profile image

Αλεξία Ζερβούδη

Δημοσιογράφος, Επικοινωνιολόγος

Αγαπάω τα ζώα, το καλό κρασί, τη θάλασσα και την καθημερινότητα που φροντίζω να γίνεται συναρπαστική όσο μπορώ! Στην Ελλάδα σπούδασα Δημοσιογραφία και στη Γαλλία έκανα μεταπτυχιακό στην Οικονομία & το Management του Παγκόσμιου Τουρισμού. Επιστρέφοντας ασχολήθηκα με την οινογνωσία και τα Ισπανικά. Κυκλοφορώ στα Νότια Προάστια της Αθήνας, συχνά με ποδήλατο. Έχω και μια πρωινή δουλειά γραφείου να μου βρίσκεται.

Μοιάζω με blogger, αλλά κατά βάθος είμαι απλώς η αφηγήτρια...
A Zed story
Sundae: Παγωτά μιας άλλης

Sundae: Παγωτά μιας άλλης εποχής!

Chicago: Έκρηξη από σοκολάτα, σερβιρισμένη σε χαμηλό μπολ παγωτού, κατά προτίμηση μεταλλικό, με το χαρακτηριστικό μπισκότο καρφωμένο στην μπάλα. Στην πιο λατρεμένη εκδοχή του, σερβίρεται με παγωτό βανίλια (αμερικανικό black & white), ή παρφέ βανίλια, ωστόσο οι λάτρεις της σοκολάτας δεν λιγώνονται ούτε από τον χείμαρρο της σος σοκολάτας που ξεχειλίζει και τολμούν να το παραγγείλουν με παγωτό παρφέ σοκολάτα. Το υπερθεαματικό σικάγο στολίζεται με καραμελωμένους ξηρούς καρπούς ή τριμμένα αμύγδαλα.
13/05/2017 13:17 EEST
Δεν είναι όλοι οι άθεοι

Δεν είναι όλοι οι άθεοι κομπλεξικοί

Δεν με ενοχλεί αν νηστεύεις, αφού μπορώ να φάω ό,τι θέλω. Νιώθω απαξίωση για την Εκκλησία και πιστεύω ότι πρέπει να φορολογηθεί οπωσδήποτε. Αλλά σε ό,τι αφορά το πνευματικό κομμάτι της θρησκείας, αποδέχομαι και τη φιλοσοφία της και τους ανθρώπους που γίνονται καλύτεροι ή παίρνουν δύναμη μέσα και χάρη σε αυτή. Είναι κάτι που ποτέ δεν είχα ανάγκη, αλλά, ναι, αν σε κάνει καλύτερο άνθρωπο γιατί όχι. Αν ένας Θεός σου χρειάζεται για να φέρεσαι καλύτερα στους ανθρώπους και τα ζώα, αν ένας Θεός μπορεί να σε σταματήσει από τη ληστεία, το φόνο ή το κέρατο, αν μια θρησκεία μπορεί να σου διδάξει το καλό και στο κακό, τότε δεν έχω κανένα πρόβλημα που πιστεύεις, γιατί χωρίς την πίστη σου θα ήσουν επικίνδυνος.
26/04/2016 14:58 EEST
Το 2015 της ενηλικίωσης (αφιερωμένο στα παιδιά χωρισμένων

Το 2015 της ενηλικίωσης (αφιερωμένο στα παιδιά χωρισμένων γονιών)

Ως τώρα δεν έχω μιλήσει καθόλου για αυτό, αλλά ναι, η οικογένειά μου διαμελίστηκε για δεύτερη φορά και εγώ, φέτος δεν είχα που να πάω την παραμονή των Χριστουγέννων -όχι επειδή δεν υπήρχαν προτάσεις και προσκλήσεις, αλλά γιατί κατά βάθος θα ήθελα να πάω εκεί που πήγαινα τόσα χρόνια. Είμαι άνθρωπος που αγαπάει τις συνήθειες, θέλω το χρόνο μου για να αποχαιρετήσω μια συνήθεια. Την ίδια σκέψη έχει και ο αδερφός μου για τις «τελευταίες φορές» που νομίζει ότι θα έβλεπε με άλλο μάτι αν ήξερε ότι είναι οι τελευταίες.
19/01/2016 13:03 EET
Έλληνες οι

Έλληνες οι φαρμακοφάγοι!

