Τα κορυφαία αρπακτικά των ωκεανών κατά τη διάρκεια της Κρητιδικής Περιόδου ήταν κυρίως γιγάντια θαλάσσια ερπετά και καρχαρίες, ή τουλάχιστον έτσι πίστευαν ως τώρα οι ερευνητές.

Τώρα, μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science υποδηλώνει ότι τεράστια χταπόδια «τύπου Κράκεν» κυνηγούσαν κάποτε στις θάλασσες του Ύστερου Κρητιδικού, φτάνοντας σε μήκος τα 19 μέτρα και ανταγωνιζόμενα, και ίσως ακόμη και θηρεύοντας, μεγάλα κορυφαία αρπακτικά των ωκεανών, όπως οι μοσάσαυροι.

Advertisement
Advertisement

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science, παρουσιάζει εξαιρετικά καλά διατηρημένα δείγματα από τα κεράτινα ράμφη των ζώων, στα οποία καταγράφονται έντονα ίχνη φθοράς. Οι επιστήμονες αποδίδουν τα ίχνη στο ότι τα γιγάντια χταπόδια έσπαγαν κελύφη και κόκαλα καθώς τρέφονταν.

Ο συντάκτης της μελέτης Γιασουχίρο Ίμπα, αναπληρωτής καθηγητής Επιστημών της Γης και Πλανητικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Χοκάιντο της Ιαπωνίας, δήλωσε ότι τα ευρήματα δείχνουν πως τα γιγάντια αυτά χταπόδια ενδέχεται να βρίσκονταν στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας στους ωκεανούς της Κρητιδικής εποχής.

Όπως σημείωσε, οι ερευνητές αιφνιδιάστηκαν από την ανακάλυψη, καθώς το απολιθωμένο αρχείο των χταποδιών είναι εξαιρετικά περιορισμένο λόγω της μαλακής σύστασης του σώματός τους.

Τα εξαφανισμένα ζώα έλαβαν την επιστημονική ονομασία Nanaimoteuthis. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι είχαν συνολικό μήκος από 7 έως 19 μέτρα, υπολογίζοντας το μέγεθός τους με βάση τις διαστάσεις των απολιθωμένων ραμφών.

Σύμφωνα με τη μελέτη, ανήκαν στα αρχαιότερα γνωστά πτερυγιοφόρα χταπόδια, μια ομάδα που φέρει πτερύγια σε σχήμα κουπιού στο πάνω μέρος του κεφαλιού.

Advertisement

Πώς βρέθηκαν τα απολιθώματα

Τα χταπόδια σπανίως απολιθώνονται, επειδή σχεδόν ολόκληρο το σώμα τους αποτελείται από μαλακούς ιστούς. Συνήθως διατηρούνται μόνο λίγα σκληρά τμήματα, όπως τα σαγόνια ή το ράμφος.

Η επιστημονική ομάδα επανεξέτασε 15 μεγάλα απολιθωμένα ράμφη που είχαν εντοπιστεί παλαιότερα στην Ιαπωνία και στο νησί Βανκούβερ του Καναδά. Παράλληλα, εντόπισε άλλα 12 απολιθώματα εγκλωβισμένα σε ιζηματογενή πετρώματα της Κρητιδικής Περιόδου, ηλικίας από 100 έως 72 εκατομμυρίων ετών.

Advertisement

Για τον εντοπισμό τους χρησιμοποιήθηκε τρισδιάστατη απεικόνιση υψηλής ανάλυσης με τη μέθοδο grinding tomography, σε συνδυασμό με μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης. Ο Ίμπα χαρακτήρισε τη διαδικασία «ψηφιακή εξόρυξη απολιθωμάτων».

Κατά την Κρητιδική Περίοδο, στη στεριά κυριαρχούσαν δεινόσαυροι όπως ο Tyrannosaurus rex, ο τρικεράτωπας και ο βελοσιράπτορας. Στις θάλασσες, έως σήμερα θεωρούνταν ότι την κορυφή της τροφικής αλυσίδας κατείχαν κυρίως σπονδυλωτοί θηρευτές, όπως μεγάλα θαλάσσια ερπετά, καρχαρίες και ψάρια.

Η νέα μελέτη υποστηρίζει ότι και τα γιγάντια χταπόδια ενδέχεται να κατείχαν ανάλογη θέση, γεγονός που υποδηλώνει πιο σύνθετα θαλάσσια οικοσυστήματα και μεγαλύτερη ποικιλία κορυφαίων θηρευτών από ό,τι είχε εκτιμηθεί.

Advertisement

Οι ερευνητές θεωρούν ότι το Nanaimoteuthis χρησιμοποιούσε το μεγάλο σώμα και τους μακριούς βραχίονές του για να συλλαμβάνει λεία, ενώ τα ισχυρά σαγόνια του το βοηθούσαν να επεξεργάζεται σκληρή τροφή.

 Ψηφιακή απεικόνιση του είδους Nanaimoteu σε σύγκριση με άλλα θαλάσσια είδη / Yohei Utsuki/Hokkaido University

Ο Τιμ Κούλσον, καθηγητής ζωολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στην Αγγλία, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη, δήλωσε στο CNN ότι «η έρευνα που παρουσιάζεται στη μελέτη είναι πειστική και συναρπαστική».

«Αυτά τα ζώα θα τρέφονταν με άλλα ζώα και θα μπορούσαν να σπάσουν τα οστά μεγάλων ψαριών και, πιθανώς, θαλάσσιων ερπετών, καθώς και κοχύλια. Το μέγεθός τους υποδηλώνει ότι ήταν κορυφαίοι θηρευτές, που βρισκόντουσαν στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας».

Advertisement

Advertisement