Αρχαίες πριγκίπισσες της Αιγύπτου πιθανώς εκπαιδεύονταν να μάχονται με τόξα και στιλέτα, όπως δείχνουν νέες έρευνες πάνω στις μούμιες κορών φαραών που θάφτηκαν με όπλα.
Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του New Scientist, η εξέταση μουμιών 3.800 ετών αποκάλυψε ότι κάποιες από αυτές τις γυναίκες είχαν πιο μεγάλα οστά στα χέρια και κυρτώσεις στις παλάμες, που δείχνουν ότι χρησιμοποιούσαν τα όπλα με τα οποία συχνά θάβονταν μαζί.
«Έφεραν τα τόξα και τα στιλέτα τους στη μετά θάνατον ζωή όχι μόνο διακοσμητικά, μα ως δείγματα των ενεργών και δυναμικών ζωών που είχαν» λέει η Ζεϊνάμπ Χασές του Πανεπιστημίου Μπένι Σουέφ στην Αίγυπτο.
Όπλα έχουν βρεθεί σε τάφους γυναικών από πολλούς πολιτισμούς ανά τον κόσμο, και πάντα συνοδεύονται από διαφωνίες σχετικά με το αν αυτό γινόταν για συμβολικό χαρακτήρα ή τα χρησιμοποιούσαν. Η Χασές και συνάδελφοί της μελέτησαν έξι βασιλικές μούμιες, εκ των οποίων πέντε ανήκουν σε γυναίκες, που βρέθηκαν στο Νταχσούρ (συγκρότημα με πυραμίδες και τάφος από το Μέσο Βασίλειο, περίπου το 1850-1700 πΧ). Οι μούμιες είχαν βρεθεί σε ανασκαφές τη δεκαετία του 1890 και εντοπίστηκαν ξανά στο Αιγυπτιακό Μουσείο του Καΐρου το 2020.
The mummified daughters of pharaohs who lived thousands of years ago have bone changes that suggest they fought with bows and daggers https://t.co/WIIGGf2ESO
— New Scientist (@newscientist) July 17, 2026
Οι επιστήμονες ανέλυσαν τα οστά για να μάθουν περισσότερα για τις ζωές αυτών των μελών βασιλικής οικογένειας, τέσσερα εκ των οποίων θεωρείται πως ήταν κόρες του φαραώ Αμενεμχάτ Β’. Σημαντική ανακάλυψη ήταν το ότι η πριγκίπισσα Ίτα (είχε ένα στιλέτο από χρυσό και λάπις λάζουλι και ήταν 28-34 όταν πέθανε) είχε πολύ δυνατούς μύες και πολύ ισχυρούς συνδέσμους μεταξύ των οστών στα χέρια. Αυτό, κατά την Χασές, δείχνει ότι συνήθιζε να πιάνει όπλα.
Οι πριγκίπισσες Νουμπ Χοτέπ (40-44) και Ιταουερέτ (20-34) και οι δύο είχαν μεγαλύτερο από ό,τι θα περίμενε κάποιος ένα οστό στο χέρι, κάτι που πιθανώς δείχνει χρήση τόξου. Κατά την Χασές, όλα αυτά τα στοιχεία δείχνουν πως πιθανότατα να εκπαιδεύονταν στα όπλα από μικρές.
Η Μισέλ Λάνγκλεϊ του Πανεπιστημίου Γκρίφιθ στην Αυστραλία λέει ότι η έρευνα αυτή δίνει πολύτιμα στοιχεία για τις ζωές τους: «Οι γυναίκες της βασιλικής οικογένειας δεν κάθονταν απλά στο παλάτι ή ακολουθούσαν τους άνδρες, ζούσαν ενεργές ζωές…εκπαιδεύονταν σε πολύ πρακτικές πολεμικές και κυνηγετικές τέχνες».
Τα οστά επίσης δείχνουν ότι οι τραυματισμοί ήταν συχνοί: Η Ιταουερέτ είχε σπάσει πλευρά και είχε βιώσει κατάγματα στα πόδια, πιθανότατα από δυνατά χτυπήματα. «Αυτό μας λέει ότι έβγαιναν έξω στον κόσμο…όπου οι πτώσεις και τα χτυπήματα ήταν πραγματικός κίνδυνος» συμπληρώνει η Χασές. Όταν τραυματίζονταν, το ότι ήταν πριγκίπισσες τους έδινε πρόσβαση σε γιατρούς που μπορούσαν να τις φροντίσουν τόσο καλά ώστε να αποφύγουν μολύνσεις ή άλλα προβλήματα υγείας.
Η Σόνια Ζακρζέφσκι, ωστόσο, του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, λέει ότι υπάρχουν και άλλες δραστηριότητες που θα μπορούσαν να έχουν τέτοια αποτελέσματα, όπως η χρήση δρεπανιού ή συχνά ακροβατικά: «Αν βρίσκαμε έναν παίκτη του τένις θαμμένο με ρόπαλο, δεν μπορούμε απλώς να πούμε πως αυτές οι αλλαγές στα οστά ήταν αποτέλεσμα του ότι χτυπούσε κόσμο με ρόπαλο» σημειώνει.
