Το ερώτημα πλέον στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αν υπάρχει κρίση. Είναι αν υπάρχει ακόμη κόμμα με ενιαία πολιτική βούληση. Γιατί αυτό που εκτυλίσσεται στην Κουμουνδούρου δεν μοιάζει με εσωκομματική διαφωνία. Μοιάζει με αποσύνθεση. Με ένα πολιτικό σκορποχώρι, όπου άλλοι κοιτούν προς την έξοδο, άλλοι προς τον Αλέξη Τσίπρα, άλλοι προς τη διάσωση των καρεκλών και ο Παύλος Πολάκης ανεβαίνει το βουνό του ΣΥΡΙΖΑ για να πατήσει κορυφή στην ηγεσία.
Ο Πολάκης δεν άφησε περιθώριο παρερμηνείας. Δήλωσε παρών στην κούρσα της ηγεσίας και έστρεψε ευθέως τα πυρά του κατά του Σωκράτη Φάμελλου, λέγοντας ότι δεν μπορεί ένας πρόεδρος κόμματος να οδηγεί το κόμμα του στη στήριξη άλλου πολιτικού φορέα. Η φράση του, «αν στηρίζεις Τσίπρα παραιτήσου και πήγαινε στην ΕΛΑΣ να δούμε αν θα σε πάρει», συμπυκνώνει όλο το εσωτερικό δράμα του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ.
Το κόμμα που κάποτε κυβέρνησε τη χώρα βλέπει σήμερα το πολιτικό του σώμα να αδειάζει. Δημοσκοπικά, σε ορισμένες μετρήσεις και καταγραφές, ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται κοντά στο 1% ή στο 1,2%, την ώρα που η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα καταγράφεται ως ο νέος ισχυρός πόλος της αντιπολίτευσης. Το MEGA μετέδωσε ότι σε μέτρηση η ΕΛ.Α.Σ. έφτανε στο 14,1%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ «εξαϋλώνεται» στο 1,2%.
Και δεν είναι μόνο οι αριθμοί. Είναι οι αποχωρήσεις. Στελέχη που μέχρι χθες κρατούσαν κομματικές θέσεις, βουλευτικές έδρες ή πολιτική επιρροή μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, πλέον παίρνουν αποστάσεις ή φεύγουν προς τον Τσίπρα. Η περίπτωση Καραμέρου, μετά και τον Ζαχαριάδη, δείχνει ότι η μετακίνηση δεν είναι απλή διαρροή. Είναι πολιτικό ρεύμα εξόδου.
Ο Πολάκης βλέπει το κενό και επιχειρεί να το καταλάβει. Προβάλλει πολιτική πλατφόρμα με δημόσιο έλεγχο σε στρατηγικούς τομείς, ΔΕΗ, Εθνική Τράπεζα και παρέμβαση στα υπερκέρδη των καυσίμων, ενώ ανοίγει παράθυρο συνομιλιών με Νέα Αριστερά, ΜέΡΑ25, τμήμα του ΠΑΣΟΚ και την ΕΛ.Α.Σ., εφόσον αποδεχθούν τη δική του βάση συζήτησης.
Το Σάββατο στην Κεντρική Επιτροπή δεν θα παιχτεί απλώς μια ψηφοφορία. Θα μετρηθούν στρατόπεδα, απουσίες, μετακινήσεις και αντοχές. Καταγράφονται ως τρία κρίσιμα «κλειδιά» τις αποχές, τη στάση Φάμελλου και τις μετακινήσεις στελεχών, ενώ ήδη ζητείται να δοθεί στη δημοσιότητα η λίστα των μελών της Κεντρικής Επιτροπής για να μετρηθούν «ένας ένας».
Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι βαθύτερο από τον Πολάκη, τον Φάμελλο ή τον Τσίπρα. Είναι ότι το κόμμα δεν ξέρει πια αν θέλει να υπάρξει μόνο του ή να παραδοθεί πολιτικά στον πρώην αρχηγό του. Και μέσα σε αυτή τη θολούρα, ο Σφακιανός Πολάκης επιχειρεί το δικό του ρεσάλτο: να πει στους εναπομείναντες ότι υπάρχει ακόμη ΣΥΡΙΖΑ, αρκεί να αλλάξει χέρια.
Μόνο που το βουνό που ανεβαίνει είναι δύσβατο. Στην κορυφή μπορεί να βρει την ηγεσία. Μπορεί όμως να βρει και τα ερείπια ενός κόμματος που κάποτε ήταν εξουσία και σήμερα παλεύει να αποδείξει ότι δεν έχει τελειώσει.
