Η Jennifer Aniston αποχαιρέτησε τον James Burrows με λόγια βαθιάς αγάπης και ευγνωμοσύνης. Όχι απλώς έναν σκηνοθέτη. Αλλά τον άνθρωπο που, όπως έγραψε η ίδια, στάθηκε δίπλα της σαν πατρική φιγούρα στα πιο καθοριστικά χρόνια της ζωής και της καριέρας της.
Ήταν από εκείνους τους αποχαιρετισμούς που ξεπερνούν τα τυπικά συλλυπητήρια του Χόλιγουντ. Η Jennifer Aniston δεν είπε απλώς «αντίο» στον James Burrows, τον σπουδαίο σκηνοθέτη που σημάδεψε την αμερικανική τηλεοπτική κωμωδία και συνέδεσε το όνομά του με τα «Friends». Έγραψε σαν παιδί που αποχαιρετά έναν άνθρωπο της οικογένειάς του.
Ο Burrows, που πέθανε σε ηλικία 85 ετών, υπήρξε μία από τις καθοριστικές μορφές πίσω από την επιτυχία των «Friends». Σκηνοθέτησε το πιλοτικό επεισόδιο της σειράς και ακόμη 14 επεισόδια, δίνοντας από την αρχή τον ρυθμό, την ενέργεια και το κωμικό timing που αργότερα θα γίνονταν αναγνωρίσιμα σε όλο τον πλανήτη.
Για την Aniston, όμως, ο «Papa Burrows», όπως τον αποκάλεσε, ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένας τηλεοπτικός μέντορας. Ήταν ο άνθρωπος που φρόντιζε, συμβούλευε, καθοδηγούσε, προστάτευε. Εκείνος που έβλεπε πίσω από την εικόνα της ανερχόμενης σταρ και στεκόταν δίπλα της σαν πατέρας.
Στην ανάρτησή της, η Aniston θυμήθηκε πως ο Burrows αποκαλούσε το καστ των «Friends» «τα παιδιά». Ρωτούσε «Πού είναι τα παιδιά;» ή αστειευόταν για το αν «τα παιδιά» θα μπορούσαν να βγάλουν σωστά ένα αστείο. Πίσω από αυτή τη φράση υπήρχε κάτι πολύ βαθύτερο: η αίσθηση ότι στο πλατό δεν χτιζόταν μόνο μια σειρά, αλλά μια οικογένεια.
Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα μυστικά της διάρκειας των «Friends». Δεν ήταν μόνο το σενάριο. Δεν ήταν μόνο οι ατάκες. Δεν ήταν μόνο το Central Perk, ο καναπές, τα διαμερίσματα, οι έρωτες, οι χωρισμοί, τα Thanksgiving επεισόδια. Ήταν και η χημεία έξι ανθρώπων που έμαθαν να λειτουργούν σαν ομάδα, σε μεγάλο βαθμό χάρη σε ανθρώπους όπως ο James Burrows.
Η σειρά, που προβλήθηκε από το 1994 έως το 2004, ανέδειξε έξι ονόματα που έγιναν συνώνυμα της τηλεοπτικής ποπ κουλτούρας: Jennifer Aniston ως Rachel Green, Courteney Cox ως Monica Geller, Lisa Kudrow ως Phoebe Buffay, Matt LeBlanc ως Joey Tribbiani, Matthew Perry ως Chandler Bing και David Schwimmer ως Ross Geller.
Από εκείνη τη σειρά βγήκαν καριέρες, μύθοι, ατάκες και πρόσωπα που πέρασαν από την τηλεόραση στη συλλογική μνήμη. Η Aniston έγινε παγκόσμιο είδωλο ως Rachel, κερδίζοντας Emmy για τον ρόλο της. Η Courteney Cox συνέχισε δυναμικά στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο, με το «Scream» να της δίνει άλλη μία εμβληματική ταυτότητα. Η Lisa Kudrow έχτισε μια ξεχωριστή διαδρομή με κωμική ιδιοφυΐα και ιδιαίτερους ρόλους. Ο Matt LeBlanc βρήκε δεύτερη μεγάλη επιτυχία με το «Episodes». Ο David Schwimmer απέδειξε πως μπορούσε να κινηθεί και σε πιο δραματικές περιοχές. Ο Matthew Perry, ο αξέχαστος Chandler, έμεινε για πάντα ένα από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα της σειράς, με το χιούμορ του να κουβαλά και μια προσωπική ευαισθησία που αργότερα συγκίνησε ακόμη περισσότερο το κοινό.
