«Καμπανάκι» για την αύξηση της παρουσίας ξενικών ψαριών εισβολέων στο Ιόνιο Πέλαγος κρούουν Ιταλοί επιστήμονες.
Όπως εκτιμούν, κατά τη διάρκεια ερευνών στο Ιόνιο αλλά και σε νοτιότερα τμήματα της Αδριατικής, οι νέοι πληθυσμοί φαίνεται πως δεν θα αποχωρήσουν εύκολα από τα νερά της Μεσογείου. Αυτό, όπως τονίζουν, οφείλεται κυρίως στην κλιματική αλλαγή η οποία ευνοεί τη σταθερή μετακίνηση τροπικών ειδών προς τα ευρωπαϊκά ύδατα.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, οι καταγεγραμμένες εμφανίσεις ειδικά για το λεοντόψαρο (Pterois miles) είχαν αγγίξει τις 1.840 στη Μεσόγειο. Ο ερευνητής του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας της Ιταλίας (CNR), Ερνέστο Ατζούρο, εξηγεί ότι η γεωγραφική ζώνη του Ιονίου εμφανίζει αυξημένη ευπάθεια με βάση τα υφιστάμενα κλιματικά μοντέλα. Όπως αναφέρει, η συνεχιζόμενη επέκταση του είδους καθιστά αναγκαία την άμεση εφαρμογή αποτελεσματικών στρατηγικών παρακολούθησης και διαχείρισης.
«Προσοχή στους τέσσερις»
Σύμφωνα με την εκστρατεία που έχει ξεκινήσει το Ιταλικό Ινστιτούτο Προστασίας και Έρευνας Περιβάλλοντος (ISPRA) σε συνεργασία με το CNR και την πλατφόρμα AlienFish με τίτλο «Προσοχή στους Τέσσερις», στόχος είναι η συλλογή δεδομένων για τα εν λόγω είδη. Όπως αναφέρουν, επαγγελματίες, δύτες και ερασιτέχνες ψαράδες μπορούν να στέλνουν εικόνες και βίντεο σε ειδική ηλεκτρονική φόρμα ώστε να καταγραφούν οι ακριβείς πληθυσμοί των ξενικών ειδών.
«Η αυξανόμενη συμμετοχή των ανθρώπων της θάλασσας αποδεικνύει τον σημαντικό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν στην επιστημονική παρακολούθηση, ενώ παράλληλα αναδεικνύει την ανάγκη για σαφή ενημέρωση του κοινού χωρίς υπερβολές και αδικαιολόγητη κινδυνολογία» αναφέρει η ερευνήτρια Μανουέλα Φαλαουτάνο.
Ποια είναι τα τροπικά είδη που εισχώρησαν στη Μεσόγειο από τη Διώρυγα του Σουέζ:
Λεοντόψαρο (Pterois miles)
Το λεοντόψαρο εισήλθε στη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ και καταγράφηκε για πρώτη φορά στην Ιταλία το 2016. Θεωρείται ένα από τα πλέον επιθετικά ξενικά είδη παγκοσμίως, έχοντας ήδη εξαπλωθεί σε μεγάλο μέρος του δυτικού Ατλαντικού με σημαντικές επιπτώσεις στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Αν και βρώσιμο, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή κατά τον χειρισμό του, καθώς τα δηλητηριώδη αγκάθια του μπορούν να προκαλέσουν έντονο πόνο ακόμη και αρκετές ώρες μετά τον θάνατό του.
Λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus)
Ο λαγοκέφαλος έφτασε επίσης στη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ και εντοπίστηκε για πρώτη φορά στα ιταλικά ύδατα το 2013. Αναγνωρίζεται από τις σκούρες κηλίδες που φέρει στη γκριζοασημένια ράχη του. Το είδος περιέχει τετροδοτοξίνη, μία εξαιρετικά ισχυρή νευροτοξίνη που παραμένει επικίνδυνη ακόμη και μετά το μαγείρεμα, καθιστώντας το ακατάλληλο για κατανάλωση. Παράλληλα, διαθέτει πολύ ισχυρά δόντια, ικανά να προκαλέσουν σοβαρούς και επώδυνους τραυματισμούς.
Μαύρη αγριόσαλπα (Siganus luridus) και γερμανός (Siganus rivulatus)
Τα δύο αυτά φυτοφάγα είδη εισήλθαν επίσης στη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Η μαύρη αγριόσαλπα καταγράφηκε για πρώτη φορά στην Ιταλία το 2003, ενώ ο γερμανός το 2015. Πρόκειται για ιδιαίτερα χωροκατακτητικά είδη που μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ισορροπία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.
Αν και καταναλώνονται ως τροφή, τα αγκάθια τους είναι δηλητηριώδη και μπορεί να προκαλέσουν επώδυνα τσιμπήματα ακόμη και μετά τον θάνατο του ψαριού.
