Στις 21 Σεπτεμβρίου 1999 αποκαλύφθηκε στο Ηράκλειο μία από τις πιο συγκλονιστικές οικογενειακές τραγωδίες. Τρία ανήλικα αδέλφια δολοφονήθηκαν από τον ίδιο τους τον πατέρα, με κίνητρο την εκδίκηση απέναντι στην εν διαστάσει σύζυγό του.
Η βόλτα που κατέληξε σε τριπλή δολοφονία
Το απόγευμα της 20ής Σεπτεμβρίου 1999, ο 40χρονος τότε Γιώργος Μεταξάκης, εργάτης από τον Προφήτη Ηλία Ηρακλείου, πήρε τα τέσσερα παιδιά του με το αυτοκίνητο για μία βόλτα. Ήταν ο δεκάχρονος Γιάννης, ο τετράχρονος Νίκος, το μόλις δύο ετών αβάπτιστο αγοράκι και η μεγαλύτερη αδελφή τους, Κωνσταντίνα.
Η οικογένεια βρισκόταν ήδη σε κρίση. Ο Μεταξάκης είχε χωρίσει από τη σύζυγό του, Αργυρώ, και δεν μπορούσε να αποδεχθεί τη διάλυση του γάμου τους. Είχε προηγηθεί περίοδος απειλών και εντάσεων, ενώ, όπως αποδείχθηκε αργότερα, η δολοφονία δεν ήταν μία αυθόρμητη πράξη.
Το αυτοκίνητο κατευθύνθηκε προς τον Αλμυρό ποταμό, στην περιοχή του Ηρακλείου.
Εκεί ο πατέρας έδεσε τη μεγαλύτερη κόρη του μέσα στο αυτοκίνητο, ώστε να μην μπορεί να αντιδράσει, και οδήγησε τα τρία μικρότερα παιδιά στην όχθη.
Τα έριξε στα νερά του ποταμού, όπου βρήκαν τον θάνατο.
Στη συνέχεια επέστρεψε στο αυτοκίνητο, πήρε την κόρη του και κατευθύνθηκε προς την περιοχή του Μοχού, όπου την εγκατέλειψε. Ο ίδιος προσπάθησε να διαφύγει προς τα βουνά του Λασιθίου.
Η κόρη που επέζησε και αποκάλυψε το έγκλημα
Η Κωνσταντίνα ήταν το μοναδικό από τα τέσσερα παιδιά που επέζησε.
Η μαρτυρία της στους αστυνομικούς αποδείχθηκε καθοριστική για την αποκάλυψη της τραγωδίας.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 1999, το κορίτσι περιέγραψε όσα είχαν προηγηθεί, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι ο πατέρας της είχε χρησιμοποιήσει πορτοκαλάδες και ένα φακελάκι με δηλητήριο. Η μαρτυρία της οδήγησε τις αστυνομικές έρευνες προς τον Αλμυρό, όπου εντοπίστηκαν τα τρία αγόρια.
Ο Μεταξάκης συνελήφθη την επομένη του εγκλήματος, κοντά στο χωριό Λαγού του Οροπεδίου Λασιθίου.
Αρχικά επιχείρησε να παρουσιάσει τους θανάτους ως ατύχημα. Τελικά ομολόγησε τη δολοφονία των παιδιών του.
Το ημερολόγιο που αποκάλυψε τον σχεδιασμό
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της υπόθεσης ήταν το προσωπικό ημερολόγιο του δράστη.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, ο Μεταξάκης είχε αρχίσει να καταγράφει τις σκέψεις του από τον Ιούνιο του 1999, μήνες πριν από την τραγωδία.
Στις σελίδες του αποτυπωνόταν η εμμονή του με τη σύζυγό του, η άρνησή του να αποδεχθεί τον χωρισμό και οι απειλές εναντίον των παιδιών.
Είχε προηγηθεί, μάλιστα, περιστατικό κατά το οποίο είχε πάρει τα τέσσερα παιδιά και απειλούσε να τα σκοτώσει, προσπαθώντας να εξαναγκάσει τη γυναίκα του να επιστρέψει κοντά του.
Οι απειλές εκείνες δεν έμειναν στα λόγια.
Στις 20 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε το έγκλημα που είχε προαναγγελθεί.
Το ημερολόγιο αποτέλεσε σημαντικό στοιχείο για τη διερεύνηση του σχεδιασμού και του κινήτρου της τριπλής δολοφονίας.
