Στα βάθη του τροπικού δάσους του Αμαζονίου στον Ισημερινό, εκεί όπου η βιοποικιλότητα εξακολουθεί να κρύβει εκπλήξεις, επιστήμονες εντόπισαν ένα πλάσμα που αψήφησε κάθε αρχική εκτίμηση.
Αυτό που έμοιαζε με ένα μικρό μανιτάρι προσκολλημένο στην κάτω πλευρά ενός φύλλου αποδείχθηκε τελικά ένα άγνωστο μέχρι σήμερα είδος αράχνης, ικανό να χρησιμοποιεί μια μορφή καμουφλάζ που δεν έχει καταγραφεί ξανά στον κόσμο των αραχνών.
Η ανακάλυψη, από διεθνή ερευνητική ομάδα με τη συμμετοχή του Ινστιτούτου Ανάλυσης της Αλλαγής Βιοποικιλότητας Λάιμπνιτζ (LIB) και δημοσιευμένη στην επιθεώρηση «Zootaxa», φωτίζει τους ευρηματικούς μηχανισμούς εξαπάτησης της φύσης και υπενθυμίζει ότι ο Αμαζόνιος εξακολουθεί να φιλοξενεί αμέτρητα μυστικά που περιμένουν να αποκαλυφθούν.
Η ανακάλυψη
Οι ερευνητές εντόπισαν την αράχνη κατά τη διάρκεια νυχτερινής έρευνας στον διάδρομο Llanganates–Sangay στον Ισημερινό, μια περιοχή που θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα «hotspot» βιοποικιλότητας στον κόσμο.
Το νέο είδος που ονομάστηκε Taczanowskia waska μοιάζει πολύ με το καρποφόρο σώμα ενός μύκητα Gibellula ενός παρασίτου που προσβάλλει αράχνες. Η αράχνη έχει επιμήκεις προεξοχές στην κοιλιά της και ωχρή επιφάνεια που θυμίζει μυκητιακή ανάπτυξη. Παραμένει επίσης ακίνητη στην κάτω πλευρά των φύλλων στο ίδιο σημείο όπου συνήθως εμφανίζονται οι μύκητες Gibellula.
Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι αυτός ο συνδυασμός εμφάνισης και συμπεριφοράς αποτελεί μια ιδιαίτερα εξειδικευμένη προσαρμογή. Με το να «χάνεται» στο περιβάλλον της ως ένα άτοπο και άσημο αντικείμενο η αράχνη πιθανόν αποφεύγει τους θηρευτές της ενώ ταυτόχρονα αυξάνει τις πιθανότητες να αιφνιδιάσει τη λεία της.
Σύμφωνα με τη μελέτη αυτή είναι η πρώτη γνωστή περίπτωση αράχνης που μιμείται παρασιτικό μύκητα ο οποίος προσβάλλει αράχνες. Το εύρημα προσφέρει νέα δεδομένα για το πώς εξελίσσεται ο μιμητισμός και ποιες οικολογικές λειτουργίες μπορεί να εξυπηρετεί.
Η δύναμη της επιστήμης των πολιτών
Οι αράχνες του γένους Taczanowskia συγκαταλέγονται στα πιο αινιγματικά αραχνοειδή του Αμαζονίου, καθώς οι καταγραφές τους είναι ελάχιστες και πολλά στοιχεία για τη συμπεριφορά και την οικολογία τους παραμένουν άγνωστα. Στην ταυτοποίηση του νέου είδους συνέβαλε η Nadine Dupérré, από το Μουσείο Φύσης του Αμβούργου και το LIB, η οποία μελέτησε δείγματα από επιστημονικές συλλογές και συνέκρινε τα χαρακτηριστικά τους με το πρόσφατο εύρημα.
Η ανακάλυψη είχε αφετηρία μια ανάρτηση στην πλατφόρμα iNaturalist, όπου παρατηρητικοί πολίτες αντιλήφθηκαν ότι το «μανιτάρι» που είχαν φωτογραφίσει ήταν στην πραγματικότητα αράχνη. Η υπόθεση αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο της επιστήμης των πολιτών και τη σημασία της συνεργασίας ανάμεσα σε ερευνητές, συλλογές και ερασιτέχνες φυσιοδίφες για την αποκάλυψη της άγνωστης βιοποικιλότητας του πλανήτη.
