Κάνω έκκληση σε όλες τις δυνάμεις του Κακού…
Άνθρωποι που ξεπέρασαν τα όριά τους…
θα μας εξώσουν από την Κόλαση
Αχιλλέας Τσουράκης, «Άφεση»
*
Τον τελευταίο καιρό ο μέσος αναγνώστης/ακροατής/τηλεθεατής αισθάνεται ότι στη χώρα μας «το αίμα ρέει άφθονο καθημερινά».
Κάθε δελτίο ειδήσεων και μία δολοφονία. Κάθε δολοφονία και ένα αστυνομικό μυστήριο, ένα κρυμμένο οικογενειακό μυστικό και πολλές διαβρωμένες διανθρώπινες σχέσεις.
Ανθρωποκτόνοι παράφρονες, νευρωτικοί, φυσιολογικοί, ευκαιριακοί, επαγγελματίες, αντικοινωνικοί, αλκοολικοί, ψυχωτικοί, παθιασμένοι, σεξουαλικοί, παροξυσμικοί παρελαύνουν από τις οθόνες, μπαίνουν μέσα στα σαλόνια του σπιτιού και κυρίως καταλαμβάνουν την ψυχή των ανθρώπων με πανικούς φόβου κι ανασφάλειας.
Ουδείς εξηγεί ότι ο κάθε φόνος έχει το δικό του κωδικό ερμηνείας, ότι τα κίνητρα είναι διαφορετικά [από τη ζήλεια και την εμμονή μέχρι την κακή στιγμή και τα οικονομικά συμφέροντα], ότι οι διαντιδρώσες προσωπικότητες [δράστης-θύμα] είναι διαφορετικές, ότι οι επικίνδυνες καταστάσεις είναι διαφορετικές και τελικά ότι ουδείς φόνος είναι απόλυτα ίδιος με έναν άλλον.
Το γεγονός ότι ο κίτρινος τύπος, αλλά και τα ανεύθυνα [αντι]κοινωνικά δίκτυα, αναμιγνύουν τα συμβόλαια θανάτου, τους serial killers, τις Μήδειες, τις συζυγοκτονίες, τα εγκλήματα ανηλίκων, οδηγεί σε πλήρη σύγχυση για τα αίτια και τις συνθήκες των ανθρωποκτονιών και στην [ανα]παραγωγή [αντι]στερεοτύπων και γενικευμένων απλουστεύσεων [για όλα φταίει ο καπιταλισμός, η πατριαρχία, η άτιμη κοινωνία κλπ].
Αν για οποιοδήποτε λόγο θέλετε να κατανοήσετε το γιατί [κι όχι το πώς] τελέσθηκε μία ανθρωποκτονία, το αν μπορούσε να προληφθεί, το τι θα επακολουθήσει [δικαστικά και κοινωνικά], θα σας συμβούλευα να μην εμπιστεύεσθε κάποιες μεσημεριάτικες τηλεοπτικές εκπομπές και να μη δίνετε καμμία σημασία στις αποκλειστικές πληροφορίες που προέρχονται από «τους αυτοχαρακτηριζόμενους ειδικούς αναλυτές». Στην πλειονότητα πρόκειται για μη-επιστήμονες, οι οποίοι, με βάση κάποιες άκρες ενημέρωσης από αστυνομικές υπηρεσίες, εμφανίζονται σαν ερμηνευτές του εγκλήματος. Απορώ που η ΕΣΗΕΑ και το ΕΣΡ δεν σταματάνε αυτή την απαράδεκτη παραπληροφόρηση, η οποία, εκτός των άλλων, αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη για την ποσοτική και ποιοτική εγκληματικότητα στην Ελλάδα.
Στις εκπομπές, όπου οι δημοσιογράφοι [υποτίθεται ότι] κόπτονται για το φαινόμενο της «γυναικοκτονίας», ενώ την ίδια ώρα προβάλλουν ιδιωτικές στιγμές των θυμάτων και παραβιάζουν προσωπικά δεδομένα, προστίθενται και οι «γαργαλιστικές» υποθέσεις που ανα-λύουν [sic] ανίδεοι, και γι’ αυτό επικίνδυνοι, παρατρεχάμενοι.
Έτσι όμως δεν είναι δυνατόν να προσεγγίσουμε με γνώση και σοβαρότητα την έκταση και το βάθος των ανθρωποκτονιών και κυρίως να διαμορφωθεί ένα ορθολογικό πλαίσιο αντεγκληματικής πολιτικής.
Μην εμπιστεύεστε τις οθόνες και τις περσόνες.
Ρωτήστε τους ειδικούς κι ενημερωθείτε από τους επίσημους επιστημονικούς φορείς.
Όχι στην όποια [παρα]κυβερνητική προπαγάνδα και όχι στις κατασκευασμένες τηλεθεάσεις.
Αυτό το εκ δόλου δημιουργούμενο κουβάρι αθώων κι ενόχων, θυτών και θυμάτων, συνωμοσιών και συγκαλύψεων, βλάπτει σοβαρά την ψυχοπνευματική υγεία των Ελλήνων και υπονομεύει την κοινωνική συνοχή.
