Ο Χρήστος ήταν ακόμα παιδί όταν πρωτάκουσε την παραβολή του Καλού Ποιμένα (Ιω.10, 1-16) στα βήματα του οποίου πορεύτηκε σε ολάκερη τη ζωή του. Ήθελε να γίνει κι αυτός ένας καλός βοσκός, όπως ο Χριστός. Το κάδρο με τον Ιησού ως Ποιμένα υπήρχε σε περίοπτη θέση στο καθιστικό του σπιτιού του, ένδειξη της αγάπης για τη φύση και τα ζώα από την περήφανη αυτή οικογένεια με τη βλάχικη καταγωγή.
Μεγαλώνοντας ο Χρήστος ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση και απόκτησε πολλά πρόβατα που αγαπούσε σαν παιδιά του. Η μοναδική αυτή σχέση με τα ζωντανά σφράγισε τη ζωή του από την αρχή έως το τέλος…
Πρωί πρωί έβγαινε από το σπίτι και πήγαινε στο μαντρί για την φροντίδα τους. Κοντά στο κοπάδι του η μέρα ήταν ευλογημένη. Ξαφνικά ήρθε η ασθένεια και από ευλογία έγινε ευλογιά. Ο Χρήστος είχε περιποιηθεί πολλές φορές τα ζώα που αρρώσταιναν. Εκείνες τις μέρες πριν από το κακό είχε χαρά γιατί περίμενε γεννητούρια. Όταν έφτασε το μαντάτο έμεινε αποσβολωμένος στο μαντρί δίχως να ξέρει τι να κάνει. Στο άκουσμα της ευλογιάς και στην εντολή ότι τα ζώα έπρεπε να θυσιαστούν για το καλό της δημόσιας υγείας τρομοκρατήθηκε.
Οι κτηνοτρόφοι είχαν ενημερωθεί για τον εμβολιασμό των αιγοπροβάτων που θα μπορούσε να γίνει και να σωθούν αλλά η επίσημη αγροτική πολιτική της χώρας προτίμησε την μαζική εξόντωση των ζωντανών με τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπρόσθετα, στην απορία και τις ενστάσεις των ειδικών και των αγροτοσυνδικαλιστών για τον αφανισμό του ζωικού κεφαλαίου της χώρας παρενέβη ακόμα και ο Άρειος Πάγος.
Ο πρόεδρος του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Καστοριάς Θωμάς Μόσχος έλαβε κλήση για το ενδεχόμενο της διασποράς της ευλογιάς εξ αιτίας των απόψεών του σχετικά με τον εμβολιασμό των αιγοπροβάτων!
«Εκεί που μας χρωστάγανε μας πήραν και το βόδι», όπως σοφά λέει ο λαός.
Υπενθυμίζεται, ότι σε μια εποχή όχι πολύ μακρινή από τη σημερινή επιβλήθηκε σε μια νύχτα και με διάγγελμα η συνταγματική νομιμότητα της επιβολής και υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού για τον covid 19 και για το συμφέρον της δημόσιας υγείας. Στην περίπτωση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων δεν θα μπορούσαν να σωθούν περισσότερα ζώα με τον εμβολιασμό; (Βλέπε συνέντευξη του Χρήστου Μόσχου,«Εφιάλτης για την ελληνική κτηνοτροφία-γιατί δεν γίνονται μαζικοί εμβολιασμοί κατά της ευλογιάς», ιστοσελίδα Ναυτεμπορική- IN Business,28-8-2025)
Άραγε, είναι πολιτική επιλογή της κυβέρνησης ο ολοκληρωτικός αφανισμός της ελληνικής κτηνοτροφίας – ακόμα και με την εξαφάνιση σπάνιων φυλών αιγοπροβάτων ( αυτόχθονη φυλή Ρουμλουκίου) – στο πλαίσιο της συμφωνίας ΕΕ και Mercosur ή είναι απλά μια λανθασμένη υγειονομική αντιμετώπιση;
Ωστόσο, η ελληνική κυβέρνηση υπερψήφισε τη συμφωνία Mercosur (Αργεντινή, Βραζιλία, Ουρουγουάη, Παραγουάη) αδιαφορώντας για το μέλλον της πρωτογενούς παραγωγής και τις επιπτώσεις στην διατροφική αλυσίδα της χώρας. Η Γερμανία με τη βιομηχανία της ήταν η μεγάλη κερδισμένη που χάρηκε και χαιρέτησε τη συμφωνία. Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, Πολωνία, Αυστρία, Ουγγαρία και Ιρλανδία) που την καταψήφισαν ενώ το Βέλγιο απείχε.