Η δίκη και η καταδίκη σε τρεις φορές ισόβια
Τον Σεπτέμβριο του 2000, έναν χρόνο μετά το έγκλημα, ο Γιώργος Μεταξάκης οδηγήθηκε ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Ρεθύμνου.
Η υπεράσπισή του προέβαλε ισχυρισμούς σχετικά με την ψυχική του κατάσταση. Το δικαστήριο, ωστόσο, δεν τους αποδέχθηκε ως λόγο απαλλαγής από την ποινική ευθύνη.
Ο δράστης δεν απολογήθηκε ουσιαστικά για όσα είχε κάνει.
Η απόφαση ήταν τρεις φορές ισόβια κάθειρξη, μία για κάθε παιδί, χωρίς την αναγνώριση ελαφρυντικών.
Η ποινή αποτύπωνε τη δικαστική αντιμετώπιση τριών αυτοτελών ανθρωποκτονιών.
Ο Μεταξάκης άσκησε έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης. Ωστόσο, όταν η υπόθεση έφθασε στο Εφετείο Χανίων, τον Δεκέμβριο του 2006, δεν εμφανίστηκε για να υποστηρίξει την έφεσή του. Το δικαστήριο την απέρριψε κατόπιν σχετικού αιτήματος, με αποτέλεσμα να παραμείνει η καταδίκη του σε τρεις φορές ισόβια.
Η αποφυλάκιση που προκάλεσε νέες αντιδράσεις
Η υπόθεση επανήλθε στην επικαιρότητα σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα.
Το 2018 έγινε γνωστό ότι ο Γιώργος Μεταξάκης είχε αποφυλακιστεί, παρά την καταδίκη του σε τρεις φορές ισόβια.
Η αποφυλάκιση πραγματοποιήθηκε με εφαρμογή των διατάξεων για την υπό όρους απόλυση, ύστερα από περίπου 19 χρόνια κράτησης.
Η εξέλιξη προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην Κρήτη και επανέφερε τη συζήτηση για το πώς εκτίονται στην πράξη οι πολυισόβιες ποινές.
Η μητέρα των τριών παιδιών, Αργυρώ, κινήθηκε νομικά κατά της αποφυλάκισης, ζητώντας να εξεταστούν οι δυνατότητες επιστροφής του Μεταξάκη στη φυλακή.
Η ΕΡΤ κατέγραψε τότε τη δικαστική προσφυγή της και τις αντιδράσεις που είχε προκαλέσει η αποφυλάκιση.
Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος καταδικασμένος για τρεις ανθρωποκτονίες είχε πλέον βρεθεί εκτός φυλακής έφερε ξανά στο προσκήνιο την υπόθεση, η οποία είχε συγκλονίσει την ελληνική κοινωνία το 1999.
Τρία παιδιά που δεν πρόλαβαν να μεγαλώσουν
Πίσω από τα δικαστικά χρονικά, τις ποινές, τις εφέσεις και τις συζητήσεις για την αποφυλάκιση υπάρχουν τρία παιδιά.
Ο Γιάννης, δέκα ετών.
Ο Νίκος, τεσσάρων ετών.
Και το μικρότερο αδελφάκι τους, μόλις δύο ετών, που δεν είχε προλάβει ούτε να βαπτιστεί.
Υπάρχει επίσης μία κόρη που επέζησε και μία μητέρα που έχασε τρία παιδιά από τον άνθρωπο με τον οποίο τα είχε αποκτήσει.
Η ιστορία του Αλμυρού αποτελεί μία από τις πιο ακραίες καταγεγραμμένες περιπτώσεις όπου η βία απέναντι στα παιδιά χρησιμοποιήθηκε ως μέσο εκδίκησης εναντίον του άλλου γονέα.
Και αυτό είναι το σημαντικότερο στοιχείο που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στην περιγραφή του εγκλήματος: τα παιδιά δεν ήταν μέρος της συζυγικής διαμάχης. Δεν είχαν ευθύνη για τον χωρισμό των γονιών τους. Ήταν τα θύματα ενός ανθρώπου που αποφάσισε να μετατρέψει την πατρική του ιδιότητα σε όργανο εκδίκησης.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1999, όταν αποκαλύφθηκε η τραγωδία, η Ελλάδα γνώρισε μία από τις πιο σκοτεινές υποθέσεις των αστυνομικών της χρονικών.
Είκοσι επτά χρόνια αργότερα, η επέτειος δεν ανήκει στον δολοφόνο. Ανήκει στον Γιάννη, στον Νίκο και στο δίχρονο αδελφάκι τους, που χάθηκαν στα νερά του Αλμυρού.
