Μόλις 15 ετών, με βαθμολογία που άγγιξε το 19,63, η Λεονόρ Μέιρα Λόπες κατάφερε να πετύχει έναν στόχο που είχε θέσει από μικρή: να περάσει στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Πόρτο στην Πορτογαλία. Η νεαρή από το Πεναφιέλ έγινε η νεότερη φοιτήτρια στη χώρα, έχοντας ακολουθήσει μια διαφορετική εκπαιδευτική διαδρομή από τους περισσότερους συνομηλίκους της.
Η Λεονόρ, η οποία χαρακτηρίζεται χαρισματική μαθήτρια, ξεκίνησε το σχολείο σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών, ενώ κατά τη διάρκεια της βασικής εκπαίδευσης προχώρησε και στην «παράλειψη» μιας σχολικής χρονιάς. Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να ολοκληρώσει νωρίτερα τη σχολική της πορεία και να βρεθεί, στα 15 της χρόνια, στα έδρανα της Ιατρικής.
Η ίδια δηλώνει περήφανη για την επιτυχία της, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι πρόκειται για έναν στόχο για τον οποίο προετοιμαζόταν επί χρόνια.
Από μικρή ήξερε ότι ήθελε να γίνει γιατρός
Η επιλογή της Ιατρικής δεν ήταν μια απόφαση της τελευταίας στιγμής. Για τη Λεονόρ, η επιθυμία να γίνει γιατρός υπήρχε από πολύ μικρή ηλικία και ουσιαστικά δεν σκέφτηκε ποτέ σοβαρά κάποια διαφορετική επαγγελματική πορεία.
Καθοριστικό ρόλο στην τελική επιλογή του Πανεπιστημίου του Πόρτο φαίνεται πως έπαιξαν και οι Ημέρες Ανοιχτών Θυρών του ιδρύματος. Η νεαρή επισκέφθηκε το πανεπιστήμιο τόσο όταν βρισκόταν στη 10η τάξη όσο και στη 12η και είχε την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά το περιβάλλον της σχολής.
Η εμπειρία αυτή την έκανε να αισθανθεί ότι το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο ήταν ο χώρος στον οποίο ήθελε να συνεχίσει τις σπουδές της. Όπως έχει αναφέρει, της άρεσε ιδιαίτερα η ατμόσφαιρα και μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό της να σπουδάζει εκεί.
Η αγάπη της για την Ιατρική, όπως λέει, συνδέεται κυρίως με την επιθυμία της να βοηθά τους ανθρώπους. Παρά το νεαρό της ηλικίας της, έχει ήδη μπροστά της μια απαιτητική εξαετή πορεία, καθώς το πρόγραμμα σπουδών της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Πόρτο είναι ολοκληρωμένο μεταπτυχιακό πρόγραμμα.
Δεν έχει αποφασίσει ακόμη ειδικότητα
Παρότι έχει ήδη κάνει ένα μεγάλο βήμα προς την ιατρική καριέρα, η Λεονόρ δεν φαίνεται να θέλει να βιαστεί να αποφασίσει ποια ειδικότητα θα ακολουθήσει.
Στόχος της είναι να αξιοποιήσει τα έξι χρόνια των σπουδών της ώστε να γνωρίσει καλύτερα τους διαφορετικούς τομείς της Ιατρικής και στη συνέχεια να επιλέξει εκείνον που θα την εκφράζει περισσότερο.
Προς το παρόν δείχνει να την ενδιαφέρει ιδιαίτερα η κλινική πρακτική, χωρίς όμως να αποκλείει το ενδεχόμενο να ασχοληθεί με την έρευνα. Εκείνο που φαίνεται να έχει ξεκαθαρίσει είναι ότι αναζητά μια επαγγελματική πορεία απαιτητική, με διαρκείς προκλήσεις και κίνητρα, η οποία παράλληλα θα της προσφέρει προσωπική ικανοποίηση και ευτυχία.
«Δεν θέλω να είμαι μόνο το 15χρονο κορίτσι που μπήκε στην Ιατρική»
Παρά το εντυπωσιακό της επίτευγμα, η Λεονόρ δεν επιθυμεί να προσδιορίζεται αποκλειστικά από την ηλικία της ή από το γεγονός ότι κατάφερε να εισαχθεί τόσο νωρίς στην Ιατρική.
Αντίθετα, θέλει οι άλλοι να τη βλέπουν απλώς ως τη Λεονόρ. Δεν επιθυμεί να μείνει στη μνήμη ως «το 15χρονο κορίτσι που μπήκε στην Ιατρική», αλλά ως μια έφηβη με τη δική της προσωπικότητα, ενδιαφέροντα και καθημερινότητα.
Και παρά το ιδιαίτερο ακαδημαϊκό της επίτευγμα, η ζωή της δεν διαφέρει σε όλα από εκείνη άλλων συνομηλίκων της. Χαμογελά με άνεση, γυμνάζεται, ασχολείται με την ιππασία, πηγαίνει στο γυμναστήριο και απολαμβάνει τις εξόδους και τον χρόνο με τους φίλους της.
Στο οικογενειακό της περιβάλλον περνά χρόνο με τους γονείς και τον παππού της, τους οποίους θεωρεί σημαντικές πηγές έμπνευσης και στήριξης.
Έτσι, πίσω από το εντυπωσιακό 19,63 και την εισαγωγή στην Ιατρική σε ηλικία μόλις 15 ετών, υπάρχει μια έφηβη που, παρά τη διαφορετική εκπαιδευτική της διαδρομή, θέλει να συνεχίσει να ζει όσο πιο φυσιολογικά γίνεται.
Για τη Λεονόρ, η επιτυχία στην Ιατρική μπορεί να αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο, δεν αποτελεί όμως ολόκληρη την ταυτότητά της. Πάνω απ’ όλα, θέλει να παραμείνει απλώς… η Λεονόρ.