Ο Χρήστος, ο καλός ποιμένας που είχε ακούσει για όλα αυτά γρήγορα κατάλαβε τι περίμενε αυτόν και τα πρόβατά του και έπιασε το κεφάλι με τα δυο του χέρια ευρισκόμενος σε απόγνωση.
Σύντομα, εμφανίστηκε μπροστά του το κλιμάκιο με τα μαχαίρια στα χέρια για την εκτέλεση της απόφασης σύμφωνα με τα σχετικά «υγειονομικά» πρωτόκολλα.
Σε λίγο, θα άνοιγαν ακριβώς δίπλα του τεράστιους λάκκους που θα πετούσαν τα σφαγιασμένα ζώα. Το θέμα τήρησης των κανόνων της υγειονομικής ταφής είχε ήδη ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων σε πολλές περιοχές της χώρας. Στα ζητήματα ηθικής και αισθητικής που τίθενται από τη σφαγή χιλιάδων ζώων η «πολιτισμένη» πολιτεία σιωπά την ίδια στιγμή που υποκριτικά αγωνίζεται για τα δικαιώματα των ζώων… Ταυτόχρονα φαίνεται ότι οι διάφορες φιλοζωικές οργανώσεις περιορίζονται μόνο στην υπεράσπιση των ζώων του καναπέ.
Ο Καλός Ποιμένας στάθηκε αδύναμος να εμποδίσει τους μισθωτούς εκτελεστές για το επικείμενο κακό και θυμήθηκε τους ψευτοβοσκούς και μισθωτούς του ΟΠΕΚΕΠΕ:
« Ο μισθωτός, ο οποίος δεν είναι βοσκός, και τα πρόβατα δεν είναι δικά του, βλέπει τον λύκο να έρχεται και αφήνει τα πρόβατα και φεύγει, και ο λύκος τα αρπάζει και τα σκορπίζει, διότι είναι μισθωτός και δεν τον μέλει για τα πρόβατα». (Ιω. 10,12-14)
Αντίθετα με τους μισθωτούς ψευτοβοσκούς με την Ferrari και τον φραπέ στο χέρι, ο Χρήστος παρέμεινε αληθινός, κοντά στα ζωντανά ακόμα και νεκρά, για να τα θρηνήσει. Η βαρβαρότητα κατά κοινή ομολογία των συγχωριανών ήταν απερίγραπτη. Με ακρίβεια δημίου «έκοβαν» και πέταγαν τα πρόβατα στον ανοιγμένο λάκκο. Από τον σφαγιασμό δε γλίτωσαν ούτε οι προβατίνες που εκείνη την ώρα γεννούσαν.
Τότε ήταν που η ψυχή του καλού βοσκού έφυγε από τη θέση της. Είχε ξεγεννήσει πολλά ζώα στο παρελθόν αγγίζοντας με τα χέρια του την ζωή,τώρα έβλεπε παντού τον θάνατο.
Στο ίδιο πλάνο ο καλός ποιμένας και ο αμνός της θυσίας. Από τη μέρα που έγινε το μακελειό έχασε τον εαυτό του. Το πήρε κατάκαρδα. Κλονίστηκε γιατί δεν μπόρεσε να τα προστατέψει. Δεν έτρωγε, δεν κοιμόταν. Πεταγόταν στον ύπνο του και παραμιλούσε. Άκουγε τα πονεμένα βελάσματά τους να τον καλούν σε βοήθεια.
Η τελευταία του σκέψη ήταν να θυσιαστεί για χάρη τους.