Χορήγησα ένα χάπι περιόδου σε άνθρωπο που εκ φύσεως δεν μπορεί ποτέ να έχει περίοδο, χωρίς να ρωτήσω κάποιον γιατρό ή φαρμακοποιό. Όπως κάνετε και κάνουμε όλοι δηλαδή...Έχουμε μια κασετίνα ή μια κούτα από φάρμακα και αλοιφές στο σπίτι και παριστάνουμε τους γιατρούς. Και δώσ' του αντιβίωση για πλάκα 1 στους 4 Έλληνες και τα σιρόπια να γίνονται σφηνάκια, δώσ' του καραμέλες τα παυσίπονα και να σου οι αλοιφές να μπαίνουν παντού εκτός από το ψωμί του τοστ...Αρχίζουμε και σταματάμε τις αντιβιώσεις όποτε θέλουμε -ενώ στην πραγματικότητα ούτε η έναρξη ούτε η λήξη μπορεί να γίνεται άνευ οδηγιών ιατρού.
18/12/2015 08:39 EET
Πόσο δύσκολη είναι η πραγματική

Πόσο δύσκολη είναι η πραγματική ελευθερία;

Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία, έγραψε ο Κάλβος. Για να είσαι απόλυτα ελεύθερος πρέπει να είσαι και έτοιμος για όλα. Να πεις, «σήμερα θα πάρω τη βαλίτσα μου και όπου με πάει ο δρόμος». Έτσι ήμουν πριν από 3 χρόνια, φοιτήτρια σε ξένη χώρα, ένιωθα ότι έχω όλες τις επιλογές ανοιχτές, ότι έχω απογαλακτιστεί από όλα τα δεσμά. Ήμουν ελεύθερη, γιατί μπορούσα να κάνω πολύ καλή παρέα με άτομα που γνώριζα ελάχιστα και να περιορίσω στο ελάχιστο τη νοσταλγία για τους φίλους και την οικογένειά μου. Ήμουν ελεύθερη, γιατί δεν ένιωθα να με καθορίζει κανείς και τίποτα, παρά μόνο οι πράξεις της κάθε ημέρας.
05/12/2015 05:48 EET
«Σκοτώστε τους και φτύστε τους στα

«Σκοτώστε τους και φτύστε τους στα μούτρα»

Ακόμη κι αυτή η αηδία, ο «πόλεμος» είναι πιο έντιμος από την τρομοκρατία. Μη λέτε αυτή τη λέξη που φλερτάρει να νομιμοποιήσει την τρομοκρατία. Όταν έχεις πόλεμο, το ξέρεις. Δεν πηγαίνεις ανυποψίαστος στη συναυλία του αγαπημένου σου συγκροτήματος, ή στο γήπεδο και ξαφνικά σε πυροβολούν με καλάσνικοφ. Δεν μπαίνεις στο μετρό να πας στη δουλειά σου όπως κάθε μέρα, κι ένας τύπος αποφασίζει να αυτοκτονήσει παίρνοντας μαζί όλο το βαγόνι. Ακόμη και στον πόλεμο υπάρχουν «άγραφοι νόμοι».
16/11/2015 08:03 EET
Ποιοι τελικά είναι οι πραγματικοί

Ποιοι τελικά είναι οι πραγματικοί φιλόζωοι;