Όλοι τους, με διαφορετικούς τρόπους, κουβαλούσαν για πάντα το αποτύπωμα των «Friends». Και μέσα σε αυτό το αποτύπωμα υπήρχε και ο Burrows.
Ο James Burrows δεν ήταν ένας απλός σκηνοθέτης sitcom. Υπήρξε ένας από τους μεγάλους αρχιτέκτονες της τηλεοπτικής κωμωδίας. Συνδέθηκε με σειρές όπως «Cheers», «Taxi», «Frasier», «Will & Grace», «The Mary Tyler Moore Show», «The Big Bang Theory» και φυσικά τα «Friends». Σκηνοθέτησε περισσότερα από 1.000 επεισόδια τηλεόρασης, κέρδισε 11 Emmy και τιμήθηκε από το Directors Guild of America για τη συνολική του προσφορά στην τηλεοπτική σκηνοθεσία.
Η αξία του, όμως, όπως φαίνεται από τα λόγια των ηθοποιών που συνεργάστηκαν μαζί του, δεν μετριόταν μόνο σε βραβεία. Μετριόταν στην ασφάλεια που δημιουργούσε στο πλατό. Στην ικανότητά του να κάνει έναν ηθοποιό να νιώθει πως μπορεί να δοκιμάσει, να αποτύχει, να ξαναπροσπαθήσει. Να γίνει καλύτερος χωρίς να φοβηθεί.
Η Aniston στάθηκε ακριβώς σε αυτό. Στο ότι ο Burrows τους έμαθε να αγαπούν και να σέβονται ο ένας τον άλλον. Να φροντίζουν ο ένας τον άλλον. Να έχουν ο ένας την πλάτη του άλλου. Με άλλα λόγια, τους έμαθε το ίδιο πράγμα που η σειρά πούλησε με τόση επιτυχία στον κόσμο: ότι οι φίλοι, κάποια στιγμή, γίνονται οικογένεια.
Για την Jennifer Aniston, αυτό είχε και προσωπικό βάρος. Γεννημένη σε οικογένεια ηθοποιών, κόρη του John Aniston και της Nancy Dow, μπήκε στη βιομηχανία με το βάρος των προσδοκιών αλλά και με την ανασφάλεια κάθε νέας ηθοποιού που περιμένει τη μεγάλη ευκαιρία. Η Rachel Green έγινε ο ρόλος που την εκτόξευσε. Από τη νεαρή γυναίκα που μπαίνει στο Central Perk με νυφικό στο πρώτο επεισόδιο, μέχρι την ηθοποιό που πέρασε αργότερα σε κινηματογραφικές επιτυχίες και στη δραματική τηλεόραση με το «The Morning Show», η Aniston κατάφερε να μετατρέψει έναν τηλεοπτικό χαρακτήρα σε ολόκληρη καριέρα.
Ίσως γι’ αυτό ο αποχαιρετισμός της στον Burrows δεν έμοιαζε με δημόσια δήλωση. Έμοιαζε με επιστροφή στην αρχή. Στα χρόνια που όλα ξεκινούσαν. Στο αεροπλάνο για το Λας Βέγκας, λίγο πριν προβληθεί το πιλοτικό επεισόδιο. Στους έξι νέους ηθοποιούς που δεν ήξεραν ακόμη ότι θα γίνουν κομμάτι της παγκόσμιας τηλεοπτικής ιστορίας. Και στον σκηνοθέτη που τους κοίταξε όχι σαν προϊόν επιτυχίας, αλλά σαν «τα παιδιά» του.
«Μου λείπει η φωνή σου. Μου λείπει το γέλιο σου», έγραψε η Aniston.
Και κάπως έτσι, το τελευταίο «αντίο» στον James Burrows έγινε και ένας σιωπηλός φόρος τιμής σε μια ολόκληρη εποχή της τηλεόρασης. Την εποχή που οι σειρές έφτιαχναν παρέες, οι παρέες γίνονταν οικογένειες και ένας σκηνοθέτης μπορούσε, πίσω από τις κάμερες, να αφήσει σημάδι όχι μόνο στην οθόνη αλλά και στις ζωές των ανθρώπων που καθοδηγούσε.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Advertisement
