Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google

Το Τείχος των Δακρύων στην Παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ και πιστεύεται πως είναι το μοναδικό απομεινάρι του Ιερού Ναού και ως εκ τούτου ένας καθαγιασμένος τόπος και προορισμός προσκυνήματος. Συχνά, πιστοί που επισκέπτονται το Τείχος των Δακρύων, γράφουν μια ευχή ή προσευχή σε ένα μικρό κομμάτι χαρτί και το τοποθετούν σε μικρά ανοίγματα. Το Τείχος είναι πάντα γεμάτο από αυτά τα μικρά χαρτάκια που πάνω τους έχουν γραφτεί οι μεγάλες και συχνά ανομολόγητες αλήθειες, επιθυμίες, φόβοι, ανησυχίες που κρύβουμε μέσα μας. Αν σκεφτούμε δε πως η παράδοση αυτή κρατά από το 18ο αιώνα τότε αντιλαμβάνεστε για πόσα χαρτάκια και μιλάμε…

Τώρα όμως έρχεται να δημιουργηθεί μια νέα παράδοση αυτή του «Τείχους της Αναμονής» (Τhe Waiting Wall). Ένα project που εμπνεύστηκαν και υλοποίησαν ο μουσικός και τεχνολόγος Alan Donohoe και ο σχεδιαστής Steven Parker. Αρχική ωστόσο πηγή έμπνευσής τους, ήταν ο φιλόσοφος Αllain de Botton.

Advertisement
Advertisement

Ο καθένας από εμάς μπορεί, μπαίνοντας στην ιστοσελίδα Τhe Waiting Wall να αφήνει, πάντα ανώνυμα, το δικό του μήνυμα προς τον κόσμο ή προς ένα πρόσωπο. Μπορεί να είναι μια ευχή, μια ελπίδα, ένας κρυφός πόθος, μια σκέψη, μια απορία, ένας φόβος ή η εξομολόγηση μιας ενοχής.

Για μία εβδομάδα, 21 έως 28 Σεπτεμβρίου κάποια από τα μηνύματα θα εμφανίζονται σε μια γιγαντο-οθόνη που συνήθως φιλοξενεί διαφημιστικά μηνύματα στον σταθμό του Brighton στη Βρετανία. Τα μηνύματα όμως θα είναι πάντα διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του project και μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να τα διαβάσουν.

Περιττό να πούμε πως το πιο λυτρωτικό σε αυτή τη διαδικασία με την διαδικτυακή «παραλλαγή» του Τείχους των Δακρύων δεν είναι μόνο πως έχουμε την ευκαιρία να «εξομολογηθούμε» την πιο μύχια σκέψη μας. Αλλά και ότι διαβάζοντας τα μηνύματα άλλων ίσως βρούμε κάποιον που κάνει ακριβώς την ίδια σκέψη με εμάς και έτσι νοιώθουμε λιγότερο μόνοι.

Αξίζει να δοκιμάσετε…

slideShow

«Απεχθάνομαι τον εαυτό μου για τον τρόπο που έχω φερθεί στους γονείς μου. Ελπίζω να καταλαβαίνουν και να με συγχωρούν»

«Ξέρω πως ο φίλος μου με απατά. Δεν τον αντιμετωπίζω γιατί φοβάμαι πως θα με αφήσει. Αυτό δεν είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσω για μια σχέση;»

Advertisement

«Αισθάνομαι πως απογοήτευσα τη μητέρα μου επειδή πάσχω από διατροφική διαταραχή αλλά ποτέ δεν της το είπα και με σκοτώνει μέσ α μου. Το μόνο που θέλω από εκείνη, είναι να με αγκαλιάσει και να μου πει πως όλα θα πάνε καλά»

«Έζησα όλη μου τη ζωή χωρίς να αγαπήσω κανέναν. Και με με πειράζει»

«Αγαπάω την επί εδώ και 13 χρόνια γυναίκα μου. Αλλά δεν με ενδιαφέρει καθόλου να κάνω σεξ. Και με πληγώνει που την πληγώνει»

Advertisement

«Με βίασαν στα 15 και στα 35»

«Θέλω να παντρευτώ τον πρώην μου επειδή δεν αντέχω τη απόρριψη. Όχι επειδή τον αγαπώ»

«Κάποια βράδια ξυπνάω, ουρλιάζοντας από τους εφιάλτες. Πράγματα που είδα, έκανε ή δεν απέτρεψα. Μην πάτε στον στρατό παιδιά»

Advertisement

«Νοιώθω πως δεν έχω προσφέρει το παραμικρό για να βελτιώσω την ανθρωπότητα (κατάσταση του ανθρώπου)»

«Κρυφά, χαίρομαι όταν διαβάζω για Σύριους πρόσφυγες που πέθαναν προσπαθώντας να προσεγγίσουν την Ευρώπη. Είμαι ένας απαίσιος άνθρωπος»

«Η θεία μου πάθανε εξαιτίας του αλκοολισμού και τώρα φοβάμαι πως η ζωή μου θα τελειώσει με τον ίδιο τρόπο»

Advertisement

«Πίσω από τα χαμόγελα και τα γέλια υπάρχει μεγάλη δυστυχία, θλίψη και απόγνωση στη ζωή μου»

Advertisement

«Αυτό ήταν (όλο);»

«Σας παρακαλώ μην πάρετε μακρυά μου τις τρεις εγγονές μου επειδή παίρνετε διαζύγιο. Σας παρακαλώ»

«Λυπάμαι Μαίρη. Ο θάνατός σου με στοιχειώνει ακόμη, 30 χρόνια μετά. Ελπίζω να βρείς τη γαλήνη»

Advertisement

«Δεν σε αγαπαώ. Είμαστε παντρεμένοι μόνο επειδή δεν με ήθελε κανένας άλλος»

«Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια και ακόμη σε βλέπω στους εφιάλτες μου. Τώρα, βρήκα κάποιον που αγαπάω πραγματικά. Αλλά κάθε βράδυ, στοιχειώνεις τα όνειρά μου»