Οι ενδιάμεσες εκλογές αναδιατάσσουν τις ισορροπίες στο Δημοκρατικό Κόμμα .Ποιοι διεκδικούν τον ρόλο του διαδόχου στην μετά Biden εποχή και γιατί ο κυβερνήτης της Πενσυλβάνια Josh Shapiro, εμφανίζεται ως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πρόσωπα της επόμενης ημέρας.
Οι ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν ανέδειξαν απλώς μια νέα πολιτική ισορροπία μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών. Άνοιξαν ουσιαστικά και την κούρσα για την επόμενη ημέρα στο Δημοκρατικό Κόμμα με ορίζοντα τις προεδρικές εκλογές του 2028.
Η ενίσχυση των Δημοκρατικών και η υποχώρηση της πολιτικής κυριαρχίας του Donald Trump δημιουργούν ένα νέο περιβάλλον, στο οποίο αρκετά στελέχη του κόμματος βλέπουν πλέον την ευκαιρία να διεκδικήσουν την ηγεσία της παράταξης. Ωστόσο, το μεγάλο ερώτημα παραμένει: ποια κατεύθυνση πρέπει να ακολουθήσουν οι Δημοκρατικοί για να επιστρέψουν στον Λευκό Οίκο;
Η απάντηση δεν είναι καθόλου αυτονόητη. Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι μετριοπαθείς, που θεωρούν ότι το κόμμα πρέπει να επιστρέψει στην οικονομία, στην καθημερινότητα των πολιτών και στην προσέλκυση ανεξάρτητων ψηφοφόρων. Από την άλλη, η προοδευτική πτέρυγα ζητά σαφέστερη πολιτική ταυτότητα, μεγαλύτερη κοινωνική ατζέντα και σύγκρουση με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Ο Josh Shapiro στο επίκεντρο των συζητήσεων
Το πρόσωπο που συγκεντρώνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι ο κυβερνήτης της Πενσυλβάνια Josh Shapiro.
Ο 52χρονος πολιτικός έχει καταφέρει να οικοδομήσει ένα προφίλ αποτελεσματικού και μετριοπαθούς Δημοκρατικού με σημαντική εκλογική απήχηση σε μία από τις πιο κρίσιμες πολιτείες των ΗΠΑ. Η Πενσυλβάνια αποτελεί διαχρονικά ένα από τα σημαντικότερα πεδία μάχης στις προεδρικές εκλογές και η δυνατότητα του Shapiro να κερδίζει εκεί αποτελεί σημαντικό πολιτικό πλεονέκτημα.
Η εκλογική του επιτυχία ενισχύει την εικόνα του ως πολιτικού που μπορεί να απευθυνθεί όχι μόνο στον παραδοσιακό δημοκρατικό πυρήνα, αλλά και σε ανεξάρτητους ψηφοφόρους και απογοητευμένους Ρεπουμπλικανούς.
Το πολιτικό του μήνυμα είναι σαφές: λιγότερη ιδεολογική αντιπαράθεση, περισσότερη έμφαση στην οικονομία, στο κόστος ζωής, στις θέσεις εργασίας και στην αποτελεσματικότητα της διακυβέρνησης.
Δεν είναι τυχαίο ότι το όνομά του συζητείται όλο και περισσότερο σε σχέση με το 2028. Η δημιουργία πολιτικών δικτύων και η ενίσχυση της παρουσίας του σε εθνικό επίπεδο αποτελούν ενδείξεις ότι προετοιμάζει το έδαφος για μεγαλύτερο πολιτικό ρόλο.
Υπάρχει, ωστόσο, και ένα σημαντικό εμπόδιο: η στάση του απέναντι στο Ισραήλ. Ο Shapiro είναι ένθερμος υποστηρικτής του Ισραήλ και η συγκεκριμένη θέση ενδέχεται να τον φέρει αντιμέτωπο με ένα τμήμα της προοδευτικής βάσης των Δημοκρατικών ιδιαίτερα όσων ασκούν έντονη κριτική στην ισραηλινή πολιτική στη Γάζα.
Ο Gavin Newsom, η Kamala Harris και η νέα γενιά
Ο Shapiro δεν είναι ο μόνος που βλέπει το 2028 ως ευκαιρία.
Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια Gavin Newsom, παραμένει ένας από τους ισχυρότερους διεκδικητές. Διαθέτει μεγάλη αναγνωρισιμότητα, έντονη παρουσία στα μέσα ενημέρωσης και έχει αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αντιπαράθεση με τον Trump. Το πρόβλημά του είναι ότι η πολιτική ταυτότητα της Καλιφόρνια μπορεί να αποδειχθεί μειονέκτημα σε πιο συντηρητικές πολιτείες.
