Το επίπεδο στο οποίο έχει φτάσει ο πόλεμος των drones στην Ουκρανία δείχνει για άλλη μια φορά η ουκρανική πλευρά, δίνοντας μαθήματα αντιμετώπισής τους με χαμηλού κόστους μέσα, όπως το ελικοφόρο, παλιό An-28 Cash, οπλισμένο με νέας τεχνολογίας όπλα, σε ρόλο πραγματικού εξολοθρευτή drones.

Το παλιάς τεχνολογίας δικινητήριο αεροσκάφος πολλαπλών χρήσεων είχε πρωτοπετάξει στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και θεωρείται ιδιαίτερα ανθεκτικό και χαμηλού κόστους. Επί της προκειμένης, φέρει πυροβόλο gatling (μίνιγκαν) και πυλώνες με αναχαιτιστικά drones – επί της ουσίας, φθηνοί «πύραυλοι» αέρος – αέρος για εξουδετέρωση αντίστοιχα φθηνών ιπτάμενων στόχων σαν τα drones αυτοκτονίας σαν το ιρανικών καταβολών Shahed (που χρησιμοποιούνται ευρύτατα από τη Ρωσία).

Συνοπτικά, δηλαδή, πρόκειται για ένα πολύ απλό, πολιτικής χρήσης ελικοφόρο αεροσκάφος, που φέρει πυροβόλο και όπλα αέρος- αέρος πιο φθηνά από τους στόχους για τους οποίους προορίζονται. Υπενθυμίζεται πως η Ουκρανία έχει αναπτύξει διάφορα αναχαιτιστικά drones, όπως το SkyFall P1-Sun και το Merops AS-3 Surveyor.

«Εκτοξεύομενα από αεροσκάφη αναχαιτιστικά P1-Sun εναντίον εχθρικών Shahed. Η μέθοδος αυτή έχει ήδη αποδειχθεί αποτελεσματική σε συνθήκες πραγματικής μάχης. Έχουμε επίσης δοκιμάσει αρκετά άλλα αναχαιτιστικά drones σε εκπαιδευτικές πτήσεις. Θα μπορούσατε να το χαρακτηρίσετε φθηνό πύραυλο αέρος- αέρος» σημειώνει σε σχετική ανάρτηση ο Ουκρανός πιλότος και εθελοντής Τιμούρ Φατκούλιν.

Το P1-Sun (το κόστος του οποίου, σύμφωνα με σχετικές αναφορές, είναι μόλις 1.000 δολάρια) μπορεί να επιχειρεί σε ύψη μέχρι και 5.000 μέτρων και να πιάνει ταχύτητες μέχρι και 450 χλμ/ /ώρα – επιδόσεις επαρκείς ακόμα και για αεριωθούμενα ρωσικά drones σαν το Geran-3. Το AS-3 Surveyor είναι λίγο πιο ακριβό και υψηλότερων επιδόσεων, για κυνήγι πιο δύσκολων στόχων, και, όπως σύμφωνα με τον αμερικανικό στρατό, το κόστος του είναι 15.000 δολάρια το κομμάτι (και σε περίπτωση μαζικής παραγωγής μπορεί να πέσει στα 3.000-5.000). Συγκριτικά, τα Shahed, που πρακτικά λειτουργούν ως φθηνοί «πύραυλοι cruise», κοστίζουν 30.000 με 50.000 δολάρια. Όπως γίνεται κατανοητό, από οικονομικής άποψης η «εξίσωση» σε αυτή την περίπτωση αποδεικνύεται πολύ ελκυστική για την πλευρά του αμυνόμενου, δεδομένου ότι αυτή τη στιγμή οι υψηλών επιδόσεων πύραυλοι προηγμένων συστημάτων όπως τα Patriot κοστίζουν πολύ περισσότερο από τα drones σαν το Shahed.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του War Zone, ο συνδυασμός χρήσης αεροπλάνου- αναχαιτιστικού drone παρουσιάζεται ιδιαίτερα αποτελεσματικός: Το An-28 καθοδηγείται στην περιοχή επιχειρήσεων (όπου υπάρχει εχθρική δραστηριότητα) από τον πύργο ελέγχου, φέρνοντας τα αναχαιτιστικά drones πιο κοντά στους στόχους τους. Το πλήρωμα του αεροσκάφους διαθέτει υπέρυθρες κάμερες και διόπτρες νυχτερινής όρασης για τον εντοπισμό των εχθρικών UAV, ενώ έχει τη δυνατότητα να παραμένει στην περιοχή για αρκετή ώρα. Σε περίπτωση εντοπισμού στόχων, εξαπολύει τα δικά του drones εναντίον των εχθρικών ή τα κυνηγά με το πυροβόλο. Αξίζει να σημειωθεί πως το An-28 (που δεν είχε σχεδιαστεί για να μπορεί να αναχαιτίζει οτιδήποτε) δεν χρειάζεται ιδιαίτερες υποδομές από άποψης διαδρόμων/ βάσεων για να επιχειρεί: Μπορεί να προσγειώνεται/ απογειώνεται από υποτυπώδη αεροδρόμια. Γενικά μιλώντας, η συγκεκριμένη «πατέντα», αν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί έτσι, δείχνει για άλλη μια φορά πώς εξελίσσεται ο σύγχρονος πόλεμος, με συνδυασμό φθηνών και ακριβών, παλιών και νέων μέσων: Η Ουκρανία εδώ δεν ανέπτυξε μια νέα πλατφόρμα, μα πήρε μια ήδη διαθέσιμη, που δεν είχε καμία σχέση φαινομενικά με τέτοιες λειτουργίες, την τροποποίησε δραστικά και την ενέταξε σε υπηρεσία, την οποία πραγματοποιεί επιτυχώς.

Σημειώνεται ακόμη πως η Ουκρανία έχει αρχίσει να χρησιμοποιηθεί ήδη και drones- «μητρικά σκάφη», που είναι φορτωμένα με μικρότερα, αναχαιτιστικά drones, καθώς και ελικόπτερα και εκπαιδευτικά ελικοφόρα αεροσκάφη Yak-52 με πυροβόλα για την ίδια δουλειά.

Με πληροφορίες από War Zone, Defence Blog

Advertisement