Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης συνιστά μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες στην ιστορία του Παναθηναϊκού. Ήταν ένας σημαντικός πρόεδρος μιας άλλης εποχής, που επί σειρά ετών είχε την καθολική αποδοχή των οπαδών του «τριφυλλιού» και οδήγησε την ομάδα σε σημαντικές επιτυχίες.
Γεννημένος στις 7 Απριλίου 1936 στην Επισκοπή Ρεθύμνου, ο Γιώργος Βαρδινογιάννης ανήκε στην ισχυρή επιχειρηματική οικογένεια Βαρδινογιάννη. Ήταν γιος του Γιάννη Βαρδινογιάννη και της Χρυσής Θεοδωρουλάκη και ένα από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας.
Ο Γιώργος ήταν το τελευταίο εν ζωή αγόρι της οικογένειας, καθώς ο Παύλος, ο Σήφης, ο Βαρδής, ο Νίκος και ο Θεόδωρος Βαρδινογιάννης έχουν φύγει από την ζωή τα τελευταία χρόνια. Πλέον, η Ελένη Βαρδινογιάννη είναι το μοναδικό παιδί της οικογένειας που βρίσκεται στην ζωή.
Το παρατσούκλι «Καπετάνιος»
Από νεαρή ηλικία ακολούθησε τον δρόμο της ναυτιλίας. Σπούδασε στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων του Σαουθάμπτον, στην Αγγλία, και στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκε στο εμπορικό ναυτικό. Το προσωνύμιο «Καπετάνιος» τον συνόδευε σε όλη του τη ζωή και σύμφωνα με τις σχετικές αναφορές για τη διαδρομή του, συνδέθηκε με μια τολμηρή ναυτική επιχείρηση. Συγκεκριμένα, φέρεται να απέκτησε το συγκεκριμένο παρατσούκλι όταν κατάφερε να σπάσει το εμπάργκο που είχε επιβληθεί στη Ροδεσία, τη σημερινή Ζιμπάμπουε, την περίοδο που βρισκόταν σε εξέλιξη ο πόλεμος, ενώ καταδιωκόταν από το βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό.
Η επαγγελματική του πορεία περιλάμβανε και συμμετοχή στα συλλογικά όργανα της ελληνικής ναυτιλίας. Ο ίδιος υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών για δύο θητείες.
«Πάντα Παναθηναϊκός» – Γιώργος Βαρδινογιάννης – Η τελευταία συνέντευξη
«Πάντα Παναθηναϊκός, από το γυμνάσιο, λόγω Λινοξυλάκη. Τότε οι ήρωες ήταν ο Λινοξυλάκης, ο Βουτσαράς, Κρητικοί υποτίθεται. Δεν είχα κανένα φανατισμό. Μετά το 70′, ξεκίνησα να παίρνω 10 διαρκή, γιατί ήταν και ο Γιωργάκης του Βαρδή, που ήθελε να πηγαίνει και έτσι ξεκίνησα να έχω 10 διαρκή. Μαζί μου καθότανε ο Νανάς ο Τσαλδάρης και ο Γιώργος Κατσαρός. Και σιγά-σιγά έγινα, δεν θα έλεγα φανατικός, αλλά φίλαθλος του Παναθηναϊκού», τόνισε ο Γιώργος Βαρδινογιάννης στην τελευταία του συνέντευξη στον Σταύρο Θεοδωράκη.
«Παθιασμένος πρόεδρος, αλλά δεν έχασα τη φίλαθλη ιδιότητα. Δηλαδή όταν υπήρχαν φωνές να τα παίρνει όλα τα εισιτήρια η γηπεδούχος ομάδα αρνήθηκα. Διότι το ποσοστό που έπαιρναν οι μικρές ομάδες στα μεγάλα παιχνίδια, δεν είχαν σχέση με το ποσοστό που έπαιρναν στο γήπεδό τους. Τότε είχαμε μεικτές κερκίδες και είχαμε ένα μικρό γήπεδο και απέξω ήταν οι μαυραγορίτες, που εγώ τους κυνηγούσα.
Στην αρχή είπα “από που τα προμηθεύονται τα εισιτήρια” και ανακαλύπτω ότι από τους συνδέσμους γίνεται όλη η μαύρη αγορά. Τα έπαιρναν από τους συνδέσμους με κανονική τιμή. Και όταν το ανακάλυψα σε ένα βράδυ και λόγω κάποιων επεισοδίων στην εξέδρα, είπα ότι καταργούνται όλοι οι σύνδεσμοι, πλην της Θύρας 13, που γίνεται Πανελλήνια Λέσχη Φιλάθλων Παναθηναϊκού και με υποκαταστήματα στη Θεσσαλονίκη και αλλού. Ουδέποτε κατήργησα εγώ τη Θύρα 13 απεναντίας την ανέβασα ως Πανελλήνια ΠΑΛΕΦΙΠ Νέας Υόρκης τη Θύρα 13», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γιώργος Βαρδινογιάννης.
«Τότε δεν αντέδρασε κανείς, διότι ο φίλαθλος κόσμος του Παναθηναϊκού είδε με τι μεράκι είχα αναμορφώσει την ομάδα». Όσον αφορά το περιστατικό που μπήκε στο γήπεδο με το «κουμπούρι», όπως είπε ο κ. Θεοδωράκης: «Οπλοφορούσα, αλλά όχι λόγω γηπέδου. Με δεν το επιδείκνυα. Δεν έκανα ποτέ χειρονομία να βγάλω το κουμπούρι ή να κάνω να το βγάλω μέσα στο γήπεδο. Όλα τα άλλα είναι μυθολογία».
