Έχει αρχίσει πλέον να αποκτά χαρακτηριστικά πολιτικής και δημοσιογραφικής παρωδίας η ατελείωτη σεναριολογία γύρω από τις επόμενες κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά.
Κάθε τόσο εμφανίζεται μια καινούργια «αποκλειστική πληροφορία». Πότε θα ανακοινώσει το κόμμα του, πότε θα ξεκινήσει περιοδείες, ποιους θα συναντήσει, ποιοι θα τον ακολουθήσουν και ποιοι θα στελεχώσουν τον νέο πολιτικό σχηματισμό.
Το πιο παράδοξο είναι ότι προαναγγέλλονται ακόμη και περιοδείες ενός πολιτικού που ήδη πραγματοποιεί επισκέψεις και επαφές, επιλέγοντας ο ίδιος πού θα εμφανιστεί, με ποιους θα συνομιλήσει και ποια μηνύματα θα εκπέμψει.
Και κάθε φορά που κάποια από τις περίφημες ημερομηνίες περνά χωρίς να συμβεί τίποτα, εμφανίζεται μια καινούργια ημερομηνία. Μια νέα «αναβολή». Μια νέα εκτίμηση. Ένας ακόμη κύκλος υποτιθέμενων πληροφοριών.
Μόνο που υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα: Για να αναβληθεί κάτι, πρέπει προηγουμένως να έχει ανακοινωθεί επισήμως.
Ο Σαμαράς κρατά τα χαρτιά του και οι άλλοι προσπαθούν να μαντέψουν
Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο απλή από τα περίπλοκα σενάρια που κατασκευάζονται.
Ο Αντώνης Σαμαράς δεν ανοίγει τα χαρτιά του. Δεν αποκαλύπτει το χρονοδιάγραμμα των αποφάσεών του και, κυρίως, δεν επιτρέπει στους πολιτικούς αντιπάλους του να γνωρίζουν εγκαίρως τις επόμενες κινήσεις του.
Αυτό από μόνο του δημιουργεί ένα ιδιότυπο παιχνίδι νεύρων.
Και το ενδιαφέρον είναι ότι ο ίδιος δεν χρειάζεται να κάνει ιδιαίτερα πολλά για να το συντηρεί. Αρκεί να μην επιβεβαιώνει τις πληροφορίες που κυκλοφορούν και να συνεχίζει τις δημόσιες παρεμβάσεις του.
Έτσι, όσοι προσπαθούν να προβλέψουν την επόμενη κίνησή του βρίσκονται διαρκώς ένα βήμα πίσω.
Δεν γνωρίζω αν αυτή είναι μια απολύτως σχεδιασμένη τακτική ή αν απλώς ο πρώην πρωθυπουργός έχει αποφασίσει να κινηθεί με τον δικό του ρυθμό. Το αποτέλεσμα, πάντως, είναι το ίδιο: πολιτική αβεβαιότητα για τους αντιπάλους του και συνεχής αναπαραγωγή σεναρίων.
Η Νέα Δημοκρατία έχει τους περισσότερους λόγους να ανησυχεί
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.
Όταν ο Αντώνης Σαμαράς αποφασίσει να αναγγείλει το νέο κόμμα, η Νέα Δημοκρατία θα είναι εκείνη που θα βρεθεί μπροστά στη μεγαλύτερη πολιτική δοκιμασία.
Και αυτό ανεξάρτητα από το τελικό εκλογικό ποσοστό του νέου σχηματισμού.
Η εμφάνιση ενός κόμματος υπό έναν πρώην πρωθυπουργό και πρώην πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια συνηθισμένη προσθήκη στον εκλογικό χάρτη.
Θα πρόκειται για μια πολιτική παρέμβαση με συγκεκριμένες αναφορές στην παραδοσιακή κεντροδεξιά, στην πατριωτική δεξιά, στη λαϊκή δεξιά και σε ένα ακροατήριο που εμφανίζεται δυσαρεστημένο με επιλογές της σημερινής κυβέρνησης.
