Η Ζιζέλ Πελικό βρίσκεται στο επίκεντρο μιας νέας εκστρατείας ενημέρωσης που έχει οργανώσει η κόρη της, με στόχο να ενθαρρύνει ανθρώπους που υποψιάζονται ότι έχουν ναρκωθεί και στη συνέχεια κακοποιηθεί σεξουαλικά να μιλήσουν και να ζητήσουν βοήθεια, ακόμη και στην περίπτωση που δεν θυμούνται σχεδόν τίποτα ή δεν έχουν καμία ανάμνηση από την επίθεση.
Η 47χρονη Καρολίν Νταριάν, η οποία πιστεύει ότι και η ίδια μπορεί να έχει πέσει θύμα νάρκωσης και σεξουαλικής κακοποίησης από τον πατέρα της, Ντομινίκ Πελικό, πρώην σύζυγο της μητέρας της, ξεκίνησε τη Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου μια μεγάλη εκστρατεία ενημέρωσης σε ώρες υψηλής τηλεθέασης.
Η καμπάνια μεταδίδεται σε ολόκληρη τη Γαλλία μέσω των τηλεοπτικών δικτύων, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και του Τύπου, ενώ παράλληλα έχουν τοποθετηθεί αφίσες σε δημόσιους χώρους.
Η 73χρονη σήμερα Ζιζέλ Πελικό έγινε διεθνές σύμβολο θάρρους και αντίστασης, όταν κατά τη διάρκεια της δίκης του πρώην συζύγου της και δεκάδων ανδρών που τη βίαζαν ενώ εκείνη βρισκόταν αναίσθητη, επέμεινε ότι η ντροπή πρέπει να αλλάξει πλευρά και να βαρύνει τους δράστες και όχι τα θύματα.
Pour sensibiliser à la soumission chimique, cette campagne portée par Gisèle Pelicot raconte ces crimes dont les victimes ne se souviennent pas.
— Creapills 💊 (@creapills) September 29, 2026
Imaginée par #MendorsPas et @HavasParis, elle met en scène cette absence de souvenirs : face caméra, des victimes cherchent leurs mots… pic.twitter.com/3CqS7bC5SI
«Ακόμη κι αν δεν θυμάσαι, μπορεί να υπάρχουν στοιχεία»
Σε βίντεο της εκστρατείας, η Ζιζέλ Πελικό αναφέρει ότι στο 75% των περιπτώσεων σεξουαλικής κακοποίησης μετά από νάρκωση, ο δράστης είναι συγγενής ή φίλος του θύματος.
Παράλληλα, καλεί όσους πιστεύουν ότι μπορεί να έχουν πέσει θύματα τέτοιου είδους κακοποίησης να απευθυνθούν στο Κέντρο Αριστείας για τις Επιθέσεις που Διευκολύνονται από Ουσίες (Centre of Excellence on Substance-Facilitated Assaults – CRAFS).
Το κέντρο συνδέεται με την πανεπιστημιακή νοσοκομειακή υπηρεσία AP-HP στο Παρίσι και στελεχώνεται από ειδικούς, οι οποίοι μπορούν να ενημερώσουν ανθρώπους που υποψιάζονται ότι ναρκώθηκαν και κακοποιήθηκαν για τα πιθανά στοιχεία που μπορεί να έχουν απομείνει και για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν αυτά να εντοπιστούν και να συλλεχθούν.
Η Καρολίν Νταριάν, ιδρύτρια της οργάνωσης Mendorspas («Μην με κοιμίζεις»), δήλωσε ότι η συμμετοχή της μητέρας της στην εκστρατεία στέλνει ένα ιδιαίτερα ισχυρό μήνυμα. «Όταν ξεκινάς μια εκστρατεία τέτοιας κλίμακας, το γεγονός ότι έχεις την υποστήριξη της μητέρας μου στέλνει ένα πραγματικά ισχυρό μήνυμα. Είναι επίσης ένα μήνυμα ελπίδας προς τα θύματα, που δείχνει ότι είναι δυνατό να σταθούν ξανά στα πόδια τους», ανέφερε.
#28Sep | Gisèle Pelicot, símbolo global de la lucha contra la violencia sexual, y su hija Caroline Darian lanzaron una campaña nacional en Francia contra la sumisión química para animar a las víctimas a buscar ayuda, incluso sin recuerdos claros. 🇫🇷
— El Nacional (@ElNacionalWeb) September 28, 2026
La iniciativa de la… pic.twitter.com/hR68I1DhJQ
Η υπόθεση που συγκλόνισε τον κόσμο
Η δίκη του Ντομινίκ Πελικό, πριν από δύο χρόνια, προκάλεσε παγκόσμιο σοκ. Για σχεδόν μία δεκαετία, ο Πελικό νάρκωνε τη σύζυγό του, τη βίαζε και καλούσε αγνώστους στο σπίτι τους, στο χωριό Μαζάν, περίπου 20 μίλια από την Αβινιόν, προκειμένου να τη βιάζουν ενώ εκείνη βρισκόταν σε κατάσταση σχεδόν κωματώδη.
