«Η πολιτική είναι όλα όσα διαμορφώνουν τις ζωές των ανθρώπων. Το κρίσιμο είναι το πρόσημό της: αν δηλαδή επιλέγουμε να αλλάξουμε τις ζωές των ανθρώπων προς το καλύτερο». Αυτό είναι το βασικό μήνυμα του πρώην Πρωθυπουργού και Προέδρου της ΕΛ.Α.Σ., Αλέξη Τσίπρα, στο «Πρόσημο της Πολιτικής», το πρώτο μέρος της κινηματογραφικής τριλογίας που δημιούργησε ομάδα εθελοντών και εθελοντριών του κόμματος.
Πρόκειται για μια handmade πρωτοβουλία, η οποία σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε υπό την επιστημονική επιμέλεια και τον δημιουργικό συντονισμό της Φανής Κουντούρη, Αναπληρώτριας Καθηγήτριας Πολιτικής Επιστήμης και Επικοινωνίας.
Σε έναν προσωπικό και αυτοβιογραφικό τόνο, ο Αλέξης Τσίπρας ανατρέχει στα πρώτα χρόνια της ζωής του, στις αναμνήσεις από το πατρικό του σπίτι και τη γειτονιά όπου μεγάλωσε, αλλά και στο πολιτικό κλίμα της εποχής. Παράλληλα, μιλά για την πολιτική του διαδρομή και την ταυτότητα που απέκτησε μέσα από αυτήν.
Κλείνοντας, αναδεικνύει τη σημασία της ιδεολογίας και της πολιτικής ως δύναμης που μπορεί να επηρεάσει και να μεταμορφώσει την καθημερινότητα των ανθρώπων:
«Πιστεύω στη διαφορά των ιδεολογιών. Και πιστεύω και στην πολιτική, με την έννοια ότι η πολιτική είναι αυτό που οι άνθρωποι παράγουν για να ορίσουν τις ζωές τους και άρα καθορίζει τις ζωές τους. Από το πρόσημο που έχει η πολιτική μπορεί να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων. Και ο αγώνας συνεχίζεται από όλους μας».
Θα ακολουθήσουν ακόμα δύο μέρη.
Αναλυτικά η παρουσίαση των τριών επεισοδίων:
1.«Το πρόσημο της πολιτικής» Στο πρώτο επεισόδιο, ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται στο επίκεντρο ενός διαφορετικού πολιτικού πορτρέτου. Μέσα από προσωπικές σκέψεις, μνήμες και έναν εσωτερικό μονόλογο, η αφήγηση δεν επιχειρεί μια συμβατική βιογραφική αναδρομή ούτε έναν απολογισμό της πολιτικής του πορείας. Αναζητά κάτι βαθύτερο: ποιο είναι σήμερα το πρόσημο της πολιτικής και τι σημαίνει δημόσια ευθύνη; Το πρόσωπο γίνεται έτσι η αφετηρία και όχι ο τελικός προορισμός της αφήγησης.
2.«Η ελπίδα της ανατροπής» Το δεύτερο επεισόδιο μεταφέρει το βλέμμα στη νέα γενιά. Νέοι άνθρωποι μιλούν για την εργασία, τη στέγη, την αβεβαιότητα, τις προσδοκίες και τα σχέδια ζωής που συχνά αναβάλλονται. Μέσα από τις δικές τους φωνές, η ελπίδα αποκτά συγκεκριμένο κοινωνικό περιεχόμενο: συνδέεται με τη δυνατότητα να σχεδιάζει κανείς το μέλλον του, να δημιουργεί και να αισθάνεται ότι μπορεί να συμμετέχει στη διαμόρφωση της κοινωνίας στην οποία ζει.
3.«Η ώρα της ευθύνης» Στο τρίτο επεισόδιο, η ατομική και κοινωνική διαδρομή συναντά τη συλλογική πολιτική πράξη. Η αφήγηση κορυφώνεται στη δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και διαδρομών μιλούν για το στοίχημα της συμμετοχής στα κοινά, για την ευθύνη και για την ανάγκη μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής αρχής. Ο νέος φορέας προσεγγίζεται μέσα από τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτόν και όχι μόνο μέσα από την οργανωτική του συγκρότηση.
