Ας σταματήσουμε επιτέλους να λέμε ότι οι φοροφυγάδες κλέβουν το κράτος. Πρωτίστως κλέβουν εμάς. Τον μισθωτό, τον συνταξιούχο, τον επαγγελματία, την οικογένεια που πληρώνει μέχρι τελευταίου ευρώ τις φορολογικές της υποχρεώσεις.
Κάθε εκατομμύριο που εξαφανίζεται μέσα από εικονικά τιμολόγια, εταιρείες-φαντάσματα, τριγωνικές συναλλαγές και απάτες ΦΠΑ είναι χρήματα που λείπουν από την υγεία, την παιδεία, τις κοινωνικές υπηρεσίες. Και το οικονομικό βάρος μεταφέρεται στους ώμους των έντιμων φορολογουμένων.
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Μόνο το 2025 η ΑΑΔΕ πραγματοποίησε 1.165 έρευνες για απάτες ΦΠΑ, εντοπίζοντας διαφυγόντα έσοδα άνω των 457 εκατομμυρίων ευρώ.
Δεν μπορεί κανείς να παραγνωρίζει τις επιτυχίες της ΑΑΔΕ και της Οικονομικής Αστυνομίας. Τα όπλα τους ενισχύονται διαρκώς. Τεχνητή νοημοσύνη, αλγόριθμοι, ηλεκτρονικές διασταυρώσεις και εξειδικευμένοι ελεγκτές σαρώνουν τεράστιους όγκους δεδομένων.
Αλλά οι αποκαλύψεις δεν αρκούν.
Η πρότασή μου προς τον υπουργό Δικαιοσύνης
Να εξεταστεί η αυστηροποίηση, στο ανώτατο συνταγματικά επιτρεπτό όριο, των ποινών για τις οργανωμένες κακουργηματικές φορολογικές απάτες. Με ταχεία απονομή δικαιοσύνης, αποτελεσματικές κατασχέσεις παράνομων περιουσιακών στοιχείων και πραγματική επιστροφή των κλεμμένων.
Και ας θυμηθούμε την Αμερική.
Ο διαβόητος Αλ Καπόνε, αρχηγός μιας εγκληματικής αυτοκρατορίας, καταδικάστηκε το 1931 σε έντεκα χρόνια φυλάκισης για φοροδιαφυγή. Κατέληξε ακόμη και στο διαβόητο Αλκατράζ.
Το ιστορικό δίδαγμα είναι ισχυρό.
Η φοροδιαφυγή δεν είναι εξυπνάδα. Δεν είναι επιχειρηματικότητα. Όταν οργανώνεται ως απάτη εκατομμυρίων, είναι λεηλασία του κοινωνικού συνόλου.
Και οι πραγματικοί ζημιωμένοι είμαστε όλοι εμείς.
