Η φονική έκρηξη στο εργοστάσιο μπισκότων «Βιολάντα» στα Τρίκαλα έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα της στην τοπική κοινωνία, καθώς πέντε γυναίκες έχασαν τη ζωή τους μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Οι πρώτες μαρτυρίες των συγγενών των θυμάτων αποκαλύπτουν σοβαρές καταγγελίες για ελλιπή μέτρα ασφάλειας και υπογραμμίζουν το αίσθημα αδικίας και πόνου που βιώνουν οι οικογένειες, ενώ το σοκ παραμένει έντονο.
Καταγγελίες για μυρωδιά υγραερίου και ελλιπή έλεγχο
Η αδερφή της Ελένης Κατσατού, μητέρα ενός παιδιού, περιγράφει τη μυρωδιά υγραερίου που υπήρχε στο εργοστάσιο για περίπου έναν μήνα πριν το δυστύχημα, χωρίς να υπάρξει καμία αντίδραση από τους υπεύθυνους. «Το έλεγαν εκεί στον χώρο εργασίας, αλλά κανένας δεν έκανε τίποτα», αναφέρει, τονίζοντας ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι άλλο παρά να συνεχίσουν τη δουλειά τους. Η ίδια εξηγεί ότι η αδερφή της επέλεξε τη νυχτερινή βάρδια για να έχει περισσότερο χρόνο με το παιδί της, που τώρα βρίσκεται σε σοκ από την απώλεια της μητέρας.
Παράλληλα, η νύφη της Αγάπης Μπουνόβα, που επίσης βρήκε τραγικό θάνατο στο εργοστάσιο, δήλωσε ότι οι εργαζόμενοι είχαν αντιληφθεί την οσμή υγραερίου περίπου μία εβδομάδα πριν, αλλά κανείς δεν ανέλαβε να ελέγξει την κατάσταση. «Αυτά θα πρέπει να ελεγχθούν, να το πουν οι υπεύθυνοι», τόνισε, ζητώντας σαφή ευθύνες για όσα συνέβησαν.
Αντίθετη άποψη εξέφρασε η υπεύθυνη της νυχτερινής βάρδιας που απουσίαζε το μοιραίο βράδυ, υποστηρίζοντας ότι εντός του εργοστασίου δεν υπήρχε μυρωδιά και ότι οι εγκαταστάσεις ήταν καθαρές και σύγχρονες. «Το εργοστάσιο ήταν πιο τέλεια δεν γίνεται. Από όλες τις πλευρές, από τα μηχανήματα, τις ανιχνεύσεις…», δήλωσε, περιγράφοντας με συγκίνηση τις συναδέλφους της που χάθηκαν.
Με νοσταλγία θυμήθηκε την κοπή της πίτας λίγες μέρες πριν την τραγωδία, όταν οι εργαζόμενες είχαν περάσει καλά, χόρεψαν και φωτογραφήθηκαν με τα αφεντικά τους. «Φύγαμε, εγώ στο σπίτι μου, τα κορίτσια στο σπίτι τους… Τι έγινε από εκεί και πέρα κανείς δεν ξέρει», ανέφερε, προσθέτοντας ότι δεν μπορεί να εξηγήσει την τραγική έκβαση της βάρδιας.
Η τραγωδία της «Βιολάντα» φέρνει στην επιφάνεια τις μεγάλες ευθύνες για την ασφάλεια στους χώρους εργασίας και αφήνει οικογένειες και συναδέλφους να προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος της απώλειας τους.
