Η εικόνα του Παρισιού ήταν εντυπωσιακή από κάθε πλευρά. Δεν ήταν μόνο η μεγαλοπρεπής στρατιωτική παρέλαση, τα αγήματα, τα άρματα μάχης και τα αεροσκάφη πάνω από τη γαλλική πρωτεύουσα. Εκείνο που εντυπωσίασε περισσότερο εμένα ήταν η διεθνής διάσταση που έδωσε η Γαλλία στην εθνική της επέτειο.
Στο Παρίσι βρέθηκαν Ευρωπαίοι ηγέτες, εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Νίκος Χριστοδουλίδης και πολιτικοί από πολλές ακόμη χώρες. Στην παρέλαση συμμετείχαν στρατιωτικά αγήματα και αεροσκάφη από συμμαχικά κράτη, ανάμεσά τους η Ελλάδα και η Κύπρος.
Η Γαλλία μετέτρεψε, δηλαδή, την εθνική της γιορτή σε διεθνή επίδειξη συμμαχιών, ισχύος και αλληλεγγύης.
Και αναρωτιέμαι: εμείς γιατί δεν κάνουμε το ίδιο κάθε 25η Μαρτίου;
Γιατί δεν προσκαλούμε στο Σύνταγμα όλους τους Ευρωπαίους ηγέτες, την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ; Γιατί δεν ζητούμε να παρελάσουν συμβολικά στρατιωτικά αγήματα από κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ατλαντικής Συμμαχίας;
Γιατί να μη σηκωθούν στον αθηναϊκό ουρανό γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, πολωνικά και γερμανικά μαχητικά, όπως πέταξαν ελληνικά αεροσκάφη πάνω από το Παρίσι;
Τι ακριβώς φοβάται η Ελλάδα;
Μήπως θυμώσει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν; Μήπως η Άγκυρα θεωρήσει ότι η διεθνής παρουσία στην επέτειο της απελευθέρωσης από τον οθωμανικό ζυγό αποτελεί «πρόκληση»;
Ή μήπως φοβόμαστε ότι αρκετοί Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θα δεχθούν καν την πρόσκληση, επειδή θα βάλουν στο μυαλό τους ότι δεν πρέπει να ενοχλήσουν τον πολύτιμο συνέταιρό τους στην Άγκυρα, με τον οποίο κάνουν ενεργειακές, εμπορικές και εξοπλιστικές μπίζνες;
Θα έρθει άραγε ο Μαρκ Ρούτε ή θα σκεφθεί ότι μπορεί να δυσαρεστηθεί ο Ερντογάν, με τον οποίο πριν από λίγες ημέρες περπατούσαν σχεδόν χεράκι χεράκι;
Θα έρθει η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν; Θα έρθει η Κάγια Κάλας, που η Ευρωπαϊκή Ένωση στέλνει στην Άγκυρα για να προσκυνά τη γεωπολιτική χρησιμότητα της Τουρκίας, ξεχνώντας κατοχές, απειλές, casus belli και παραβιάσεις;
Δεν ζητώ να μετατρέψουμε την 25η Μαρτίου σε αντιτουρκική φιέστα. Ζητώ να πάψουμε να απολογούμαστε για την Ιστορία μας.
Η Γαλλία δεν ρωτά κανέναν αν ενοχλείται από τη Βαστίλη. Δεν κρύβει την Επανάστασή της για να μη διαταραχθούν οι «ήρεμες θάλασσες» με κανέναν.
Εμείς γιατί συμπεριφερόμαστε σαν να πρέπει να ζητήσουμε άδεια για να τιμήσουμε το 1821;
Η επόμενη 25η Μαρτίου μπορεί να δώσει την απάντηση. Με Ευρωπαίους ηγέτες, ξένα αγήματα και συμμαχικά αεροσκάφη πάνω από το Σύνταγμα.
Εκτός κι αν η εξωτερική μας πολιτική εξακολουθεί να μετρά την εθνική αξιοπρέπεια με το πόσο μπορεί να θυμώσει ο «σουλτάνος».
