Στη σκληρή καθημερινότητα του πολέμου και της ανθρωπιστικής κρίσης στη Γάζα, ακόμη και ένα πιάτο φαγητό έχει μετατραπεί σε αγώνα επιβίωσης. Η Μάλακ αλ Ζαανίν, μητέρα τεσσάρων παιδιών, προσπαθεί να διαχειριστεί όχι μόνο την έλλειψη τροφής, αλλά και την αδυναμία να διατηρήσει ό,τι καταφέρνει να εξασφαλίσει για την οικογένειά της.
Μέσα στη σκηνή όπου ζει από τότε που εκτοπίστηκε από το σπίτι της, κρατά έναν δίσκο με ρύζι που παρέλαβε η οικογένειά της από μια γειτονική συλλογική κουζίνα. Το γεύμα έχει ήδη μοιραστεί με τον σύζυγο και τα παιδιά της, όμως το υπόλοιπο φαγητό αποτελεί νέο πρόβλημα, καθώς η αφόρητη ζέστη και η έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος δεν επιτρέπουν τη συντήρησή του.
Πριν από τον πόλεμο, το ψυγείο της οικογένειας μπορούσε να κρατήσει τα τρόφιμα φρέσκα για ημέρες. Σήμερα, παραμένει άχρηστο μέσα στη σκηνή, λόγω της έλλειψης ρεύματος που έχει επιδεινώσει τις συνθήκες διαβίωσης στη Γάζα, σύμφωνα με το AlJazeera.
Η Μάλακ τοποθετεί το ρύζι που περίσσεψε σε ένα ράφι, γνωρίζοντας πως σύντομα μπορεί να αλλοιωθεί. Η μεγαλύτερη αγωνία της, ωστόσο, είναι η πείνα των παιδιών της.
«Τα παιδιά θα πεινάσουν ξανά σε λίγο και θα ζητήσουν φαγητό», λέει.
Και προσθέτει: «Μέχρι τότε, πιθανότατα θα έχει αλλοιωθεί επειδή δεν έχουμε ψυγείο και η σκηνή “βράζει”».
Η έλλειψη ρεύματος μετατρέπει το φαγητό σε καθημερινό αγώνα
Η ενεργειακή κρίση στη Γάζα επιδεινώνει ακόμη περισσότερο τις συνθήκες διαβίωσης για τις εκτοπισμένες οικογένειες, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες και οι συνεχείς διακοπές ρεύματος καθιστούν αδύνατη τη συντήρηση τροφίμων. Υπηρεσίες του ΟΗΕ έχουν προειδοποιήσει για αυξημένους κινδύνους αλλοίωσης τροφών και εμφάνισης ασθενειών, ιδιαίτερα στους υπερπλήρεις καταυλισμούς.
Οι περιορισμένες προμήθειες καυσίμων δυσχεραίνουν τη λειτουργία βασικών υποδομών, όπως η ηλεκτροδότηση και η ύδρευση, αφήνοντας χιλιάδες οικογένειες χωρίς στοιχειώδεις δυνατότητες ψύξης.
Η Μάλακ αλ Ζαανίν περιγράφει μια πραγματικότητα που βιώνουν πολλές μητέρες στη Γάζα: η προσπάθεια να εξασφαλίσουν φαγητό για τα παιδιά τους και ταυτόχρονα να το προστατεύσουν από την καταστροφή. «Μόλις και μετά βίας καταφέρνουμε να εξασφαλίσουμε φαγητό για τα παιδιά μας», λέει στο Al Jazeera. «Φανταστείτε να το βλέπετε να χαλάει μπροστά σας χωρίς να μπορείτε να το σώσετε».
Χωρίς ψυγεία, οι οικογένειες αναγκάζονται να πετούν τρόφιμα που δεν μπορούν να διατηρήσουν, ενώ οι εναλλακτικές λύσεις ψύξης παραμένουν ακριβές ή απρόσιτες.
