Μια φωτογραφία τραβηγμένη στο Παρίσι το 1838 καταγράφει δύο ανθρώπους που, χωρίς να το γνωρίζουν, θα έμεναν για πάντα στην ιστορία. Πρόκειται για την πρώτη γνωστή φωτογραφία στην οποία εμφανίζονται άνθρωποι, ένα μοναδικό στιγμιότυπο που αποτυπώνει την απαρχή μιας νέας εποχής στην ιστορία της εικόνας.
Δημιουργός της ήταν ο Γάλλος εφευρέτης Λουί Νταγκέρ, ο οποίος ένα ανοιξιάτικο πρωινό έστησε τη φωτογραφική μηχανή του στο παράθυρο του εργαστηρίου του και απαθανάτισε τη θέα προς τη Λεωφόρο του Ναού. Η εικόνα, γνωστή ως «Άποψη της Λεωφόρου του Ναού», δείχνει μια σχεδόν άδεια λεωφόρο και δύο μικροσκοπικές ανθρώπινες φιγούρες: έναν λούστρο και τον πελάτη του.
Γιατί εμφανίζονται μόνο δύο άνθρωποι στην ιστορική φωτογραφία
Εκείνο το πρωινό ο δρόμος ήταν γεμάτος ζωή. Άμαξες, πεζοί και περαστικοί κινούνταν στη λεωφόρο, όμως η τεχνολογία της εποχής δεν μπορούσε να καταγράψει την κίνησή τους.
Η φωτογραφική διαδικασία του Νταγκέρ απαιτούσε χρόνο έκθεσης από πέντε έως δέκα λεπτά. Έτσι, μόνο όσοι παρέμεναν ακίνητοι για αρκετή ώρα μπορούσαν να αποτυπωθούν στην εικόνα. Ο λούστρος και ο πελάτης του ήταν οι μοναδικοί που έμειναν αρκετά σταθεροί ώστε να αφήσουν το αποτύπωμά τους στην ιστορία της φωτογραφίας.
Το μυστήριο της τοποθεσίας λύθηκε με τρισδιάστατη σάρωση
Σχεδόν δύο αιώνες αργότερα, τρεις κινηματογραφιστές αποφάσισαν να εντοπίσουν το ακριβές σημείο από το οποίο τραβήχτηκε η ιστορική φωτογραφία. Ο Μαξιμιλιάν Βαν Άρτρικ, ο Άξελ Ντάνιελσον και ο Κάλε Μπούμαν είχαν χρησιμοποιήσει την εικόνα στην ταινία τεκμηρίωσης «Και ο βασιλιάς είπε: Τι φανταστική μηχανή», που κυκλοφόρησε το 2023 και βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Σάντανς.
Η αναζήτησή τους ξεκίνησε το 2024 στην Πλατεία της Δημοκρατίας στο Παρίσι, η οποία σήμερα καλύπτει την περιοχή όπου βρισκόταν το εργαστήριο του Νταγκέρ και το σημείο που απεικονίζεται στη φωτογραφία.
Οι τρεις κινηματογραφιστές χρησιμοποίησαν τρισδιάστατη σάρωση της πλατείας και της Λεωφόρου του Ναού, προκειμένου να υπολογίσουν τις αποστάσεις ανάμεσα στα κτίρια. Παράλληλα, συγκέντρωσαν ιστορικούς χάρτες, πίνακες, χαρακτικά και γκραβούρες από παρισινά αρχεία, ώστε να ανασυνθέσουν την εικόνα της γειτονιάς όπως ήταν το 1838.
Στη συνέχεια, παρέδωσαν το υλικό σε δύο αρχιτεκτονικά γραφεία, τα οποία εργάστηκαν ανεξάρτητα. Οι δύο ομάδες κατέληξαν σε διαφορετικά σημεία, με απόσταση περίπου 1,8 μέτρων μεταξύ τους. Οι κινηματογραφιστές επέλεξαν τελικά το ενδιάμεσο σημείο, όπου τοποθετήθηκε μια μπρούντζινη πλάκα που σηματοδοτεί σήμερα τη θέση των δύο ανδρών.
Η περιπετειώδης διαδρομή της πρώτης φωτογραφίας με ανθρώπους
Η έρευνα είχε ακόμη μία σημαντική δυσκολία: η εικόνα που γνωρίζουμε σήμερα δεν προέρχεται απευθείας από το πρωτότυπο. Το αντίγραφο που χρησιμοποιείται δημιουργήθηκε το 1937 από τον Μπόμοντ Νιούχολ, επιμελητή στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης.
Η αυθεντική φωτογραφική πλάκα είχε σταλεί από τον Νταγκέρ το 1839 στον βασιλιά της Βαυαρίας, Λουδοβίκο Α΄. Ωστόσο, υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Οι τρεις κινηματογραφιστές συνεχίζουν την έρευνα, αναζητώντας ένα αρνητικό που ενδεχομένως να διασώζει περισσότερες λεπτομέρειες από την αρχική εικόνα.
Μια φωτογραφία που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο
Για τον Μαξιμιλιάν Βαν Άρτρικ, η μπρούντζινη πλάκα στην Πλατεία της Δημοκρατίας δεν αποτελεί απλώς ένα ιστορικό σημείο αναφοράς. Είναι μια υπενθύμιση της τεχνολογικής αλλαγής που έφερε η φωτογραφία και του τρόπου με τον οποίο επηρέασε τη μνήμη, την τέχνη και την καταγραφή της ανθρώπινης παρουσίας.
Οι δύο ανώνυμοι Παριζιάνοι δεν γνώριζαν ότι συμμετείχαν σε ένα ιστορικό γεγονός. Ο ένας έπλενε τα παπούτσια του άλλου, ενώ γύρω τους η πόλη συνέχιζε τους γρήγορους ρυθμούς της. Η δική τους ακινησία, όμως, ήταν αρκετή για να τους χαρίσει μια θέση στην ιστορία της φωτογραφίας.
Με πληροφορίες από News.artnet
