Ένα ακόμη βήμα προς την ανάπτυξη αυτόνομης πυραυλικής ισχύος έκανε η Ουκρανία, χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά σε πραγματικές συνθήκες μάχης τον εγχώριας κατασκευής βαλλιστικό πύραυλο FP-7, γνωστό και ως «Πελεκάνος». Την επιχειρησιακή χρήση του ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, δημοσιεύοντας παράλληλα βίντεο από την εκτόξευση, χωρίς να αποκαλύψει ποιος ήταν ο στόχος.
«Ουκρανικά τακτικά βαλλιστικά. FP-7. Πρώτη πολεμική χρήση», ανέφερε ο Ουκρανός πρόεδρος, σηματοδοτώντας την είσοδο του νέου όπλου στο πεδίο της μάχης. Ο FP-7, που κατασκευάζεται από την ουκρανική Fire Point, έχει σήμερα περιορισμένη εμβέλεια, καθώς μπορεί να πλήξει στόχους σε απόσταση περίπου 250 χιλιομέτρων και να μεταφέρει πολεμική κεφαλή περίπου 200 κιλών.
Ως αποτέλεσμα, η επιχειρησιακή του εμβέλεια αφορά κυρίως τις ρωσικές παραμεθόριες περιοχές, χωρίς να φτάνει στο βαθύ στρατηγικό υπόβαθρο της Ρωσίας.
Ukrainian tactical ballistic missile. FP-7. First combat use. Thank you for the result. Next up: production. Glory to Ukraine! pic.twitter.com/IxdjVg51c1
— Volodymyr Zelenskyy / Володимир Зеленський (@ZelenskyyUa) October 1, 2026
Από τα drones στους βαλλιστικούς πυραύλους
Μέχρι σήμερα, η Ουκρανία βασίζει την εκστρατεία βαθιών πληγμάτων κυρίως σε drones μεγάλης εμβέλειας, τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί εναντίον διυλιστηρίων, λιμενικών εγκαταστάσεων, ενεργειακών υποδομών και άλλων κρίσιμων στόχων στη Ρωσία. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη επιτρέπουν στο Κίεβο να πλήττει στόχους εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, με χαμηλότερο κόστος, έχουν όμως περιορισμούς σε ταχύτητα, φορτίο και δυνατότητα διείσδυσης σε ισχυρή αεράμυνα.
Newly released footage of Ukrainian defense manufacturer Fire Point testing a ballistic missile.
— OSINTtechnical (@Osinttechnical) July 20, 2026
The company currently has two variants undergoing development, the FP-7 and Moscow-ranged FP-9. pic.twitter.com/xyRIMqYQPa
Ο FP-7 εισάγει διαφορετικό τύπο απειλής, καθώς η υψηλή ταχύτητα και η βαλλιστική τροχιά περιορίζουν σημαντικά τον χρόνο αντίδρασης και δυσκολεύουν την αναχαίτιση. Παράλληλα, μπορεί να μεταφέρει μεγαλύτερο πολεμικό φορτίο.
Η πρώτη επιχειρησιακή χρήση του δεν αλλάζει από μόνη της την ισορροπία, δείχνει όμως την προσπάθεια του Κιέβου να αποκτήσει αυτόνομη δυνατότητα βαλλιστικών πληγμάτων και να μειώσει την εξάρτησή του από δυτικά οπλικά συστήματα.
Η επιστροφή μιας χαμένης πυραυλικής βιομηχανίας
Η εξέλιξη έχει και ιστορική διάσταση. Επί Σοβιετικής Ένωσης, η Ουκρανία φιλοξενούσε σημαντικό τμήμα της σοβιετικής αεροδιαστημικής και πυραυλικής βιομηχανίας, με εργοστάσια που συμμετείχαν ακόμη και στην κατασκευή διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων. Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991, μεγάλο μέρος της παραγωγικής αυτής βάσης συρρικνώθηκε ή εγκαταλείφθηκε.
Τρεις δεκαετίες αργότερα, η Ουκρανία επιχειρεί να αναπτύξει εκ νέου εγχώρια παραγωγή βαλλιστικών όπλων. Η Fire Point αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες και υλικά, ακόμη και ανθρακονήματα που προορίζονταν αρχικά για πολιτικές εφαρμογές. Ο πόλεμος λειτουργεί έτσι ως καταλύτης για τον ταχύ μετασχηματισμό της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας.
