Ai Key Takeaways

Σχετικά με αυτή την περίληψη

Η περίληψη δημιουργήθηκε αυτόματα με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης, ώστε να σας δώσει μια γρήγορη εικόνα των βασικών σημείων του άρθρου.

Οι περιλήψεις AI ενδέχεται να περιέχουν ανακρίβειες ή παραλείψεις. Για την πλήρη ενημέρωση, διαβάστε ολόκληρο το άρθρο.

  • Ερευνητές ανακάλυψαν στη βορειοανατολική Κίνα ένα εξαιρετικά διατηρημένο απολίθωμα ενός μικρόσωμου σαρκοφάγου δεινόσαυρου με φτέρωμα, που ονομάστηκε Norellraptor barsboldi.
  • Η ανάλυση του ευρήματος υποδεικνύει ότι η ικανότητα πτήσης στους μικροραπτορίνους και στα πτηνά πιθανότατα δεν προήλθε από έναν κοινό αναπτυξιακό μηχανισμό.
  • Διεθνής ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι, παρόλο που υπάρχουν κοινά ανατομικά χαρακτηριστικά, η σειρά εμφάνισής τους διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο συγκεκριμένων εξελικτικών γραμμών.
  • Οι επιστήμονες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι διαφορετικές εξελικτικές διαδικασίες διαμόρφωσαν ανεξάρτητα τα χαρακτηριστικά που σχετίζονται με την πτήση σε κάθε ομάδα.
Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google

Ένας νέος δεινόσαυρος με φτέρωμα, απολίθωμα του οποίου βρέθηκε στη βορειοανατολική Κίνα, ενισχύει την θεωρία ότι ο μηχανισμός πτήσης δεινόσαυρων και πτηνών δεν φαίνεται να προήλθε από μια κοινή αναπτυξιακή διαδικασία.

Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Nature Communications», βασίζονται στην ανάλυση ενός εξαιρετικά καοδιατηρημένου απολιθώματος μικρόσωμου σαρκοφάγου δεινόσαυρου που έμοιαζε με πτηνό από την ομάδα των μικροραπτορίνων, το οποίο βρέθηκε σε γεωλογικό σχηματισμό της Κατώτερης Κρητιδικής περιόδου, ηλικίας μεταξύ 145 και 100 εκατομμυρίων ετών.

Advertisement
Advertisement

Ο δεινόσαυρος έχει ονομαστεί «Norellraptor barsboldi». Ο πλήρης σκελετός έχει μήκος 57 εκατοστά και διατηρούνται τμήματα του φτερώματός του. Η ανάλυση του απολιθώματος υποδεικνύει ότι το ζώο ήταν τουλάχιστον τριών ετών κατά τον θάνατό του.

Αυτοί οι δεινόσαυροι με φτέρωμα έχουν εντοπιστεί κυρίως στη βορειοανατολική Κίνα. Τα απολιθώματα δείχνουν ότι ορισμένοι μικροραπτορίνοι διέθεταν μακριά φτερά τόσο στα μπροστινά όσο και στα πίσω άκρα τους, γεγονός που σημαίνει ότι ενδέχεται να πετούσαν. Η ανακάλυψη δεινόσαυρων με φτέρωμα βοήθησε στη μελέτη της προέλευσης των πτηνών και της εξέλιξης της πτήσης τους.

Το ερώτημα όμως που παραμένει ανοιχτό είναι αν τα χαρακτηριστικά που σχετίζονται με την ικανότητά τους να πετούν είναι αποτέλεσμα ενός κοινού αναπτυξιακού μηχανισμού στην ευρύτερη οικογένεια Paraves, στην οποία περιλαμβάνονται οι μικροραπτορίνοι και τα πτηνά, ή αν εξελίχθηκαν ανεξάρτητα.

Η ερευνητική ομάδα από πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα της Κίνας, της Ιταλίας και της Σλοβακίας, συνέκρινε τα αποτελέσματα της μελέτης του συγκεκριμένου δεινόσαυρου στο πλαίσιο ενός εξελικτικού δέντρου διαπιστώνοντας ότι περίπου το 30% των ανατομικών αλλαγών που εντοπίστηκαν στην εξέλιξη των μικροραπτορίνων εμφανίστηκαν επίσης στη γενεαλογική γραμμή των πτηνών. Ωστόσο, η σειρά με την οποία εμφανίστηκαν αυτά τα κοινά χαρακτηριστικά διέφερε μεταξύ των δύο ομάδων.

Όπως προκύπτει από τα ευρήματα, οι μικροραπτορίνες και τα πτηνά δεν είχαν από την αρχή μια κοινή αναπτυξιακή διαδικασία ή έναν κοινό μηχανισμό πτήσης. Οι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι διαφορετικές εξελικτικές διαδικασίες διαμόρφωσαν πιθανότατα τα χαρακτηριστικά που σχετίζονται με την πτήση σε κάθε εξελικτική γραμμή.