Ένα ποτήρι κρύο νερό έγινε άπιαστη πολυτέλεια
Για πολλές οικογένειες στη Γάζα, ακόμη και οι πιο απλές καθημερινές ανάγκες έχουν μετατραπεί σε δύσκολους στόχους. Η 43χρονη Μανάλ Χαμάντ, μητέρα τριών παιδιών, ζει με διαβήτη, υπέρταση και καρδιολογικά προβλήματα, ενώ χρειάζεται φάρμακα που πρέπει να διατηρούνται σε ψύξη.
«Πρέπει να κρατάω τα φάρμακά μου στο ψυγείο», δήλωσε. «Το κρύο νερό είναι όνειρο για μένα. Όταν πίνω το ζεστό νερό από τη δεξαμενή, νιώθω την καρδιά μου να βράζει και η πίεσή μου πέφτει αμέσως».
Χωρίς σταθερή ηλεκτροδότηση, η Μανάλ αναζητά προσωρινές λύσεις, πληρώνοντας ακόμη και ανθρώπους που διαθέτουν ψυγείο για να διατηρήσει φάρμακα και τρόφιμα. Ωστόσο, πολλές φορές οι προσπάθειές της αποτυγχάνουν, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες προκαλούν αλλοιώσεις.
Μέσα στη σκηνή της προσπαθεί να προστατεύσει τα λαχανικά και να ανακουφίσει τα παιδιά της από τον καύσωνα, γεμίζοντας έναν κουβά με νερό για να δροσιστούν. «Δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο», λέει, περιγράφοντας μια καθημερινότητα γεμάτη στερήσεις.
Όταν το ψυγείο γίνεται πολυτέλεια: Η καθημερινότητα στη Γάζα
Στη Γάζα, η έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος έχει μετατρέψει βασικές ανάγκες της καθημερινότητας σε υπηρεσίες που πλέον κοστίζουν. Ψύξη τροφίμων, κρύο νερό και φόρτιση τηλεφώνων αποτελούν αγαθά που πολλές οικογένειες αναγκάζονται να πληρώνουν, την ώρα που η ενεργειακή κρίση επιδεινώνει τις συνθήκες διαβίωσης.
Στη συνοικία Ζεϊτούν της Πόλης της Γάζας, ο 40χρονος Νιντάλ Ραφί χρησιμοποιεί το άδειο ψυγείο του ως χώρο αποθήκευσης για κονσέρβες και προσωπικά αντικείμενα. Όπως λέει, πράγματα που κάποτε θεωρούνταν αυτονόητα έχουν πλέον μετατραπεί σε υπηρεσίες επί πληρωμή.
«Πράγματα που κάποτε ήταν βασικές ανάγκες έχουν γίνει υπηρεσίες για τις οποίες πληρώνουμε έξτρα», αναφέρει. «Πληρώνω για νερό, για τη φόρτιση του τηλεφώνου και τώρα για την ψύξη των τροφίμων ή του πόσιμου νερού».
Την ίδια ώρα, ο 34χρονος Μοχάμεντ αλ Ζαανίν δημιούργησε μια μικρή επιχείρηση επιβίωσης, χρησιμοποιώντας έναν καταψύκτη για να φορτίζει κινητά και να πουλά δροσερά ποτά και νερό. Η λειτουργία του, όμως, απαιτεί μεγάλο κόστος λόγω της χρήσης γεννήτριας.
«Έρχονται άνθρωποι κάθε μέρα, ζητώντας μου να παγώσω ένα μπουκάλι νερό, να κρυώσω το φαγητό τους… αλλά απλά δεν μπορώ να καλύψω τις ανάγκες όλων», λέει.
Μια στιγμή που τον συγκλόνισε ήταν όταν ένας άνδρας έφερε μόνο ένα μάνγκο για να το κρατήσει δροσερό. «Φτάσαμε στο σημείο όπου οι άνθρωποι φέρνουν ένα μόνο μάνγκο για να το δροσίσουν», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας μια πραγματικότητα όπου ακόμη και τα πιο απλά αγαθά έχουν γίνει πολυτέλεια.
(Με πληροφορίες από AlJazeera)
