.Το ρομποτικό όχημα Perseverance της NASA έχει διανύσει πλέον μεγαλύτερη απόσταση από οποιοδήποτε άλλο όχημα στην επιφάνεια οποιουδήποτε κόσμου πέραν της Γης, καλύπτοντας 45,2 χλμ. από την άφιξή του στον Άρη το 2021, όπως ανακοίνωσε η αμερικανική διαστημική υπηρεσία.
Το εξάτροχο όχημα, μεγέθους αυτοκινήτου, πέτυχε αυτό το ορόσημο ενώ έχει διανύσει το μισό της πενταετούς αποστολής του, η οποία έχει στόχο να διερευνήσει αν υπήρξαν ποτέ στον γειτονικό πλανήτη της Γης συνθήκες ευνοϊκές για τη μικροβιακή ζωή.
Στο πλαίσιο της πορείας του, το όχημα επισκέπτεται ορισμένες από τις αρχαιότερες περιοχές που έχουν εντοπιστεί ποτέ στο ηλιακό σύστημα.
«Ο τεχνικός εξοπλισμός και τα όργανα του Perseverance βρίσκονται σε άριστη κατάσταση, ενώ όλα τα εφεδρικά συστήματα παραμένουν λειτουργικά», δήλωσε στο Reuters ο Στίβεν Λι, από το Εργαστήριο Αεριώθησης (Jet Propulsion Laboratory) της NASA στην Καλιφόρνια.
«Μια πρόσφατη αξιολόγηση όλων των συστημάτων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είναι σε θέση να λειτουργούν μέχρι και τη δεκαετία του 2030, και πιθανότατα και πέραν αυτής», πρόσθεσε ο Λι ο οποίος είναι υπεύθυνος του προγράμματος για τα δύο οχήματα της NASA στον Άρη, το Perseverance και το Curiosity.
Το Perseverance ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ των 45 χλμ. που είχε διανύσει στην επιφάνεια του Άρη το όχημα Opportunity της NASA μεταξύ 2004 και 2018.
Και τα δύο οχήματα ξεπέρασαν επίσης τις αποστάσεις που κάλυψε οποιοδήποτε όχημα εξερεύνησης της Σελήνης.
Στον κρατήρα Jezero
Το Perseverance, με τη σουίτα επιστημονικών οργάνων που διαθέτει, έχει επικεντρωθεί στον κρατήρα Jezero, μια περιοχή στο βόρειο ημισφαίριο του Άρη η οποία πιστεύεται ότι κάποτε πλημμύρισε με νερό και φιλοξενούσε μια λεκάνη λίμνης πριν από δισεκατομμύρια χρόνια.
Το ρομποτικό όχημα πέτυχε αυτό το ορόσημο κατά τη διάρκεια της πορείας του προς μια περιοχή που ονομάζεται Idubi, διασχίζοντας την περιοχή έξω από το δυτικό χείλος του κρατήρα, η οποία έχει λάβει την ονομασία «Lac de Charmes».
Το αντίστοιχο ρομποτικό όχημα, το Curiosity, κινείται στον κρατήρα Gale, κοντά στον ισημερινό του Άρη. Το Perseverance δεν δείχνει σημάδια επιβράδυνσης, πρόσθεσε ο Λι.
Οι μηχανισμοί του συστήματος κίνησής του δοκιμάζονται για να αποδειχθεί ότι μπορεί να διανύσει απόσταση 100 χιλιομέτρων ή και περισσότερο, δήλωσε ο ίδιος, με τον εξοπλισμό να υποβάλλεται σε δοκιμές που αντιστοιχούν σε διαδρομές 150 έως 300 χιλιομέτρων στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας.
Η NASA απέδωσε σημαντικό ρόλο στην επιτυχία του Perseverance στην ικανότητα αυτόνομης οδήγησής του, μέσω ενός συστήματος αυτόνομης πλοήγησης που ονομάζεται AutoNav.
Ο Λι ανέφερε ότι το 90% των διαδρομών του πραγματοποιείται αυτόνομα, χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.
