του Άγγελου Μ. Συρίγου
Η Ουκρανία εδώ κι έναν χρόνο έχει αλλάξει την τακτική του πολέμου. Επιχειρεί πλήγματα μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς, που χτυπούν μεταξύ άλλων τις πετρελαϊκές υποδομές της Ρωσίας. Με αυτόν τον τρόπο έχει ανακοπεί η ρωσική προέλαση.
Ο Τραμπ συνέδεσε αυτά τα πλήγματα με τις υψηλές τιμές των καυσίμων (παρ’ ότι ο κύριος λόγος της ανόδου είναι ο πόλεμος των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν). Στόχος του Τραμπ είναι να μειώσει το κόστος καυσίμων και μεταφορών πριν από τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές.
Στη αρχική ανακοίνωση Τραμπ για τη συμφωνία αγοράς πετρελαίου από τη Ρωσία δεν υπήρξε αναφορά στην Ουκρανία. Στην πραγματικότητα, όμως, η μεγάλη αγορά ρωσικών υδρογονανθράκων συμβάλλει στη χρηματοδότηση της πολεμικής μηχανής της Μόσχας. Μετά την αυτονόητη αντίδραση της Ουκρανίας, ακολούθησε προσωπική επίθεση του κ. Τραμπ κατά του ουκρανού προέδρου Ζελένσκι.
Όλα αυτά δείχνουν ότι οι ΗΠΑ επιχειρούν να μεταφέρουν σχεδόν εξ ολοκλήρου στην Ουκρανία το βάρος των συμβιβασμών για την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας.
Όπως δήλωσε ο αμερικανός πρόεδρος ο κ. Ζελένσκι «θα μπορούσε να είχε τερματίσει αυτόν τον πόλεμο πολλές φορές, πάρα πολλές φορές, αλλά επιλέγει να μην το κάνει». Αντιθέτως, οι ΗΠΑ δεν προσπαθούν να ασκήσουν πιέσεις στη Μόσχα για να σταματήσει τον πόλεμο. Κατ’ ουσίαν αναζητούν μόνον μία επιχειρηματική συμφωνία με τη Ρωσία αδιαφορώντας για τις ευρύτερες συνέπειες στην έκβαση του πολέμου. Είναι άγνωστο ποια θα είναι η τελική επίδραση της συμφωνίας με τη Ρωσία στις τιμές των καυσίμων στις ΗΠΑ.
* Βουλευτής ΝΔ στην Α΄ Αθηνών, Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου & Εξωτερικής Πολιτικής-Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το βιβλίο του «50 Ερωτήματα και Απαντήσεις για τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.