Η φρικτή δοκιμασία της Ζιζέλ Πελικό ενδεχομένως να μην είχε γίνει ποτέ ευρύτερα γνωστή, εάν η ίδια δεν είχε αποφασίσει να παραιτηθεί από την ανωνυμία της και να ζητήσει η δίκη να διεξαχθεί δημόσια.
Ο Ντομινίκ Πελικό και ακόμη 50 άνδρες κρίθηκαν ένοχοι. Η δίκη είχε ως αποτέλεσμα να έρθουν στο φως και άλλες υποθέσεις αυτού που η βρετανική αστυνομία αποκαλεί σεξουαλική κακοποίηση που διευκολύνεται από τη χρήση ναρκωτικών ή άλλων ουσιών (drug-facilitated sexual abuse – DFSA).
Πριν από λίγες ημέρες, ένας άνδρας ηλικίας περίπου 60 ετών δήλωσε ένοχος για 32 αδικήματα που αφορούσαν τη νάρκωση και τον βιασμό της συζύγου του επί δύο δεκαετίες, καθώς και την πρόσκληση αγνώστων ανδρών προκειμένου να την κακοποιούν. Πρόκειται για την πιο πρόσφατη από μια σειρά παρόμοιων υποθέσεων.
«Η ντροπή είναι μια διπλή καταδίκη»
Με αφορμή την κυκλοφορία, νωρίτερα φέτος, του βιβλίου της «A Hymn to Life: Shame Has to Change Sides» («Ύμνος στη ζωή: Η ντροπή πρέπει να αλλάξει πλευρά»), η Ζιζέλ Πελικό είχε μιλήσει για το βάρος που αισθάνονται τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης.
«Η ντροπή κολλάει πάνω σου, κολλάει στο δέρμα σου. Και αυτή η ντροπή είναι μια διπλή καταδίκη, είναι ένα μαρτύριο που επιβάλλεις στον ίδιο σου τον εαυτό», είχε δηλώσει.
Η κόρη της, Καρολίν Νταριάν, δήλωσε στη Le Parisien ότι το γεγονός πως ένα θύμα δεν θυμάται τι του συνέβη δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να εντοπιστούν ίχνη ή να πραγματοποιηθούν εξετάσεις. «Δεν σημαίνει ότι επειδή κάποιος δεν θυμάται, δεν υπάρχουν ίχνη ή εξετάσεις που μπορούν να γίνουν», ανέφερε.
Όπως εξήγησε, βασικός στόχος της εκστρατείας είναι οι γυναίκες που ενδέχεται να έχουν πέσει θύματα να μπορέσουν να πάρουν ξανά στα χέρια τους τη δική τους ιστορία και να πάψουν να αισθάνονται ντροπή ή φόβο ότι δεν θα εισακουστούν από την αστυνομία, ότι δεν θα γίνουν πιστευτές από το δικαστικό σύστημα ή ότι δεν θα έχουν τη στήριξη της οικογένειας και των ανθρώπων του περιβάλλοντός τους.
«Πριν από πέντε χρόνια σχεδόν κανείς δεν γνώριζε το πρόβλημα»
Η Νταριάν χαρακτήρισε την έναρξη μιας εκστρατείας τέτοιας κλίμακας «αρκετά πρωτοφανή» εξέλιξη, ιδιαίτερα για ένα ζήτημα που μέχρι πριν από μόλις πέντε χρόνια δεν είχε αναγνωριστεί ουσιαστικά ως πρόβλημα δημόσιας υγείας.
«Όταν ξεκίνησα να αγωνίζομαι για το ζήτημα, κανείς δεν είχε ακούσει γι’ αυτό -τη χημική υποταγή- πέρα από έναν μικρό κύκλο γιατρών», δήλωσε. Όπως σημείωσε, η δίκη της Μαζάν αποτέλεσε σημείο καμπής, με αντίκτυπο που ξεπέρασε τα σύνορα της Γαλλίας και απέκτησε παγκόσμια εμβέλεια.
Η νέα εκστρατεία επιχειρεί πλέον να αξιοποιήσει αυτή τη διεθνή αναγνωρισιμότητα, ώστε άνθρωποι που φοβούνται ότι μπορεί να έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση ενώ βρίσκονταν υπό την επήρεια ουσιών να γνωρίζουν ότι υπάρχουν τρόποι να αναζητήσουν στοιχεία, ιατρική βοήθεια και υποστήριξη, ακόμη και όταν η μνήμη τους για όσα συνέβησαν είναι ελάχιστη ή ανύπαρκτη.
Με πληροφορίες από The Guardian
