Υπάρχουν στιγμές που το ποδόσφαιρο παύει να είναι απλώς παιχνίδι και γίνεται καθρέφτης κοινωνικών συμπεριφορών. Η υπόθεση της Σελέστε Αμαρίγια, γερουσιαστή από την Παραγουάη, και του Κιλιάν Εμπαπέ είναι μία από αυτές. Μετά την ήττα της Παραγουάης από τη Γαλλία στο Μουντιάλ 2026, η πολιτικός δεν περιορίστηκε σε μία οργισμένη ή ατυχή αντίδραση. Συνέχισε, επανήλθε και κλιμάκωσε την επίθεσή της κατά του Γάλλου παίκτη, με ύφος και φράσεις που δύσκολα συμβιβάζονται με δημόσιο αξίωμα.
Από την ήττα στο ξέσπασμα
Η Γαλλία απέκλεισε την Παραγουάη στη φάση των «16» του Μουντιάλ, με τον Εμπαπέ να έχει καθοριστικό ρόλο στη νίκη των «τρικολόρ». Από εκείνη τη στιγμή, η Αμαρίγια άρχισε να επιτίθεται στον Γάλλο επιθετικό με σχόλια που προκάλεσαν διεθνή κατακραυγή και χαρακτηρίστηκαν ρατσιστικά και ξενοφοβικά. Ο ίδιος ο Εμπαπέ απάντησε δημόσια, χαρακτηρίζοντας τη γερουσιαστή «απεχθή» και «ανάξια του αξιώματός της», ενώ τόνισε ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν πρέπει να μένουν αναπάντητες.
After facing backlash for a series of racist posts about Kylian Mbappé, Paraguayan Senator Celeste Amarilla doubled down during a speech before the Senate on Wednesday, calling the French captain a "son of a b****" while defending her comments. pic.twitter.com/QAhNWtMmOy
— CBS News (@CBSNews) July 8, 2026
Η νέα επίθεση στη Γερουσία
Αντί όμως η υπόθεση να κλείσει με μία συγγνώμη, η Αμαρίγια επέλεξε να συνεχίσει. Μιλώντας στη Γερουσία της Παραγουάης, επιτέθηκε ξανά στον Εμπαπέ, υποστηρίζοντας ότι ο Γάλλος αρνήθηκε να δώσει το χέρι στον τερματοφύλακα της Παραγουάης, Ορλάντο Γκιλ. Η φράση που χρησιμοποίησε ήταν χυδαία, προσβλητική και απολύτως αδιανόητη για θεσμικό πρόσωπο: αποκάλεσε τον αρχηγό της Γαλλίας «πουτ@@@ς γιο», ισχυριζόμενη ότι δεν σεβάστηκε έναν νεαρό Παραγουανό ποδοσφαιριστή.
Το αξίωμα δεν είναι άδεια ασυδοσίας
Το πρόβλημα δεν είναι ότι μία πολιτικός στενοχωρήθηκε για τον αποκλεισμό της εθνικής ομάδας της χώρας της. Αυτό είναι ανθρώπινο. Το πρόβλημα είναι ότι μία εκλεγμένη εκπρόσωπος μετέτρεψε την απογοήτευση σε προσωπική εμμονή, σε ρητορική μίσους και σε δημόσια προσβολή. Και όταν ένας άνθρωπος που έχει θεσμική θέση υιοθετεί τέτοια γλώσσα, δεν εκφράζει απλώς θυμό. Νομιμοποιεί τη χυδαιότητα. Στέλνει μήνυμα ότι ο δημόσιος λόγος μπορεί να κατρακυλά χωρίς όρια.
Η καταδίκη και οι νομικές κινήσεις
Η γαλλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία κινήθηκε νομικά, ενώ οι γαλλικές αρχές άνοιξαν έρευνα για πιθανή δημόσια προσβολή με επιβαρυντικά χαρακτηριστικά και υποκίνηση μίσους ή βίας. Η κυβέρνηση της Παραγουάης αποστασιοποιήθηκε από τις δηλώσεις της Αμαρίγια, υπογραμμίζοντας ότι δεν εκφράζουν τις αξίες της χώρας. Ακόμη και η Ρεάλ Μαδρίτης, ομάδα του Εμπαπέ, εξέδωσε ανακοίνωση καταδικάζοντας με τον πιο έντονο τρόπο τα ρατσιστικά και ξενοφοβικά σχόλια σε βάρος του παίκτη της.
Όταν ο ρατσισμός φοράει πολιτικό κοστούμι
Το ποδόσφαιρο έχει αρκετό φανατισμό, αρκετές υπερβολές, αρκετή τοξικότητα στις εξέδρες και στα κοινωνικά δίκτυα. Δεν χρειάζεται να του προσθέτουν δηλητήριο και πολιτικοί που οφείλουν να δίνουν παράδειγμα. Η Αμαρίγια δεν επιτέθηκε μόνο στον Εμπαπέ. Επιτέθηκε στην ίδια την έννοια του δημόσιου ήθους. Γιατί άλλο η σκληρή κριτική, άλλο η αθλητική πικρία και άλλο η ρατσιστική ή χυδαία επίθεση.
Ο Εμπαπέ συνεχίζει, η σκιά μένει στην Αμαρίγια
Ο Εμπαπέ έχει μπροστά του τη συνέχεια του Μουντιάλ με τη Γαλλία. Η Αμαρίγια, αντίθετα, έχει πλέον πίσω της μία υπόθεση που τη συνοδεύει ως πολιτικό στίγμα. Και ίσως αυτό είναι το πιο ενδεικτικό: ο ποδοσφαιριστής απάντησε και προχώρησε. Η γερουσιαστής επέμεινε και βυθίστηκε περισσότερο. Σε μια εποχή που ο ρατσισμός στα γήπεδα παραμένει πληγή, το τελευταίο που χρειάζεται ο αθλητισμός είναι δημόσια πρόσωπα που, αντί να σβήνουν τη φωτιά, ρίχνουν βενζίνη.
