Ένα αγριογούρουνο στη βόρεια Λαμία βρήκε παρατημένη μπάλα σε χωράφι και, όπως φαίνεται σε βίντεο που κυκλοφόρησε στα social media, είπε να δείξει το ταλέντο του. Τη μύρισε, την έσπρωξε, την ακολούθησε, την «κοντρόλαρε» και κάπου εκεί η φύση μάς έστειλε άλλη μία υπενθύμιση: γελάμε, αλλά ταυτόχρονα πρέπει και να σκεφτούμε.
Μέχρι σήμερα είχαμε δει αγριογούρουνα να κάνουν βόλτες σε αστικές περιοχές. Να εμφανίζονται σε δρόμους, να περνούν μπροστά από σπίτια, να ψάχνουν τροφή δίπλα σε κάδους, να κινούνται σχεδόν σαν να έχουν κανονίσει απογευματινή έξοδο. Στα βόρεια προάστια της Αθήνας, στην Εκάλη για παράδειγμα, η εικόνα δεν θεωρείται πλέον ακριβώς σπάνια. Άλλοτε προκαλεί έκπληξη, άλλοτε ανησυχία, άλλοτε εκείνη την ελληνική αντίδραση που ξεκινά με «έλα να δεις τι γίνεται έξω».
@lamiareport.gr Στη βόρεια Λαμία βρέθηκε το νέο ταλέντο του ελληνικού ποδοσφαίρου… και έχει μουσούδα! 🐗⚽ Ένα αγριογούρουνο εντόπισε παρατημένη μπάλα σε χωράφι, κούνησε χαρούμενο την ουρά του, την “κοντρόλαρε” με τη μουσούδα και χάθηκε ντριμπλάροντας μέσα στις ελιές… Άγνωστο μέχρι στιγμής τι απέγινε η μπάλα. Οι σκάουτερ πάντως έχουν ήδη ενημερωθεί. Όλα τα μεγάλα ταλέντα πάντως γεννιούντε στις αλάνες και τα χωράφια… 😄 #football #mundial #nature #fifa #fyp ♬ πρωτότυπος ήχος – LamiaReport.gr
Πριν από λίγες ημέρες είδαμε και αγριογούρουνο στην παραλία. Στην Αρκίτσα, μπήκε στη θάλασσα σαν να είχε κάνει κράτηση για πρώτο κύμα. Χωρίς ψάθα, χωρίς αντηλιακό, χωρίς φραπέ, αλλά με απόλυτη φυσικότητα. Λες και είπε: «Αφού εσείς μπήκατε στο δάσος μου, θα μπω κι εγώ στη θάλασσά σας».
Και τώρα, στη Λαμία, είδαμε το επόμενο επεισόδιο: αγριογούρουνο με μπάλα. Όχι απλώς να περνάει δίπλα της. Να τη σπρώχνει με τη μουσούδα, να την ακολουθεί, να δείχνει σχεδόν ενθουσιασμένο που ανακάλυψε ένα παιχνίδι στο χωράφι. Αν υπήρχε σκάουτερ εκεί κοντά, μπορεί και να το σημείωνε: «Δυνατό σώμα, καλή επαφή με τη μπάλα, χρειάζεται δουλειά στο αριστερό».
Το χαριτωμένο της υπόθεσης είναι προφανές. Ένα άγριο ζώο που παίζει με μια μπάλα ποδοσφαίρου είναι εικόνα που σχεδόν ζητάει να γίνει viral. Η ουρά κινείται, η μπάλα κυλάει, το αγριογούρουνο συνεχίζει. Και κάπως έτσι, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, έχουμε την πιο απρόσμενη μεταγραφή του καλοκαιριού.
Το ερώτημα πλέον είναι: πού θα το δούμε μετά;
Σε θερινό σινεμά; Μπροστινή θέση όχι, να μη μας κόβει και την οθόνη. Πίσω πίσω, πολιτισμένο, σινεφίλ, με ποπ κορν από βελανίδια. Διότι γιατί να μη δικαιούται και ένα αγριογούρουνο να δει μια καλή ταινία; Μήπως το δούμε έξω από κανένα υπουργείο, να ζητάει συνάντηση με αρμόδιο γενικό γραμματέα; Να πει, με τον τρόπο του: «Κύριοι, κυρίες, μήπως ήρθε η ώρα να λυθεί το θέμα; Μήπως δεν φτάνει να μας τραβάτε βίντεο όταν κατεβαίνουμε στις πόλεις;»
Γιατί εδώ τελειώνει το αστείο και αρχίζει η ουσία.