«Το Perseverance λαμβάνει στερεοσκοπικές εικόνες του εδάφους που βρίσκεται μπροστά του, δημιουργεί έναν τρισδιάστατο ψηφιακό χάρτη και επιλέγει την ασφαλέστερη διαδρομή προς τον στόχο της κίνησης», είπε.
Ένα ακόμη βασικό στοιχείο είναι το Vision Compute Element, ένας ταχύς συν-επεξεργαστής που επιτρέπει στο όχημα να επεξεργάζεται εικόνες και να εκτελεί το λογισμικό αυτόνομης οδήγησης πολύ γρήγορα, σχεδόν αδιάλειπτα κατά τη διάρκεια των διαδρομών, πρόσθεσε ο Lee.
Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα προηγούμενα ρομποτικά οχήματα, τα οποία έπρεπε να σταματούν για να «σκεφτούν» πριν από κάθε τμήμα της διαδρομής, σημείωσε.
«Το Perseverance βασίζεται στην κληρονομιά 29 ετών των προηγούμενων ρομποτικών οχημάτων μας στον Άρη —των Sojourner, Spirit, Opportunity και Curiosity— ενσωματώνοντας τα διδάγματα του παρελθόντος και βελτιώνοντας την ικανότητά μας να κινούμαστε σε έναν άλλον κόσμο», δήλωσε ο Λι.
Πιθανή βιο-υπογραφή
Ο Λι δήλωσε ότι το σημαντικότερο επίτευγμα του ρομποτικού οχήματος ήταν σχεδόν βέβαια η ανακάλυψη —που παρουσιάστηκε πέρυσι— μιας πιθανής βιο-υπογραφής, δηλαδή μιας πιθανής ένδειξης αρχαίας μικροβιακής ζωής.
Αυτή εντοπίστηκε σε κοκκινωπό πέτρωμα, το οποίο εκτιμάται ότι σχηματίστηκε πριν από 3,2 έως 3,8 δισεκατομμύρια χρόνια σε μια κοίτη ποταμού που τροφοδοτούσε τη λίμνη η οποία κάποτε κάλυπτε τον κρατήρα Jezero.
Η περιοχή Lac de Charmes, σύμφωνα με τον Λι, ενδέχεται να προσφέρει στοιχεία για τις πρώιμες γεωλογικές διεργασίες του πλανήτη, όπως οι επιπτώσεις από προσκρούσεις μεγάλων μετεωριτών.
Ο κρατήρας Jezero σχηματίστηκε από μια τέτοια πρόσκρουση κατά την πρώιμη ιστορία του Άρη.
Ο Λι επικαλέστηκε στοιχεία που προέκυψαν από παρατηρήσεις σε τροχιά, σύμφωνα με τα οποία ορισμένα τμήματα του χείλους του κρατήρα αποτελούσαν κάποτε υδροθερμικά συστήματα με θερμά ή καυτά υπόγεια ύδατα.
«Αυτές οι περιοχές ενδέχεται να παρείχαν κάποτε ένα θερμό, υγρό περιβάλλον στο υπέδαφος, ευνοϊκό για τη ζωή», πρόσθεσε. «Μάλιστα, ορισμένοι παλαιοντολόγοι διατυπώνουν την υπόθεση ότι η ζωή στη Γη ξεκίνησε σε τέτοιου είδους περιβάλλοντα».
Η αρχική αποστολή του οχήματος προέβλεπε διαδρομή μόλις 20 χιλιομέτρων.
Η NASA ενέκρινε πρόσφατα την παράταση της αποστολής του για την εξερεύνηση του χείλους του κρατήρα έως περίπου τα τέλη του 2028.
Το σύστημα τροφοδοσίας του οχήματος, το οποίο βασίζεται στο πλουτώνιο, λειτουργεί όπως αναμενόταν, δήλωσε ο Λι, προσθέτοντας ότι διαθέτει «ακόμη ενέργεια επαρκή για πολλά χρόνια λειτουργίας».
