της Ιωάννας Λιούτα*
Ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιδίδεται σε ένα καθημερινό,επικοινωνιακό σόου περί «success story» και «ανάπτυξης για όλους», η πραγματικότητα που βιώνει η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών είναι εντυπωσιακά διαφορετική. Τα στοιχεία της Eurostat δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες. Η Ελλάδα είναι πλέον η χώρα των δύο κόσμων, όπου η επιχειρηματική ελίτ ζει το δικό της «θρίαμβο επί θριάμβων», ενώ η κοινωνία βουλιάζει στη φτωχοποίηση.
Το ελληνικό επιχειρηματικό «θαύμα» είναι πράγματι εντυπωσιακό, αλλά μόνο για τους λίγους. Η Ελλάδα προβλέπεται να κατέχει την πρώτη θέση στην Ευρώπη στην αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων για τα έτη 2024, 2025 και 2026. Μια «φρενίτιδα» κερδών που οδηγείται από μια «πρώτη ταχύτητα» εισηγμένων εταιρειών, η οποία μονοπωλεί το 90% της κεφαλαιοποίησης και το 85% των κερδών. Ο δείκτης κερδών στο σύνολο της οικονομίας αναμένεται να αυξηθεί κατά 66,4% στην τριετία 2024-2026.
Από την άλλη πλευρά, έχουμε την Ελλάδα του λαού, που καταδικάζεται σε ευρωπαϊκά χαμηλά επίπεδα διαβίωσης. Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά. Η Ελλάδα έχει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό κινδύνου φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού στην Ε.Ε. (27,5%), πίσω μόνο από τη Βουλγαρία. Ο μέσος ετήσιος μισθός είναι μόλις 18.000 ευρώ, δηλαδή το 45% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, κατατάσσοντας τη χώρα στην προτελευταία θέση στην Ε.Ε. Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων είναι 20% χαμηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Αυτή η ακραία απόκλιση δεν είναι τυχαία. Ένα μοντέλο που ευνοεί σκανδαλωδώς τους «μεγάλους», ενώ στραγγαλίζει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους. Παρά την αύξηση της κερδοφορίας, το μοντέλο αυτό παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες, το έλλειμμα στο ισοζύγιο πληρωμών παραμένει απαράδεκτα υψηλό, η παραγωγικότητα της εργασίας είναι απελπιστικά αργή και καταγράφεται υστέρηση στον παραγωγικό κορμό της οικονομίας.
Το ρήγμα μέσα στον επιχειρηματικό τομέα είναι επίσης αποκαλυπτικό. Μια νοητή «κόκκινη» γραμμή διαχωρίζει τις εύρωστες επιχειρήσεις από τη «θάλασσα» των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες παλεύουν για επιβίωση, αποκλεισμένες από τραπεζική χρηματοδότηση και ρευστότητα. Αυτή η κατάσταση εγκυμονεί κινδύνους για μαζική ανεργία σε περίπτωση κρίσης. Άρα η ανάπτυξη και οι οικονομικές επιτυχίες είναι για λίγους.
*Πολιτική και οικονομική αναλύτρια