Για το ότι στον Παναθηναϊκό δεν ήταν απλώς Πρόεδρος, αλλά είχε άποψη: «Βεβαίως είχα άποψη. Το ’95 ο Ρότσα νόμιζε ότι είχε γίνει πρωταθλητής. Ξεχαρβαλώθηκε η ομάδα, ενώ ήταν υπό την καθοδήγηση τη δικιά μου προπονητής. Δηλαδή κάθε Παρασκευή ερχόταν και μου έλεγε τα προβλήματά του, της ομάδας και κουβεντιάζαμε πώς θα παίξουμε την Κυριακή, τη σύνθεση.
Αν ήταν κάτι που δεν το έβλεπα σωστό, ρωτούσα γιατί; Και έδινα μια άλλη γωνία να το δει. Όχι απαραίτητα σε άλλες λύσεις, αλλά τον προβλημάτιζα», τόνισε ο Γ. Βαρδινογιάννης.
Για το ότι αποφάσιζε για τις μεταγραφές: «100%. Δεν ήθελα μάνατζερ. Εγώ, κατευθείαν. Διαμαρτύρονται οι φίλαθλοι πολλές φορές γιατί δεν κάνω μεταγραφές. Δεν έκανα μεταγραφές γιατί δεν ήθελα να χαλάσω την ομάδα. Όταν το ’95, που πήραμε το πρωτάθλημα, πήγα στα αποδυτήρια και τους είπα “συγχαρητήρια, με αναγκάζετε να μην κάνω μεταγραφές”. Και πήραμ νταμπλ το ’96 και ευρωπαϊκή διάκριση μέχρι τους τέσσερις και δεν είχα κάνει μια μεταγραφή».
Οι μεγάλες ευρωπαϊκές επιτυχίες του Παναθηναϊκού
Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης ήταν στην προεδρία της ομάδας από τον Ιούλιο του 1979 έως και τον Μάιο του 2000. Μέσα σε αυτά τα 21 χρόνια, οι «πράσινοι» πανηγύρισαν έξι πρωταθλήματα, εννέα Κύπελλα Ελλάδας και τρία Σούπερ Καπ.
Ωστόσο, ξεχωριστή θέση στις καρδιές των φίλων του Παναθηναϊκού έχουν οι σημαντικές ευρωπαϊκές πορείες της ομάδας, την σεζόν 1984-85 και τη σεζόν 1995-96.
Πιο συγκεκριμένα, την σεζόν 1984-85, ο Παναθηναϊκός του Γιώργου Βαρδινογιάννη, υπό τις οδηγίες του Γιάτσεκ Γκμοχ και με ηγετικές φυσιογνωμίες στο χόρτο όπως οι Δημήτρης Σαραβάκος, Βέλιμιρ Ζάετς, Χουάν Ραμόν Ρότσα και Γιάννης Κυράστας, έφτασε μέχρι την ημιτελική φάση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, γράφοντας ξανά ιστορία.
Στους «4», οι «πράσινοι» τέθηκαν αντιμέτωποι με τη Λίβερπουλ, από την οποία γνώρισαν τον αποκλεισμό με δύο ήττες (0–4 στο Αγγλία και 0–1 στην έδρα τους). Στιγμή-καμπή της πρώτης αναμέτρησης στο «Άνφιλντ» υπήρξε το 12ο λεπτό, όταν ακυρώθηκε λανθασμένα ως οφσάιντ ένα κανονικότατο τέρμα του Χουάν Ραμόν Ρότσα.
Το παιχνίδι με τον Άγιαξ
Την σεζόν 1995-96, το «τριφύλλι» έζησε μία από τις ενδοξότερες χρονιές της ιστορίας του. Οι «πράσινοι» έκαναν μία αξιοθαύμαστη πορεία στην Ευρώπη, που εκείνη την περίοδο μόνο ο Παναθηναϊκός μπορούσε να κάνει από τους μεγάλους του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Στην φάση των ομίλων, ο Παναθηναϊκός τερμάτισε πρώτος, πάνω από Ναντ, Πόρτο και Άλμποργκ. Στα προημιτελικά «πέταξε» εκτός την Λέγκια Βαρσοβίας και με αυτόν τον τρόπο οι παίκτες του Χουάν Ραμόν Ρότσα έφτασαν για ακόμη μία φορά σε έναν ευρωπαϊκό ημιτελικό.
Βάντζικ, Αλεξούδης, Νιόπλιας, Δώνης, Βαζέχα, Μάρκος και οι υπόλοιποι παίκτες του Παναθηναϊκού εκείνης της σεζόν έδωσαν τα πάντα στους «4» του Champions League. Μάλιστα, οι «πράσινοι» έφυγαν με το διπλό από την Ολλανδία, κερδίζοντας με 1-0 τον Άγιαξ, που είχε να χάσει στην έδρα του για 19 παιχνίδια.
Ο Γιώργος Δώνης πραγματοποίησε μια επική κούρσα διασχίζοντας όλο το γήπεδο και την κατάλληλη στιγμή πάσαρε στον Κριστόφ Βαζέχα, ο οποίος με ένα υποδειγματικό πλασέ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του Φαν Ντερ Σαρ.
Η πρόκριση χάθηκε στη ρεβάνς του ΟΑΚΑ, ωστόσο εκείνη η βραδιά στο Άμστερνταμ παραμένει η κορυφαία στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του συλλόγου, με τους φίλους του «τριφυλλιού» που έζησαν εκείνη την πορεία να μιλούν με περηφάνια για όσα κατάφερε η σπουδαία ομάδα του Ρότσα.
