Με το ενδεχόμενο συμμετοχής του Πολεμικού Ναυτικού στα Στενά του Ορμούζ– εφόσον σιγήσουν τα όπλα- να φαντάζει αρκετά πιθανό, αξίζει να αναφερθεί πως, εάν συμβεί κάτι τέτοιο, δεν θα είναι η πρώτη φορά που δίνει το παρών στη συγκεκριμένη περιοχή εν μέσω μιας «εύφλεκτης» κατάστασης.
Ειδικότερα, το ΠΝ είχε συνεισφέρει δυνάμεις στα πλαίσια της επιχείρησης Enduring Freedom από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στην περιοχή της κεντρικής Ασίας: Η πολυεθνική ναυτική δύναμη που είχε συσταθεί τελούσε υπό τη διοίκηση της US CENTCOM (U.S. Central Command), της οποίας η θαλάσσια περιοχή ευθύνης είναι η Ερυθρά Θάλασσα, η Αραβική Θάλασσα, ο Περσικός Κόλπος και ο Ινδικός Ωκεανός.
Στις 12 Φεβρουαρίου 2002 αποφασίστηκε από το ΚΥΣΕΑ η συμμετοχή της Ελλάδας στην επιχείρηση Operation Enduring Freedom με φρεγάτα τύπου MEKO ή «S», με οργανικό ελικόπτερο S-70B6 ή AB-212, αντίστοιχα ενώ επί του πολεμικού σκάφους επέβαιναν βατραχάνθρωποι των ΟΥΚ. Η φρεγάτα «Ψαρά», ήταν η πρώτη φρεγάτα που αναπτύχθηκε στην περιοχή του Περσικού κόλπου στις 14 Μαρτίου 2002 και παρέμεινε για ένα περίπου τρίμηνο. Ακολούθως, την διαδέχθηκαν διαδοχικά φρεγάτες «Σπέτσαι», «Αδρίας», «Ύδρα», «Κουντουριώτης» και «Ναβαρίνον» η οποία ολοκλήρωσε την αποστολή και επαναπατρίσθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 2003.
Οι αποστολές που εκτελέστηκαν περιελάμβαναν ναυτικές επιχειρήσεις ανάσχεσης MIO (Maritime Interception Operations), επιχειρήσεις προστασίας μονάδων ανεφοδιασμού και αεροπλανοφόρων, επιχειρήσεις ελέγχου και προστασίας θαλασσίων οδών επικοινωνίας SLOC (Sea Lines of Communication) και επιχειρήσεις Έρευνας και Διάσωσης SAR (Search and Rescue).
Επίσης στα πλαίσια της επιχείρησης είχαν διατεθεί οι παρακάτω δυνάμεις, μέσα και διευκολύνσεις: Ο ναύσταθμος Σούδας είχε ενεργοποιηθεί ως Προκεχωρημένη Βάση Υποστηρίξεως (FORWARD LOGISTIC SITE – FLS), με αυξημένα μέτρα αντιαεροπορικής προστασίας, το αεροδρόμιο της Σούδας είχε χρησιμοποιηθεί για την υποστήριξη συμμαχικών αεροσκαφών και το Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών ήταν σε επιφυλακή.
Οι διαφορές ανάμεσα στο τότε και στο τώρα, όπως και ανάμεσα στην επιχείρηση «Ασπίδες» στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Άντεν είναι μεγάλες. Για αρχή, στη συγκεκριμένη φάση οποιαδήποτε αποστολή βρίσκεται στο στάδιο των σχεδιασμών, και, αν γίνει, αυτό θα συμβεί εφόσον έχουν σιγήσει τα όπλα στην περιοχή. Επίσης, στην περίπτωση της επιχείρησης «Ασπίδες», η αποστολή είναι η συνοδεία και προστασία εμπορικών πλοίων από τις επιθέσεις των Χούθι, ενώ στα Στενά του Ορμούζ εκτιμάται πως θα εστιάσει σε ναρκαλιευτικές δραστηριότητες – ωστόσο το ΠΝ δεν αναμένεται να συνδράμει με ναρκαλιευτικά, αλλά με φρεγάτες ή/και πλοία γενικής υποστήριξης.
Ακόμη, συγκριτικά με το 2002, πέρα από τη διαφορετική φύση της αποστολής (αποναρκοθέτηση) γίνεται εύκολα κατανοητό πως η κατάσταση και η φύση της απειλής που υφίσταται στη θάλασσα έχει αναβαθμιστεί δραματικά, δεδομένων των εξελίξεων στην τεχνολογία (μιλάμε πρακτικά για μια εποχή που ο όρος «drone» ήταν πρακτικά άγνωστος στο ευρύ κοινό, και η χρήση των μη επανδρωμένων πολύ πιο περιορισμένη), αλλά και των δυνατοτήτων των δρώντων εν γένει στην ευρύτερη περιοχή.
