Μπορεί ένα παιδί να αποκοιμηθεί στη μέση ενός αγώνα Μουντιάλ; Μπορεί. Και ίσως αυτή να είναι η πιο ανθρώπινη, πιο γλυκιά εικόνα μιας διοργάνωσης που δεν ανήκει μόνο στους μεγάλους, αλλά και στις οικογένειες που τη ζουν σαν γιορτή.
Στο Ιορδανία – Αλγερία, οι τηλεοπτικές κάμερες εντόπισαν έναν πιτσιρικά στις εξέδρες να έχει παραδοθεί στον ύπνο, την ώρα που γύρω του το γήπεδο συνέχιζε να ανασαίνει στον ρυθμό του αγώνα.
Μια εικόνα απλή, καθημερινή, σχεδόν αφοπλιστική. Γιατί μέσα στην υπερβολή του Μουντιάλ, στα φώτα, στις φανέλες, στις σημαίες και στα συνθήματα, χωράει πάντα και μια παιδική νύστα.
Αυτό είναι άλλωστε το Μουντιάλ: μια παγκόσμια γιορτή του ποδοσφαίρου, αλλά και μια οικογενειακή εμπειρία. Οι κάμερες συχνά πιάνουν στις κερκίδες γονείς με μωρά στην αγκαλιά, παιδιά βαμμένα στα χρώματα της ομάδας τους, μικρούς φιλάθλους με φανέλες μεγαλύτερες από το μπόι τους.
Ακόμη και μωρά με ειδικά ακουστικά ή ωτοασπίδες, για να προστατεύονται από τον εκκωφαντικό θόρυβο του γηπέδου, αλλά να βρίσκονται εκεί: μέσα στην ατμόσφαιρα, μέσα στη μνήμη, μέσα στην ιστορία που θα τους διηγούνται μεγαλώνοντας.
Κάποιοι πηγαίνουν για το αποτέλεσμα. Άλλοι για το θέαμα. Οι γονείς, όμως, που παίρνουν μαζί τους τα παιδιά, πηγαίνουν και για κάτι ακόμη: για να τους χαρίσουν μια ανάμνηση. Έστω κι αν, όπως ο μικρός της εξέδρας, εκείνα αποφασίσουν ότι το πρώτο τους μεγάλο ποδοσφαιρικό ραντεβού χρειάζεται και έναν υπνάκο.
Και κάπως έτσι, το Μουντιάλ γίνεται ξανά αυτό που πρέπει να είναι: όχι μόνο σκορ και βαθμολογίες, αλλά εικόνες ζωής.