Γιατί αφήνει κάποιος το σκύλο του; Οι δικαιολογίες πολλές... Γιατί ο νέος σύντροφος δεν είναι φιλόζωος (ενώ αυτός είναι!). Γιατί μαδάει πολύ...(το ακούσαμε κι αυτό). Γιατί λόγω κρίσης, δεν μπορεί πια να το ταΐσει... Γιατί ήταν κυνηγητικό αλλά εμφάνισε κροτοφοβία και άρα είναι άχρηστο (όπως ένα αντικείμενο). Οι εθελοντές αποπαρασιτώνουν και κάποιες φορές εμβολιάζουν τα ζώα κι αν είναι τυχερά, τα κουτάβια κυρίως, βρίσκουν σπίτι μέσω συμβολαίου υιοθεσίας που ορίζει πλέον ο νόμος.
14/11/2015 12:33 EET
Μια ημέρα απεργίας, σαν όλες τις

Μια ημέρα απεργίας, σαν όλες τις άλλες

Μπορεί να είμαι και λάθος, μα μου φαίνεται δεν είναι φυσιολογικό, να ακούμε για απεργίες και στάσεις εργασίας και να σκεφτόμαστε «ωχ... θα φάω δύο ώρες μέσα στο αυτοκίνητο!», ή «ωωω, θα γίνουν φασαρίες στο κέντρο! Ας κλειδαμπαρωθώ σπίτι μου!». Σε μια υγιή κοινωνία, οι διαδηλώσεις είναι ειρηνικές, οργανωμένες σωστά, έχουν στόχο, όραμα και διεκδικούν ένα αποτέλεσμα. Υπάρχουν οι πομποί -οι διαδηλωτές- και οι δέκτες - πολιτικοί, όχι ντουβάρια. Οι διαδηλωτές, μάς θέλουν δίπλα τους, όχι απέναντι, ούτε να είμαστε απόντες από τους αγώνες τους γκρινιάζοντας για την κίνηση στους δρόμους.
11/11/2015 06:16 EET
Dislike, σχόλια και

Dislike, σχόλια και haters

Φτάσαμε σε «Δεν θα πιστεύετε τι έβαλε στο τοστάκι της...», μέχρι «Διάσημη τραγουδίστρια της ποπ έσπασε το νύχι της». Κι από κάτω, όλοι κριτές, όλοι ειδικοί συνταγματολόγοι, οικονομολόγοι, αστυνόμοι-ντετέκτιβ, κανίβαλοι κανονικοί, έτοιμοι να κατασπαράξουν τον αρθρογράφο, «Τι μας νοιάζει τι έβαλε στο τοστάκι της, εμείς δεν έχουμε να φάμε! Τι είναι αυτά που γράφετε!», ή ακόμη και να σχολιάσουν χαιρέκακα, «Καλά να πάθει! Όλα τα νύχια της να σπάσει!». Ή, «ποια διάσημη; δεν την ξέρει η μάνα της!», ή ακόμα χειρότερα, «πια διάσοιμι? δεν την ξέρη ΚΑΝΙΣ!».
06/11/2015 07:30 EET
Ένας σύγχρονος Ιησούς στα ανοιχτά της

Ένας σύγχρονος Ιησούς στα ανοιχτά της Μυτιλήνης

Ήταν επικίνδυνος εκείνος ο άνδρας, έκρυβε ένα μαχαίρι κάτω από το πανωφόρι. Ο Ιωσήφ πλησίασε τη Μαρία, της φίλησε το μέτωπο, της είπε να προσέχει κι ύστερα του όρμησε σαν άγριο θηρίο, αποφασισμένος να πέσει στη θάλασσα μαζί του, αρκεί να τον έβγαζε από αυτή τη βάρκα, να μην ήταν πια απειλή για εκείνους. Έτσι κι έγινε, ο άνδρας τον μαχαίρωσε και λίγο πριν χάσει την ισορροπία του τον έπιασε από το πόδι και τον πήρε μαζί του...
03/11/2015 08:23 EET
Όλοι θέλουνε να κάνουνε

