Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google

Δημοσιογραφική επιμέλεια Τέρενς Κουίκ


Από το ΣΕΦ στην πίστα και από το παρκέ στα μπουζούκια. Ο Ολυμπιακός δεν πανηγύρισε απλώς την κατάκτηση του 16ου πρωταθλήματος της ιστορίας του. Το γιόρτασε όπως του άξιζε: με φωνές, τραγούδια, λουλουδοπόλεμο, την Κατερίνα Λιόλιου στο μικρόφωνο και τους πρωταθλητές Ελλάδας να μετατρέπουν το νυχτερινό κέντρο σε ακόμη μία ερυθρόλευκη εξέδρα.

Advertisement
Advertisement

Ήταν από εκείνες τις βραδιές που δεν χωρούν εύκολα σε ένα απλό αθλητικό ρεπορτάζ. Γιατί ο Ολυμπιακός δεν πήγε απλώς «να το κάψει». Πήγε να βάλει την τελευταία πινελιά σε μια σεζόν που είχε ήδη γραφτεί με κόκκινα γράμματα.

Το 16ο πρωτάθλημα της ιστορίας του, τέταρτο μέσα στην τελευταία πενταετία, ήρθε να επιβεβαιώσει την κυριαρχία του εντός συνόρων. Και όταν μια ομάδα σηκώνει κούπα, όταν έχει περάσει από τελικούς, πίεση, ένταση, ντέρμπι και μεγάλες βραδιές, τότε δικαιούται να αφήσει για λίγο τα πινακάκια, τα συστήματα και τα αποδυτήρια. Δικαιούται να ανέβει στην πίστα.

Και εκεί, στην πίστα της Κατερίνας Λιόλιου, ο Ολυμπιακός έβαλε άλλα τρίποντα. Όχι με σουτ από τις γωνίες, αλλά με συνθήματα, αγκαλιές, χαμόγελα και ένα γλέντι που θύμιζε περισσότερο παράταση σε κερκίδα παρά πρόγραμμα νυχτερινού κέντρου.
Η Λιόλιου καλωσόρισε τους «νικητές της χρονιάς», δίνοντας συγχαρητήρια στον Ολυμπιακό, και από εκεί και πέρα το μαγαζί άλλαξε πίστα. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Οι φίλοι των «ερυθρόλευκων» πήραν τη σκυτάλη, τα συνθήματα υψώθηκαν πάνω από τα τραπέζια και η βραδιά απέκτησε ρυθμό ΣΕΦ.
Τα τρόπαια έκαναν την εμφάνισή τους στη σκηνή και το σκηνικό απέκτησε τον απόλυτο συμβολισμό: οι κούπες δεν έμειναν σε προθήκες, ούτε περιορίστηκαν σε φωτογραφίες απονομής. Βγήκαν μπροστά, μέσα στον κόσμο, εκεί όπου χτυπάει η καρδιά του πανηγυρισμού. Σαν να έλεγαν ότι αυτή η σεζόν δεν ανήκει μόνο στους παίκτες, στους προπονητές και στη διοίκηση, αλλά και σε όλους όσοι την έζησαν με την ανάσα κομμένη.

Και ύστερα ήρθε το «Νοικιάστηκε». Το τραγούδι που έχει πλέον συνδεθεί με τις μεγάλες ερυθρόλευκες βραδιές, ακούστηκε σαν σύνθημα, σαν χαμόγελο, σαν πείραγμα, σαν πανηγυρικό κλείσιμο ματιού. Η πίστα έγινε εξέδρα και η εξέδρα χορωδία. Δεν ήταν απλώς ένα τραγούδι στο πρόγραμμα. Ήταν το soundtrack μιας ομάδας που ξέρει να κερδίζει και να γιορτάζει.

Ξεχωριστή πινελιά στη βραδιά έδωσε ο Εβάν Φουρνιέ. Ο Γάλλος γκαρντ, MVP των τελικών, είχε προαναγγείλει στα social media ότι τα μπουζούκια θα ήταν «διαφορετικά» και πως θα ζούσε την πρώτη του εμπειρία. Και πράγματι, η πρώτη φορά του Φουρνιέ στα ελληνικά μπουζούκια δεν μπορούσε να έχει καλύτερο σενάριο: πρωτάθλημα, αποθέωση, λουλούδια, τραγούδια και μια ολόκληρη ερυθρόλευκη οικογένεια σε κατάσταση έκστασης.

Για έναν παίκτη που ήρθε από τα μεγάλα ευρωπαϊκά και NBA παρκέ, η ελληνική εκδοχή του πανηγυρισμού είναι μάθημα πολιτισμού της μπασκετικής υπερβολής. Εδώ δεν σηκώνεις απλώς την κούπα. Τη βγάζεις έξω. Τη τραγουδάς. Τη ραίνεις με λουλούδια. Τη κάνεις μέρος της νύχτας.

Advertisement

Στο μικρόφωνο βρέθηκε και ο Σάσα Βεζένκοφ, δίνοντας τον δικό του ρυθμό στα συνθήματα. Μια ακόμη στιγμή που έδειξε πως αυτή η ομάδα δεν πανηγυρίζει τυπικά. Πανηγυρίζει με ψυχή, με δέσιμο, με εκείνη την αίσθηση ότι το γήπεδο δεν τελειώνει ποτέ εκεί που σβήνουν οι προβολείς του παρκέ.
Γιατί αυτό ήταν το ερυθρόλευκο γλέντι: η συνέχεια του αγώνα με άλλα μέσα. Εκεί που η μπάλα αντικαταστάθηκε από το μικρόφωνο, τα συστήματα από τα τραγούδια και το χειροκρότημα της απονομής από τον λουλουδοπόλεμο.

Ο Ολυμπιακός έζησε μια βραδιά που είχε όλα τα υλικά μιας πρωταθληματικής γιορτής. Την κούπα. Τους πρωταγωνιστές. Τη φωνή της πίστας. Τον κόσμο. Τα συνθήματα. Την υπερβολή που επιτρέπεται μόνο όταν έχει προηγηθεί ιδρώτας, πίεση και δικαίωση.

Advertisement

Και κάπως έτσι, μετά το 89-85 στο παρκέ και την απονομή στο ΣΕΦ, ήρθε το τρίτο ημίχρονο στα μπουζούκια. Εκεί όπου ο Ολυμπιακός δεν χρειάστηκε ταμπλό για να δείξει ποιος κέρδισε. Το έδειχναν τα πρόσωπα. Το φώναζαν τα συνθήματα. Το τραγουδούσε η πίστα.

Το 16ο πρωτάθλημα μπήκε στην ιστορία. Το γλέντι του, όμως, μπήκε ήδη στο ερυθρόλευκο άλμπουμ των βραδιών που θα λέγονται ξανά και ξανά.

Γιατί όταν μια ομάδα ξέρει να βάζει τρίποντα στο παρκέ, μπορεί όπως αποδείχθηκε, να τα βάζει και στην πίστα.

Advertisement