Ωστόσο, ακόμα και η θυσία του αμφισβητήθηκε από την πολιτική εξουσία. Σε συνέντευξη του Χρήστου Κέλλα, υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, στον τηλεοπτικό σταθμό Mega και σε σχετικό ερώτημα του δημοσιογράφου για τον κτηνοτρόφο που βρέθηκε απαγχονισμένος στη Βροντού Πιερίας, ακούστηκε να λέει:
«…Δεν είναι έτσι όπως τα λένε τα πράγματα. Αυτός ο οποίος αυτοκτόνησε, δεν του θανατώσανε τα ζώα. Θανατώσανε αλλουνού τα ζώα και δεν ήταν 1.000. Θα πω θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια, αλλά δεν του θανατώσανε αυτουνού τα ζώα. Θανατώσανε τα ζώα άλλου με επίσημα στοιχεία και δεν είναι ούτε σοφό, ούτε ωφέλιμο για κανέναν να χρησιμοποιεί τέτοιου είδους επιχειρήματα».
Τραγική ειρωνεία. Η ιστοσελίδα «Θεσσαλική γη» που παραθέτει τη συνέντευξη του υφυπουργού Χρήστου Κέλλα αποκαλύπτει τα στοιχεία για την ιδιοκτησιακή ταυτότητα των ζώων. Πράγματι,τα αιγοπρόβατα δεν ήταν όλα ιδιοκτησία του Χρήστου αλλά ο «άλλος» για τον οποίο μιλάει ο υφυπουργός ήταν ο πατέρας και αδελφός του αυτόχειρα, οι οποίοι ήταν συστεγαζόμενοι!!! (Για τη συνέντευξη και τα σχετικά στοιχεία βλέπε, Χρήστου Αθανασιάδη, «Δεν του θανατώθηκαν τα ζώα-Τι ξεκαθαρίζει ο Χρ. Κέλλας για τον κτηνοτρόφο που βρέθηκε απαγχονισμένος στη Βροντού Πιερίας», ιστοσελίδα thessalikigi.gr, 10-1-2026.)
Ανεξάρτητα από τη διάψευση του υφυπουργού για τον αριθμό και το ιδιοκτησιακό καθεστώς των σφαγιασθέντων ζώων στα επίσημα έγγραφα καταχώρισης, ο Χρήστος μετά τον πρωινό καφέ, βρέθηκε απαγχονισμένος στις 9-1-2026 για τα πρόβατα του «αλλουνού»!
Η Α. διαβάζοντας την ιστορία του αυτόχειρα καλού ποιμένα Χρήστου και το «παράλογο» σχόλιο του υφυπουργού Χρήστου Κέλλα για την «εργαλειοποίηση» της αυτοκτονίας σκέφτηκε τον Albert Camus.
« Δεν υπάρχει παρά ένα μονάχα φιλοσοφικό πρόβλημα πραγματικά σοβαρό: το πρόβλημα της αυτοκτονίας. Τη στιγμή που αποφασίζεις πώς η ζωή αξίζει ή δεν αξίζει τον κόπο να τη ζήσεις απαντάς στο βασικό πρόβλημα της φιλοσοφίας. Τα υπόλοιπα, εάν ο κόσμος έχει τρεις διαστάσεις, εάν το πνεύμα διαιρείται σε εννιά ή δώδεκα κατηγορίες, ακολουθούν. Είναι παιχνίδια…
Εδώ είναι φανερό ότι πρόκειται για ευαισθησίες της καρδιάς, πρέπει όμως να εμβαθύνουμε σ` αυτές για να τις καταλάβουμε…»
(Αλμπέρ Καμύ, Ο Μύθος του Σίσυφου. Δοκίμιο για το παράλογο, μτφρ. Καρακίτσου- Ντουζέ, Νίκη εκδ. Καστανιώτης, Αθήνα 2010).
Υ.Γ Το παρόν άρθρο γράφτηκε για τον καλό ποιμένα Χρήστο Νάτσιο κτηνοτρόφο από τη Βροντού Πιερίας που «έφυγε» από τη ζωή στις 9/1/2026 σε ηλικία 59 ετών. Ο Χρήστος, άνθρωπος ευαίσθητος, βίωσε έως θανάτου τον παράλογο σφαγιασμό των προβάτων του ενώ η πολιτική εξουσία παρέμεινε ανάλγητη έως το τέλος.
Οι αγώνες των αγροτοκτηνοτρόφων δείχνουν τον δρόμο της αντίστασης στις πολιτικές που «σφαγιάζουν» ανθρώπους και ζώα.
Ανδριανή Στράνη
