Λίγες μόλις ώρες μετά την ανακοίνωση της αναβολής της συνεδρίασης από την αναπληρώτρια γραμματέα Αναστασία Σαπουνά, ένα τμήμα της εσωκομματικής αντιπολίτευσης αποφάσισε να κινηθεί αυτόνομα, επιμένοντας ότι η Κεντρική Επιτροπή πρέπει να συνεδριάσει κανονικά. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί μια πρωτόγνωρη εικόνα: μέλη να βρίσκονται στον χώρο της συνεδρίασης, να στήνεται άρον άρον το «σκηνικό» στον τοίχο και ταυτόχρονα να επιχειρείται η εξασφάλιση απαρτίας μέσω… Zoom.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το βαθύ ρήγμα που έχει δημιουργηθεί στο εσωτερικό της Κουμουνδούρου. Οι δύο πλευρές πλέον δεν συγκρούονται μόνο πολιτικά αλλά και θεσμικά, αμφισβητώντας ακόμη και το ποιος έχει την αρμοδιότητα να συγκαλεί ή να αναβάλλει τα κορυφαία κομματικά όργανα.
Στην πλευρά της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, στελέχη όπως ο Παύλος Πολάκης, ο Νίκος Παππάς και η Ρένα Δούρου εμφανίζονται αποφασισμένα να μην επιτρέψουν να μετατεθεί χρονικά η διαδικασία, υποστηρίζοντας ότι υπάρχει η απαιτούμενη απαρτία και ότι το κόμμα δεν μπορεί να παραμένει ακέφαλο ούτε μία ημέρα περισσότερο. Από την άλλη πλευρά, η ηγετική ομάδα θεωρεί ότι η αναβολή ήταν αναγκαία ώστε να αποφευχθεί μια συνεδρίαση που θα οδηγούσε σε πλήρη διάλυση των ισορροπιών.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο ρόλος του προεδρεύοντος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Θεόφιλου Ξανθόπουλου. Σύμφωνα με πληροφορίες, αρκετές πλευρές τον αντιμετωπίζουν ως το πρόσωπο που μπορεί να λειτουργήσει θεσμικά, κρατώντας ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας ανάμεσα στις αντιμαχόμενες τάσεις και διασφαλίζοντας ότι η κοινοβουλευτική λειτουργία δεν θα παραλύσει όσο το κόμμα αναζητά νέα ηγεσία.
Το παράδοξο είναι ότι ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να δώσει απαντήσεις για το μέλλον του απέναντι στην κοινωνία, η δημόσια εικόνα που εκπέμπει θυμίζει περισσότερο οργανισμό σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η προσπάθεια συγκρότησης απαρτίας με φυσική παρουσία αλλά και διαδικτυακές συνδέσεις μέσω Zoom αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό στιγμιότυπο της κρίσης, καθώς δύσκολα μπορεί να βρεθεί προηγούμενο τόσο μεγάλης εσωκομματικής αναστάτωσης σε συνεδρίαση κορυφαίου κομματικού οργάνου.
Πέρα όμως από τις διαδικασίες, το πραγματικό διακύβευμα είναι βαθύτερο. Ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να αποφασίσει αν θα οδηγηθεί άμεσα σε εκλογή νέας ηγεσίας, αν θα επιχειρήσει μια μεταβατική περίοδο συνεννόησης ή αν οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις θα επιταχύνουν νέες αποχωρήσεις στελεχών.
Όποια κι αν είναι η κατάληξη, η σημερινή ημέρα καταγράφεται ήδη ως μία από τις πιο δύσκολες στην ιστορία του κόμματος. Μια Κεντρική Επιτροπή που ξεκίνησε με αναβολές, αμφισβητήσεις, παράλληλες πρωτοβουλίες και αναζήτηση απαρτίας μέσω τηλεδιάσκεψης δεν θυμίζει σε τίποτα τις συνεδριάσεις του παρελθόντος. Αντίθετα, αποτελεί την πιο χαρακτηριστική απόδειξη ότι η κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πλέον μόνο πολιτική. Είναι βαθιά οργανωτική και υπαρξιακή.
