Έχω πραγματικά μια απορία. Και όσο παρακολουθώ τις συνεχείς πολιτικές παρεμβάσεις του Ίλον Μασκ στην Ευρώπη, τόσο μεγαλώνει. Ποιος τον εξέλεξε κριτή των ευρωπαϊκών Δημοκρατιών;
Ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου έχει κάθε δικαίωμα να διαθέτει πολιτικές απόψεις. Όπως όλοι μας. Άλλο όμως η άποψη και άλλο να διαθέτεις το X, ένα παγκόσμιο επικοινωνιακό υπερόπλο, και μέσω αυτού να αποφασίζεις ποιος πολιτικός σου αρέσει, ποιος πρέπει να κυβερνήσει και ποιος περίπου πρέπει να εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη.
Στη Γερμανία πρόβαλε ανοιχτά την ακροδεξιά AfD. Στη Βρετανία παρενέβη με πρωτοφανή ένταση στην εσωτερική πολιτική, επιτιθέμενος στον Κιρ Στάρμερ και στηρίζοντας το Reform. Και τώρα στη Γαλλία χαρακτηρίζει ουσιαστικά «προδότρια» τη Μαρίν Τοντελιέ, επικεφαλής των Οικολόγων, επειδή τόλμησε να αμφισβητήσει τον τρόπο λειτουργίας του X.
Και βλέπω ένα μοτίβο.
Όποιος βρίσκεται αρκετά δεξιά για τα γούστα του Μασκ, παίρνει προβολή. Όποιος βρίσκεται αριστερότερα από εκεί που εκείνος επιθυμεί, μπορεί να μετατραπεί σε στόχο.
Συγγνώμη, αλλά από πότε ένας Αμερικανός επιχειρηματίας αποφασίζει ποιος είναι καλός Γερμανός, σωστός Βρετανός ή πατριώτης Γάλλος;
Και υπάρχει κάτι ακόμη σοβαρότερο. Ο Μασκ δεν κρατά απλώς ένα μικρόφωνο. Του ανήκει το μικρόφωνο. Του ανήκει η αίθουσα. Και σε σημαντικό βαθμό ελέγχει ποιος ακούγεται περισσότερο μέσα σε αυτήν.
Γι’ αυτό η Ευρώπη οφείλει να απαντήσει σε ένα πολύ απλό ερώτημα:
Η Δημοκρατία της θα καθορίζεται από τους πολίτες της ή από τους αλγόριθμους και τις πολιτικές προτιμήσεις ενός δισεκατομμυριούχου;
Γιατί εγώ τουλάχιστον δεν θυμάμαι να είδα ποτέ το όνομα Ίλον Μασκ σε κανένα ευρωπαϊκό ψηφοδέλτιο.