Η Kamala Harris εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο, παρά την ήττα του 2024. Η αναγνωρισιμότητα και το οργανωμένο δίκτυο υποστήριξής της δεν μπορούν να αγνοηθούν, αν και παραμένει ανοιχτό το ερώτημα εάν μπορεί να πείσει τους ψηφοφόρους ότι αποτελεί την κατάλληλη επιλογή για μια νέα προσπάθεια.
Στην ίδια συζήτηση βρίσκεται και ο Pete Buttigieg, πρώην υπουργός Μεταφορών, ο οποίος διαθέτει ισχυρές επικοινωνιακές δυνατότητες και απήχηση σε μετριοπαθείς ψηφοφόρους.
Από την άλλη πλευρά, η Alexandria Ocasio-Cortez αποτελεί το πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο της προοδευτικής πτέρυγας. Η δημοτικότητά της στους νεότερους ψηφοφόρους και η δυναμική της παρουσία στη δημόσια συζήτηση την καθιστούν σημαντικό παράγοντα των εσωκομματικών εξελίξεων.
Στους πιθανούς διεκδικητές συγκαταλέγονται επίσης ο κυβερνήτης του Kεντάξιμο Andy Beshear, ο γερουσιαστής της Aριζόνα Mark Kelly, ο κυβερνήτης του Mέριλαντ Wes Moore, ο γερουσιαστής Jon Ossoff, ο κυβερνήτης του Illinois, JB Pritzker, και ο Ro Khanna.
Δύο στρατηγικές, ένα μεγάλο πολιτικό στοίχημα
Η πραγματική μάχη στο εσωτερικό των Δημοκρατικών δεν αφορά μόνο τα πρόσωπα. Αφορά κυρίως τη στρατηγική που θα ακολουθήσει το κόμμα.
Η πρώτη προσέγγιση, την οποία εκφράζει σε μεγάλο βαθμό ο Shapiro, επιδιώκει την επιστροφή στον πολιτικό πραγματισμό. Στόχος είναι η ανάκτηση της εμπιστοσύνης της μεσαίας τάξης και των εργαζομένων, με έμφαση στο εισόδημα, στην ακρίβεια, στην ασφάλεια και στην καθημερινότητα.
Η δεύτερη προσέγγιση, που εκφράζεται από τον Bernie Sanders, την Ocasio-Cortez και τον Khanna, θεωρεί ότι οι Δημοκρατικοί πρέπει να προχωρήσουν σε βαθύτερη πολιτική και οικονομική αλλαγή, δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στις κοινωνικές ανισότητες, στην υγεία, στα εργασιακά δικαιώματα και στη συγκέντρωση οικονομικής ισχύος.
Το παράδοξο είναι ότι οι πρόσφατες εκλογικές επιτυχίες προσφέρουν επιχειρήματα και στις δύο πλευρές. Οι μετριοπαθείς υποστηρίζουν ότι η πολιτική του κέντρου μπορεί να κερδίσει κρίσιμους ψηφοφόρους, ενώ οι προοδευτικοί επιμένουν ότι η κινητοποίηση της βάσης είναι εκείνη που μπορεί να εξασφαλίσει μια ευρύτερη εκλογική νίκη.
Το 2028 αρχίζει να διαμορφώνεται από τώρα
Η επόμενη διετία θα είναι καθοριστική. Οι υποψήφιοι θα χρειαστεί να δημιουργήσουν εθνικά δίκτυα υποστήριξης, να συγκεντρώσουν χρηματοδότηση και να αποδείξουν ότι μπορούν να ενώσουν τις διαφορετικές τάσεις του κόμματος.
Για τον Josh Shapiro, η πρόκληση είναι να μετατρέψει την εκλογική του επιτυχία στην Πενσυλβάνια σε εθνική πολιτική δυναμική. Για τον Gavin Newsom, να αποδείξει ότι μπορεί να υπερβεί τα όρια της πολιτικής του βάσης. Για την Kamala Harris, να ανατρέψει τις εντυπώσεις που άφησε η προηγούμενη προεδρική αναμέτρηση. Και για την προοδευτική πτέρυγα, να αποδείξει ότι μπορεί να διεκδικήσει όχι μόνο την πολιτική ατζέντα, αλλά και την εξουσία.
Προς το παρόν, δεν υπάρχει ξεκάθαρο φαβορί. Ο Shapiro, πάντως, είναι ένα από τα πρόσωπα που κερδίζουν έδαφος και συγκεντρώνουν αυξανόμενο ενδιαφέρον.
Το βέβαιο είναι ότι η μάχη για το 2028 έχει ήδη αρχίσει. Και αυτή τη φορά, το μεγάλο ερώτημα για τους Δημοκρατικούς δεν είναι απλώς ποιος μπορεί να νικήσει τον Trump ή τον διάδοχό του, αλλά ποιό Δημοκρατικό Κόμμα θέλουν να παρουσιάσουν στους Αμερικανούς ψηφοφόρους.
