Ανατρέποντας κάθε αρχική ανάλυση που προέβλεπε το τέλος της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» μέσα σε λίγες ημέρες και την άμεση ήττα του Κιέβου, η Ουκρανία έχει αποδείξει ότι ξέρει να αμύνεται. Παράλληλα, έχει δείξει πώς να εγκλωβίζει έναν τεχνολογικά υπέρτερο εχθρό, όπως η Ρωσία, η οποία έχει πλέον παγιδευτεί σε έναν ατέρμονο πόλεμο.
Η Ουκρανία αλλάζει το παιχνίδι
Μέσα σε τέσσερα χρόνια, ο ουκρανικός στρατός έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πλέον ετοιμοπόλεμους σε ολόκληρη την Ευρώπη. Έχει επιφέρει αξιοσημείωτες αλλαγές στον τρόπο διεξαγωγής των επιχειρήσεων, εισάγοντας υβριδικά δόγματα και φέρνοντας επανάσταση στην κατασκευή μη επανδρωμένων αεροσκαφών και τροποποιημένων πυραύλων. Τα συστήματα αυτά εξουδετερώνουν αποτελεσματικά ακόμη και τα ιρανικά drones τύπου Shahed, τα οποία έχει προμηθευτεί η Μόσχα για την ενίσχυση της πολεμικής της μηχανής.
Η αποφασιστικότητα του ουκρανικού λαού, η ανάπτυξη εγχώριας τεχνολογίας και η ικανότητα διεξαγωγής πληγμάτων σε κρίσιμες υποδομές (όπως πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, εργοστάσια όπλων, εφοδιοπομπές και βομβαρδιστικά) εντός της ρωσικής επικράτειας και μακριά από τη γραμμή του μετώπου, αλλάζουν τα δεδομένα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των κατοίκων της Μόσχας που έσπευδαν πρόσφατα να καλυφθούν εν μέσω εκρήξεων και «μαύρης βροχής». Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι «ο ουκρανικός στρατός μπορεί να ανατινάξει σχεδόν ό,τι θέλει», επισημαίνει σε ανάλυσή του ο ιστότοπος Axios.
Ο Ουκρανός Πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ισχυρίστηκε ότι η Ρωσία μετέφερε το μεγαλύτερο μέρος της αεράμυνάς της για να καλύψει περιοχές-κλειδιά, όπως το κέντρο της Μόσχας και μια προεδρική κατοικία, αφήνοντας άλλους στόχους εκτεθειμένους. Από την πλευρά του, ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, αναγνώρισε την ύπαρξη «προβλημάτων» και «ορισμένων ελλείψεων» που σχετίζονται με τα πλήγματα, αλλά προσπάθησε να υποβαθμίσει τη σημασία τους.
Την ίδια στιγμή, οι ρωσικές δυνάμεις έχουν καταφέρει επίσης ισχυρά πλήγματα στην Ουκρανία, σφυροκοπώντας το Κίεβο σε οδομαχίες και νυχτερινές επιθέσεις που στοίχισαν τη ζωή σε τουλάχιστον 21 ανθρώπους. Παράλληλα, τα ρωσικά στρατεύματα συνεχίζουν να πιέζουν για να προελάσουν κατά μήκος των γραμμών του μετώπου στο Ντονέτσκ, παρά τις βαριές απώλειες.
Ο Ζελένσκι έχει επανειλημμένα εξαίρει τις «κυρώσεις μεγάλου βεληνεκούς», μια ειρωνική αναφορά στις επιθέσεις εναντίον ρωσικών υποδομών σε βάθος εκατοντάδων μιλίων. Τα μέσα και οι τακτικές της Ουκρανίας έχουν γίνει όλο και πιο εξελιγμένα στα χρόνια του πολέμου.
Βίντεο που κοινοποιήθηκαν αυτή την εβδομάδα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν πυραύλους τύπου Flamingo, κατασκευασμένους από την εταιρεία Fire Point, να πλήττουν τους στόχους τους, συμπεριλαμβανομένου του εργοστασίου Titan-Barrikady, όπου κατασκευάζονται ρωσικά συστήματα πυροβολικού. Το περασμένο καλοκαίρι, πλάνα από την εντυπωσιακή επιχείρηση «Spiderweb» έδειξαν μικρά drones, τα οποία είχαν περάσει λαθραία από τα σύνορα εξοπλισμένα με εκρηκτικά, να κατευθύνονται με ταχύτητα εναντίον σταθμευμένων και απροστάτευτων πολεμικών αεροσκαφών.
Η εικόνα στο μέτωπο
Το Κίεβο έχει «μεταφέρει δραματικά τον πόλεμο στο ρωσικό έδαφος το 2026, οργανώνοντας μια σειρά από πλήγματα μικρού, μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς με σκοπό να διαταράξει και να καταστρέψει τη ρωσική επιμελητεία (logistics) και τον ανεφοδιασμό», σύμφωνα με έκθεση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τετάρτη. Πρόκειται, προσθέτει η έκθεση, για «κλασική αεροπορική απαγόρευση (air interdiction), αν και με τη χρήση drones και πυραύλων — όχι αεροπλάνων».
Η ίδια έκθεση εκτιμά ότι η Ρωσία έχει υποστεί τις τεράστιες απώλειες των 1,4 εκατομμυρίων στρατιωτών στο πεδίο της μάχης (νεκροί και τραυματίες) από την έναρξη της εισβολής της το 2022.
Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή καθυστέρησε σημαντικά, εν μέρει λόγω των δυτικών περιορισμών σχετικά με το ποια όπλα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, πού και πώς. Επιπλέον, για κάθε πλήγμα που αποδεικνύεται επιτυχές, υπάρχουν φυσικά και αποτυχίες, καθώς τα ρωσικά συστήματα αναχαίτισης και ηλεκτρονικού πολέμου (jammers) κάνουν τη δουλειά τους.
Και τι θα ακολουθήσει; Πόσο μπορούν να αντέξουν οι δύο χώρες; Από τη μία Ουκρανία δεν θα σταματήσει, καθώς πολεμά για την επιβίωσή της και για όλους όσους θυσιάστηκαν για την πατρίδα τους από το 2022, αλλά η πίεση είναι τεράστια αναφορικά με την οικονομία και τις ανθρώπινες απώλειες.
Από την άλλη, η Ρωσία έχει χάσει την αίγλη της και δεν μπορεί να επιβληθεί ούτε να καθορίσει τον ρου του πολέμου, εάν αναλογιστούμε ότι πλέον προσφέρει θέσεις εργασίας για χειριστές drones χωρίς να απαιτείται προηγούμενη εμπειρία, που θα προστατεύουν τον εναέριο χώρο πάνω από τη Μόσχα και πριν λίγους μήνες είχε ζητήσει από τις ΗΠΑ να επέμβουν ώστε οι Ουκρανοί να μη χτυπήσουν την παρέλαση της Ημέρας της Νίκης στη Μόσχα.
