικά στενή σχέση με τα εγγόνια τους. Μάλιστα, αρκετά από αυτά τα στοιχεία επιβεβαιώνονται και από επιστημονικές έρευνες που έχουν εξετάσει πώς αναπτύσσονται οι διαγενεακές σχέσεις και ποιοι παράγοντες συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ισχυρού συναισθηματικού δεσμού.
Ποια είναι, λοιπόν τα στοιχεία που κάνουν πραγματικά τη διαφορά;
1. Σεβόμαστε τον ρόλο των γονιών
Όσο κι αν αγαπάμε τα εγγόνια μας, οι γονείς τους είναι εκείνοι που καθορίζουν τους κανόνες. Η έρευνα δείχνει ότι η ποιότητα της σχέσης ανάμεσα στους γονείς και τους παππούδες επηρεάζει άμεσα το πόσο στενή θα γίνει και η σχέση με τα παιδιά. Δεν είναι τυχαίο ότι οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν τους γονείς ως τους «gatekeepers», δηλαδή τους ανθρώπους που ανοίγουν ή κλείνουν την πόρτα αυτής της σχέσης.
2. Η σταθερή παρουσία αξίζει περισσότερο από τα δώρα
Ένα τηλεφώνημα, μια επίσκεψη, η παρουσία σε μια σχολική γιορτή ή σε έναν αγώνα συχνά σημαίνουν πολύ περισσότερα από ένα ακριβό παιχνίδι. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Adolescence, η συχνή επαφή και η ενεργή συμμετοχή στη ζωή των εγγονιών συνδέονται με μεγαλύτερη συναισθηματική εγγύτητα και εμπιστοσύνη.
3. Ακούμε χωρίς να κρίνουμε
Ένας παππούς ή μια γιαγιά μπορούν να γίνουν το πρόσωπο στο οποίο ένα παιδί θα θελήσει να μιλήσει όταν χρειάζεται στήριξη. Αυτό προϋποθέτει ότι θα ακούσουμε πραγματικά όσα έχει να μας πει, χωρίς να μετατρέπουμε κάθε συζήτηση σε μάθημα ή επίπληξη. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα παιδιά νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια όταν έχουν έναν ενήλικα που τα ακούει με κατανόηση και χωρίς επικριτική διάθεση.
4. Προσαρμοζόμαστε καθώς μεγαλώνουν
Ένα παιδί πέντε ετών έχει διαφορετικές ανάγκες από έναν έφηβο ή έναν νεαρό ενήλικα. Οι πιο δυνατοί δεσμοί είναι εκείνοι που εξελίσσονται μαζί με το παιδί. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι αντί για ατελείωτες ώρες παιχνιδιού, αρκεί πλέον ένα μήνυμα, μια συζήτηση ή ένας καφές όταν μεγαλώσει. Η προσαρμοστικότητα θεωρείται βασικό χαρακτηριστικό των υγιών διαγενεακών σχέσεων.
5. Δεν συγκρίνουμε και δεν ξεχωρίζουμε αγαπημένους
Τα παιδιά αντιλαμβάνονται πολύ γρήγορα αν κάποιος κάνει διακρίσεις. Όπως αναφέρει και το journals.sagepub.com η ίση μεταχείριση και η άνευ όρων αποδοχή συμβάλλουν στη δημιουργία σχέσεων εμπιστοσύνης και αποτρέπουν αισθήματα απόρριψης που μπορεί να τα ακολουθήσουν για χρόνια.
6. Δείχνουμε αγάπη χωρίς ανταλλάγματα
Ίσως αυτός να είναι ο σημαντικότερος κανόνας. Οι παππούδες που μένουν πραγματικά κοντά στα εγγόνια τους δεν χρησιμοποιούν την αγάπη ως μέσο πίεσης ούτε δημιουργούν ενοχές όταν τα παιδιά μεγαλώνουν και αποκτούν τη δική τους ζωή. Όπως επισημαίνεται σε άρθρο του thetimes.com, οι σχέσεις που βασίζονται στη σταθερότητα, την αποδοχή και την αγάπη χωρίς όρους είναι εκείνες που διατηρούνται για δεκαετίες.
Με πληροφορίες από Yahoo Life, Journal of Adolescence, journals.sagepub.com, thetimes.com,
