Ενώ οι Τραμπ και Πούτιν χτίζουν μεθοδικά το ενεργειακό τους μαγαζί, το ετοιμόρροπο σούπερ μάρκετ που αυτοαποκαλείται Μεγάλη Ευρώπη ξηλώνει μανιωδώς ό,τι έχει απομείνει από τις μεγάλες προσδοκίες των πολιτών του. Έτσι, τραπεζώνοντας τον Ζελένσκι, διέλαθε της προσοχής του αυτό που συμφωνήθηκε προ μηνός στη Μόσχα μεταξύ των δύο εταίρων.
Οι δύο απεσταλμένοι του Αμερικανού Προέδρου έδωσαν τα χέρια με τον Ρώσο Πρόεδρο για την από κοινού εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου της Αλάσκας. Μια από τις μεγαλύτερες ενεργειακές εταιρίες της Ρωσίας θα πριμοδοτήσει με κεφάλαια αλλά και τεχνολογικό εξοπλισμό μια αμερικανική ενεργειακή εταιρία προκειμένου αυτή να προχωρήσει άμεσα στην άντληση φυσικού αερίου από το πλούσιο υπέδαφος της Αλάσκας. Και ένα κονσόρτιουμ, με πιθανή έδρα το Ντουμπάϊ, θα εμπορευθεί τα κοιτάσματα, με εξαναγκασμένο πελάτη την Ευρώπη. Με αμερικανικές τιμές και όχι ρώσικες, όπως είχαν κακομάθει – πριν τον πόλεμο – οι ευρωπαϊκές ηγεσίες.
Στο Ντουμπάϊ – όλως τυχαίως -θα συγκληθεί σε λίγες εβδομάδες και η διάσκεψη ΗΠΑ, Ρωσίας και Ουκρανίας για τον τερματισμό του πολέμου. Και χωρίς την παρουσία των αχρείαστων ευρωπαίων «ηγετών». Ούτε ο Ζελένσκι δεν τους ήθελε. Ο αχάριστος… Αυτοί είναι μόνο για τα τραπεζώματα και να πληρώνουν κατόπιν αγόγγυστα τον λογαριασμό. Και για τις εχθροπραξίες και τα καύσιμα κι ίσως και την ειρήνη. Άλλωστε έχουν συνηθίσει να πληρώνουν τα σπασμένα. Οι μόνοι που πλέον δεν αντέχουν το κόστος (αφού όλα καταλήγουν στην πλάτη τους) είναι οι πολίτες – καταναλωτές, οποίοι αντί να γογγύσουν, τώρα άρχισαν να γρυλίζουν και οσονούπω θα δαγκώνουν. Κι όποιον πάρει ο χάρος. Από τους ερίτιμους ηγέτες (τρόπος του λέγειν) της θνήσκουσας ηπείρου.