Τα αγριογούρουνα δεν κατεβαίνουν κοντά στον άνθρωπο επειδή θέλουν να γίνουν influencers. Δεν κάνουν βόλτες στην Εκάλη επειδή βαρέθηκαν το δάσος. Δεν ψάχνουν κάδους επειδή τους αρέσει η αστική ζωή. Δεν μπαίνουν σε χωράφια, δρόμους και παραλίες για να μας δώσουν περιεχόμενο για τα social media.
Κατεβαίνουν γιατί αναζητούν τροφή. Γιατί μετακινούνται. Γιατί οι ισορροπίες ανάμεσα στο φυσικό περιβάλλον, την ανθρώπινη επέκταση, τις καλλιέργειες, τα σκουπίδια, την έλλειψη οργανωμένης διαχείρισης και την καθημερινότητα των ζώων έχουν διαταραχθεί. Και όταν αυτό συμβαίνει, το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα χαριτωμένο. Μπορεί να γίνει επικίνδυνο για οδηγούς, για κατοίκους, για αγρότες, αλλά και για τα ίδια τα ζώα.
Ένα αγριογούρουνο σε χωράφι με μπάλα μπορεί να μας κάνει να χαμογελάσουμε. Ένα αγριογούρουνο όμως σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας μπορεί να προκαλέσει σοβαρό ατύχημα. Μια οικογένεια αγριογούρουνων κοντά σε κάδους μπορεί να φαίνεται «γραφική» μέχρι να υπάρξει πανικός, απότομη κίνηση, σκύλος που θα γαβγίσει, παιδί που θα πλησιάσει από περιέργεια ή οδηγός που δεν θα προλάβει να αντιδράσει.
Και βέβαια, υπάρχει και η άλλη πλευρά: οι ζημιές στις καλλιέργειες, η αγωνία των παραγωγών, η ανάγκη να προστατευθεί η αγροτική περιουσία χωρίς να μετατραπεί η φύση σε πεδίο τιμωρίας των ζώων. Τα αγριογούρουνα δεν είναι «εισβολείς» από κάποιον άλλο πλανήτη. Είναι άγρια ζώα που βρίσκονται σε ένα περιβάλλον το οποίο εμείς αλλάζουμε συνεχώς.
Χρειάζεται, λοιπόν, κάτι παραπάνω από επιφωνήματα μπροστά σε ένα βίντεο.
Χρειάζεται ενημέρωση των πολιτών: δεν τα ταΐζουμε, δεν τα πλησιάζουμε, δεν τα κυνηγάμε για να βγάλουμε καλύτερο πλάνο, δεν τα τρομάζουμε. Χρειάζεται καθαριότητα και σωστή διαχείριση απορριμμάτων στις περιοχές όπου εμφανίζονται συχνά. Χρειάζεται συντονισμός δήμων, περιφερειών, δασικών υπηρεσιών, επιστημόνων και πολιτείας. Χρειάζεται καταγραφή των πληθυσμών, των περασμάτων, των σημείων κινδύνου. Χρειάζεται ψυχραιμία, όχι υστερία. Και κυρίως χρειάζεται κράτος που να ασχοληθεί με το πρόβλημα. Και υπάρχουν οι αρμόδιοι γενική γραμματείς, οι δασάρχες και λοιπά.
Η εικόνα από τη Λαμία είναι απολαυστική. Έχει χιούμορ, έχει αυθορμητισμό, έχει εκείνη την απρόβλεπτη ομορφιά της φύσης που μπαίνει ξαφνικά στο κάδρο μας και μας θυμίζει ότι δεν είμαστε μόνοι στον πλανήτη. Αλλά έχει και μήνυμα.
Το αγριογούρουνο μπορεί να κοντρόλαρε τη μπάλα. Το ερώτημα είναι αν εμείς μπορούμε να κοντρολάρουμε την κατάσταση.
Γιατί, αν συνεχίσουμε έτσι, δεν αποκλείεται στο επόμενο επεισόδιο να δούμε αγριογούρουνο σε θερινό σινεμά. Και μάλιστα να διαμαρτύρεται που δεν είχε υπότιτλους.