Δεν είναι απαραίτητο να αποσπάσει ένα τεράστιο ποσοστό για να προκαλέσει σοβαρό πρόβλημα στη Νέα Δημοκρατία. Αρκεί μια υπολογίσιμη μετακίνηση ψηφοφόρων, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον όπου κάθε εκλογική μονάδα μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία.
Αλλά οι συνέπειες δεν θα περιοριστούν στο κυβερνών κόμμα.
Κόμματα που βρίσκονται δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας θα μπορούσαν επίσης να βρεθούν αντιμέτωπα με έναν ισχυρό ανταγωνιστή, ο οποίος διαθέτει κυβερνητική εμπειρία, αναγνωρισιμότητα και πολιτική διαδρομή δεκαετιών.
Στη Νέα Δημοκρατία θα έπρεπε να γνωρίζουν καλύτερα τον Σαμαρά
Υπάρχει, ωστόσο, και κάτι ακόμη που προκαλεί εντύπωση.
Εάν υπάρχει ένας πολιτικός χώρος που θα έπρεπε να γνωρίζει σε βάθος τον Αντώνη Σαμαρά, αυτός είναι η Νέα Δημοκρατία.
Δεν πρόκειται για έναν νεοεμφανιζόμενο πολιτικό που αναζητεί τον βηματισμό του.
Πρόκειται για έναν άνθρωπο που έχει περάσει από σκληρές εσωκομματικές αναμετρήσεις, έχει ιδρύσει στο παρελθόν δικό του κόμμα, έχει επιστρέψει στη Νέα Δημοκρατία, έχει αναλάβει την ηγεσία της και έχει φτάσει μέχρι το Μέγαρο Μαξίμου.
Η πολιτική του διαδρομή δείχνει ότι γνωρίζει από συγκρούσεις, αναμονές, αιφνιδιασμούς και υπολογισμό του κατάλληλου χρόνου.
Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να τον υποχρεώσει να επιταχύνει τις αποφάσεις του μέσα από διαρροές, πιέσεις ή διαδοχικά δημοσιεύματα, πιθανότατα υποτιμά την εμπειρία του.
Ο Σαμαράς δεν είναι από τους πολιτικούς που «μασάνε» εύκολα από τέτοιου είδους παιχνίδια.
Οικονομία, ακρίβεια και εξωτερική πολιτική: Εκεί επιλέγει να παρεμβαίνει
Έχει επίσης ενδιαφέρον ότι, αντί να εγκλωβίζεται στις συζητήσεις για το πότε θα ανακοινώσει κόμμα, ο Αντώνης Σαμαράς επιλέγει στις δημόσιες παρεμβάσεις του να δίνει έμφαση σε ζητήματα που απασχολούν άμεσα τους πολίτες.
Η οικονομία, η ακρίβεια, η καθημερινότητα των νοικοκυριών και οι επιλογές στην εξωτερική πολιτική βρίσκονται στον πυρήνα της πολιτικής του επιχειρηματολογίας.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ένα κρίσιμο στοιχείο.
Ενώ άλλοι συζητούν ημερομηνίες και οργανωτικά σχήματα, εκείνος επιχειρεί να διατηρεί την παρουσία του στην πολιτική επικαιρότητα μέσα από θέσεις και παρεμβάσεις.
Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγει, τουλάχιστον προς το παρόν, να μετατρέψει ολόκληρη τη δημόσια συζήτηση γύρω από το πρόσωπό του σε ένα ατελείωτο ερώτημα για την ίδρυση κόμματος.
Οι δημοσκοπήσεις και η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην αποδοχή και την ψήφο
Ένα ακόμη πεδίο που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή είναι οι δημοσκοπήσεις.
Στη δημόσια συζήτηση έχουν εμφανιστεί εκτιμήσεις που τοποθετούν τη δυνητική αποδοχή ενός κόμματος Σαμαρά ακόμη και κοντά στο 14%.
