Λίγοι γνωρίζουν ότι ο δρόμος του Ίσμαελ Σαϊμπάρι προς την κορυφή ξεκίνησε με μια μάχη που δεν είχε καμία σχέση με το ποδόσφαιρο. Πολύ πριν φορέσει τη φανέλα της εθνικής Μαρόκου και ξεχωρίσει στα ευρωπαϊκά γήπεδα, έπρεπε να ξεπεράσει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που σημάδεψε τα πρώτα χρόνια της ζωής του.
Ο διεθνής μέσος γεννήθηκε με συγγενή παραμόρφωση στα πέλματα, γεγονός που δυσκόλευε σημαντικά την κίνησή του. Σύμφωνα με όσα έχει αποκαλύψει ο ίδιος, οι γιατροί είχαν ενημερώσει την οικογένειά του ότι η εξέλιξη της κατάστασής του ήταν αβέβαιη, ενώ δεν απέκλειαν το ενδεχόμενο να αντιμετωπίζει μόνιμες δυσκολίες στο περπάτημα.
Η καθημερινότητά του περιλάμβανε επί χρόνια θεραπείες και τη χρήση ειδικών ορθοπεδικών ναρθήκων, οι οποίοι βοήθησαν σταδιακά στη διόρθωση του προβλήματος. Καθοριστική αποδείχθηκε η στήριξη της οικογένειάς του και ιδιαίτερα της μητέρας του, που δεν έπαψε ποτέ να πιστεύει ότι ο γιος της θα μπορούσε να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο.
Ακόμη όμως και όταν η περιπέτεια της υγείας του ανήκε στο παρελθόν, οι δυσκολίες δεν σταμάτησαν. Σε νεαρή ηλικία αποχώρησε από τις ακαδημίες της Άντερλεχτ, καθώς κρίθηκε ότι δεν βρισκόταν στην απαιτούμενη φυσική κατάσταση. Αντί να απογοητευτεί, αντιμετώπισε την απόφαση ως κίνητρο. Δούλεψε εντατικά, βελτίωσε τη φυσική του κατάσταση και συνέχισε την ποδοσφαιρική του εξέλιξη.
Η επιμονή του δικαιώθηκε. Με σταθερά βήματα κατάφερε να καθιερωθεί στο υψηλότερο επίπεδο, να αγωνιστεί σε κορυφαίες διοργανώσεις και να εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές της εθνικής Μαρόκου.
Η ιστορία του Ίσμαελ Σαϊμπάρι υπενθυμίζει ότι η διαδρομή προς την επιτυχία σπάνια είναι ευθεία. Οι δυσκολίες που αντιμετώπισε από τη γέννησή του μέχρι την επαγγελματική καταξίωση δεν τον λύγισαν· αντίθετα, αποτέλεσαν τα θεμέλια μιας πορείας που σήμερα ξεχωρίζει ως παράδειγμα επιμονής, υπομονής και αποφασιστικότητας.
