Σε μία σπουδαία ανακάλυψη προχώρησαν παλαιοντολόγοι που βρήκαν ένα απολίθωμα που παρέμεινε επί τέσσερις δεκαετίες ξεχασμένο σε ένα συρτάρι, καθώς επρόκειτο για το πρώτο οστό δεινοσαύρου που έχει εντοπιστεί ποτέ στην Ανταρκτική.
Στο «φως» εύρημα 82 εκατομμυρίων χρόνων
Το εύρημα ήρθε στο φως το 1985 στο νησί Τζέιμς Ρος, αλλά η ομάδα που το ανακάλυψε δεν ήταν σίγουρη για το τι ακριβώς ήταν και ποια ήταν η φύση του, οπότε φυλάχθηκε στη γεωλογική συλλογή της Βρετανικής Ανταρκτικής Έρευνας (BAS) στο Κέιμπριτζ. Ωστόσο, όπως αναφέρει το BBC, παλαιοντολόγοι μελέτησαν το απολίθωμα και επιβεβαίωσαν ότι αντιλήφθηκαν ότι πρόκειται για έναν σπόνδυλο της ουράς ενός Τιτανόσαυρου – της ομάδας που περιλάμβανε τους μεγαλύτερους δεινόσαυρους που περπάτησαν ποτέ στη Γη.
Ο Δρ Μαρκ Έβανς, εντόπισε το απολίθωμα ανάμεσα σε χιλιάδες δείγματα που είχαν μεταφερθεί από αποστολές στην Ανταρκτική κατά τη διάρκεια των δεκαετιών. Σε συνεργασία με τον καθηγητή Πολ Μπάρετ του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για ουραίο σπόνδυλο ενός Τιτανόσαυρου, μιας ομάδας γιγάντιων φυτοφάγων δεινοσαύρων που συγκαταλέγονται στα μεγαλύτερα ζώα που περπάτησαν ποτέ στη Γη.
Μόλις το είδε ο Έβανς, συνειδητοποίησε ότι ο σπόνδυλος έμοιαζε πολύ με δεινόσαυρο. Η ημερομηνία ανακάλυψής του σήμαινε ότι επρόκειτο για το πρώτο απολίθωμα δεινοσαύρου που βρέθηκε ποτέ στην ήπειρο. Κάλεσε τον καθηγητή Πολ Μπάρετ από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (NHM) για να επιβεβαιώσει την ανακάλυψη.
«Αν και δεν γεμίζει το μάτι, έχει μια πραγματικά ξεχωριστή μορφή», είπε ο Μπάρετ, κρατώντας το απολίθωμα στα χέρια του. Επεσήμανε μια κοιλότητα στη μία πλευρά και μια στρογγυλεμένη προεξοχή στην άλλη. Οι σπόνδυλοι ευθυγραμμίζονται για να δημιουργήσουν μια σειρά από αρθρώσεις (τύπου “μπάλα και υποδοχή”) που εκτείνονταν από το κεφάλι μέχρι την ουρά. «Μόλις το είδα, ήξερα με τι είχαμε να κάνουμε… ήταν σίγουρο ότι πρόκειται για Τιτανόσαυρο», δήλωσε. «Πρόκειται για έναν συνδυασμό χαρακτηριστικών που είναι εντελώς μοναδικός σε αυτούς τους τύπους δεινοσαύρων».
Σήμερα έχουν αναγνωριστεί περισσότερα από 100 είδη Τιτανόσαυρων σε όλο τον κόσμο. Όλοι ήταν τετράποδα φυτοφάγα ζώα, με πολύ μακριούς λαιμούς που τους βοηθούσαν να φτάνουν στα δέντρα και μακριές ουρές για ισορροπία. Οι μεγαλύτεροι Τιτανόσαυροι είχαν μήκος πάνω από 35 μέτρα και ζύγιζαν περίπου 60 τόνους. Με βάση το μέγεθος αυτού του οστού της ουράς, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο Τιτανόσαυρος της Ανταρκτικής είχε μήκος περίπου 7 μέτρα. «Ίσως ήταν ένας νεαρός δεινόσαυρος ή ίσως ένας πραγματικά μικρόσωμος, που ξεφεύγει από τον κανόνα της ομάδας του ως ενήλικας», εξήγησε ο Μπάρετ.
Ο δεινόσαυρος αυτός έζησε πριν από 82 εκατομμύρια χρόνια, κατά την Ύστερη Κρητιδική Περίοδο, όταν η Ανταρκτική ήταν πολύ διαφορετική από τη σημερινή. Ήταν καλυμμένη από πυκνά δάση, παρέχοντας άφθονη τροφή για το φυτοφάγο κτήνος.
Σύμφωνα με τους παλαιοντολόγους, το χαρακτηριστικό σχήμα του απολιθώματος και η ιδιαίτερη διάταξη των αρθρώσεων των σπονδύλων δεν άφηναν περιθώρια αμφιβολίας για την ταυτότητά του. Παρόλο που το συγκεκριμένο οστό είναι σχετικά μικρό, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο δεινόσαυρος είχε μήκος περίπου επτά μέτρα.
Δεν αποκλείεται να επρόκειτο είτε για ένα μικρής ηλικίας ζώο, είτε για ένα μικρόσωμο ενήλικο ζώο, γεγονός που το διαφοροποιεί από τους γνωστούς Τιτανόσαυρους, οι οποίοι μπορούσαν να ξεπεράσουν τα 35 μέτρα σε μήκος και να ζυγίζουν έως και 60 τόνους.
Ο συγκεκριμένος δεινόσαυρος έζησε πριν από περίπου 82 εκατομμύρια χρόνια, κατά την Ύστερη Κρητιδική περίοδο, όταν η Ανταρκτική δεν ήταν καλυμμένη από πάγους, αλλά φιλοξενούσε εκτεταμένα δάση και εύκρατο κλίμα, συνθήκες ιδανικές για την ανάπτυξη πλούσιας χλωρίδας και πανίδας.
Η ανακάλυψη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς τα απολιθώματα δεινοσαύρων στην Ανταρκτική παραμένουν εξαιρετικά σπάνια. Οι δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες και το παχύ στρώμα πάγου που καλύπτει μεγάλο μέρος της ηπείρου δυσχεραίνουν σημαντικά την παλαιοντολογική έρευνα.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το εύρημα συμβάλλει ουσιαστικά στην κατανόηση των οικοσυστημάτων που αναπτύχθηκαν στην Ανταρκτική πριν από δεκάδες εκατομμύρια χρόνια, αποδεικνύοντας ότι η σημερινή παγωμένη ήπειρος υπήρξε κάποτε ένας τόπος όπου ζούσαν και εξελίσσονταν εντυπωσιακά προϊστορικά είδη.