Ένα τέτοιο μέγεθος, εφόσον τεκμηριώνεται από συγκεκριμένη έρευνα, ασφαλώς δεν είναι ευκαταφρόνητο.
Ωστόσο, χρειάζεται μια ουσιαστική διευκρίνιση.
Άλλο πράγμα είναι να δηλώνει ένας πολίτης ότι αντιμετωπίζει θετικά ή θα μπορούσε να εξετάσει την ψήφο σε ένα νέο κόμμα και εντελώς διαφορετικό να το επιλέγει τελικά στην κάλπη.
Η δυνητική αποδοχή δεν ταυτίζεται με την πρόθεση ψήφου.
Προσωπικά, εκτιμώ ότι ένα ενδεχόμενο κόμμα Σαμαρά θα μπορούσε να καταγράψει στην πραγματική πρόθεση ψήφου χαμηλότερα ποσοστά από εκείνα που εμφανίζονται σε ερωτήσεις δυνητικής υποστήριξης.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η κοινοβουλευτική του παρουσία θα ήταν αμελητέα.
Αντιθέτως, ακόμη και ένα μονοψήφιο εκλογικό ποσοστό, εφόσον εξασφαλίζει την είσοδο στη Βουλή, μπορεί να μεταφραστεί σε αξιόλογη κοινοβουλευτική δύναμη και να επηρεάσει ουσιαστικά τους συσχετισμούς.
Και κυρίως μπορεί να αλλάξει την αριθμητική της αυτοδυναμίας.
Λίγη εγκράτεια μέχρι να μιλήσει ο ίδιος
Θα συνιστούσα, λοιπόν, περισσότερη εγκράτεια σε όσους σπεύδουν κάθε τόσο να παρουσιάσουν ως δεδομένη μια ημερομηνία, μια απόφαση ή μια πολιτική κίνηση του Αντώνη Σαμαρά.
Δεν αποκλείω να υπάρχουν πραγματικές πληροφορίες, επαφές και προετοιμασίες. Άλλο όμως η τεκμηριωμένη δημοσιογραφική πληροφορία και άλλο η διαρκής ανακύκλωση προβλέψεων που εμφανίζονται ως βεβαιότητες.
Όταν και εφόσον ο πρώην πρωθυπουργός αποφασίσει να ανακοινώσει επισήμως τη δημιουργία νέου κόμματος, θα υπάρχει άφθονο πολιτικό και δημοσιογραφικό υλικό για ανάλυση.
Θα συζητηθούν οι προγραμματικές θέσεις, τα πρόσωπα, οι συμμαχίες, η οργανωτική δομή, οι δημοσκοπικές επιδόσεις και οι συνέπειες για το πολιτικό σύστημα.
Και ασφαλώς οι πολιτικοί του αντίπαλοι θα έχουν κάθε δικαίωμα να αντιπαρατεθούν μαζί του, να αμφισβητήσουν τις επιλογές του και να διαμορφώσουν τις δικές τους στρατηγικές.
Μέχρι τότε, όμως, υπάρχει μια πραγματικότητα που καλό θα ήταν να γίνει κατανοητή.
Ο χρόνος των αποφάσεων του Αντώνη Σαμαρά ανήκει στον ίδιο.
Όχι στα δημοσιογραφικά σενάρια. Όχι στις πολιτικές διαρροές. Και ασφαλώς όχι σε όσους θα ήθελαν να τον υποχρεώσουν να αποκαλύψει πρόωρα τις προθέσεις του.
Για την ώρα, εκείνοι μετρούν ημερομηνίες. Ο Σαμαράς μετρά τις κινήσεις του.
Και στην πολιτική, πολλές φορές, εκείνος που ελέγχει τον χρόνο διαθέτει ένα σημαντικό πλεονέκτημα απέναντι σε εκείνους που προσπαθούν να τον προλάβουν.