Όλοι θέλουνε να κάνουνε ροντάτ

Αναρωτιέμαι αν είστε όλοι τόσο ανώριμοι όσο κι εγώ. Κοιτάζω εκείνη την κυρία, γύρω στα 65, περιμένοντας στη στάση του λεωφορείου, κάτι σκέφτεται...Πόσο μακριά της φαίνονται άραγε τα νιάτα της; Κοιτάζει απέναντι στο γρασίδι και τη φαντάζομαι να σκέπτεται τι ωραία που θα ήταν, αν μπορούσε να πάρει φόρα και να κάνει ροντάτ (ρόδα). Αυτή την κυρία τη φέρνω στο μυαλό συνέχεια όταν σας βλέπω σκυθρωπούς και σοβαρούς, ή όταν λέτε μεγάλες κουβέντες, τόσο σίγουροι για τον εαυτό σας.
31/10/2015 08:11 EET
Σε αυτή τη χώρα, δεν χωνεύουμε τους

Σε αυτή τη χώρα, δεν χωνεύουμε τους ηλικιωμένους

Όποιος γνώρισε παππού ή γιαγιά, θα έπρεπε να νιώθει σεβασμό για όλους τους ηλικιωμένους. Τους αξίζει, μόνο και μόνο για την αγάπη που μας έδωσαν. Για τη χαρά που ένιωσαν όταν μας έσφιξαν για πρώτη φορά στην αγκαλιά τους και για όλες τις «πρώτες» φορές που συγκινήθηκαν και ένιωσαν περηφάνια για εμάς. Όπως μας φρόντισαν εκείνοι, έτσι θα πρέπει να τους φροντίσουμε κι εμείς, τους γονείς και τους παππούδες μας. Κι αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι, θα πρέπει να συναισθανόμαστε περισσότερο και τους άλλους ανθρώπους, που για κάποιο λόγο δεν έχουν δυνατότητα να περάσουν τον καιρό που τους απομένει στο σπίτι τους, με τα παιδιά και τα εγγόνια τους.
22/10/2015 12:55 EEST
Ο Καρκίνος των

Ο Καρκίνος των «μεμέ»

Είμαι τυχερή γιατί καμία φίλη μου ή συγγενής μου δεν έχει νοσήσει από καρκίνο του μαστού, και λέω τυχερή γιατί το ποσοστό που νοσεί είναι μία στις οχτώ γυναίκες παγκοσμίως. Είμαι τυχερή, γιατί έχω γνωρίσει survivors που επιβεβαιώνουν ότι ο καρκίνος του μαστού μπορεί να είναι ιάσιμος αν διαγνωσθεί εγκαίρως και με τη σημερινή τεχνολογία, μόνο αισιόδοξες θα πρέπει να είναι οι γυναίκες.
20/10/2015 08:45 EEST
Η Ακρόπολη κανένα δεν

Η Ακρόπολη κανένα δεν ζηλεύει

Το να έχεις την Ακρόπολη στην πρωτεύουσά σου δεν είναι απλό πράγμα, όμως πλέον δεν είναι αρκετό. Δεν είναι αρκετό και πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Θέλει κι άλλη προσπάθεια για να πουλήσεις καλά και οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται για την Ακρόπολη θα χαιρόντουσαν να πληρώσουν για αυτό το κάτι παραπάνω. Όπως ήταν κάποτε το «Ήχος και Φως», που υπάρχει στην υπό ανάπτυξη Αίγυπτο, αλλά όχι στην Ευρωπαϊκή Ελλάδα!
16/10/2015 11:27 EEST
Η πιο ενοχλητική στιγμή της

Η πιο ενοχλητική στιγμή της ημέρας

Και σήμερα δεν είμαι δημοσιογράφος, ούτε μπεστ σελλερίστρια και αυτό με συνθλίβει εκείνη τη μικρή στιγμή μέσα στην ημέρα. Όχι, δεν είμαι ευχαριστημένη από τον εαυτό μου. Η επιτυχία δεν ήταν ότι σπούδασα. Η επιτυχία δεν ήταν ούτε πως σπούδασα αυτό που μου άρεσε. Γιατί η επιτυχία έπρεπε να έχει διάρκεια για να είναι πραγματική ευτυχία και τελικά, δεν κυνηγάμε την επιτυχία, αλλά την ευτυχία.
13/10/2015 12:51 EEST