Πάντοτε υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν επιτήδειοι. Άνθρωποι που θα στήνουν παγίδες, θα ψάχνουν αφελείς, ευάλωτους, απελπισμένους ή απλώς νέους ανθρώπους που νομίζουν ότι μπορούν να βγάλουν εύκολα χρήματα. Μόνο που τώρα η απάτη φόρεσε φίλτρα, χαμόγελα, ακριβές πόζες και ονομάστηκε… επιρροή.
Μιλάμε για τους περιβόητους influencers. Μια κατηγορία ανθρώπων που πολλές φορές δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς προσφέρουν, πέρα από εικόνα, θόρυβο και ένα τεράστιο κενό περιεχομένου. Παρ’ όλα αυτά, καταφέρνουν να επηρεάζουν χιλιάδες, ακόμη και εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Πουλάνε ρούχα, παπούτσια, καλλυντικά, ποτά, ταξίδια, τρόπο ζωής, ψευδαίσθηση επιτυχίας. Μόνο αεροπλάνα δεν έχουν βγάλει ακόμη στο καλάθι των προσφορών τους.
Και τώρα βλέπουμε ότι κάποιοι, σύμφωνα με τις έρευνες των αρχών, έφτασαν να διαφημίζουν και παράνομες πλατφόρμες διαδικτυακού τζόγου. Δηλαδή να σπρώχνουν κόσμο, κυρίως νέους, σε έναν χώρο όπου το εύκολο κέρδος γίνεται εύκολη καταστροφή. Και ας μη γελιόμαστε: ο τζόγος δεν είναι αθώο παιχνίδι όταν προωθείται ανεξέλεγκτα, χωρίς άδεια, χωρίς κανόνες, χωρίς καμία προστασία για τον πολίτη.
Ορθώς κινήθηκε η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Ορθώς μπήκαν στο μικροσκόπιο γνωστά πρόσωπα, μοντέλα, τράπερ, TikToker και λοιποί διαδικτυακοί «αστέρες». Όποιος χρησιμοποιεί τη δημοφιλία του για να παρασύρει κόσμο σε παράνομες δραστηριότητες, πρέπει να λογοδοτεί. Τελεία και παύλα.
Αλλά εδώ δεν φτάνει να κυνηγάμε μόνο τα πρόσωπα της βιτρίνας. Γιατί πίσω από κάθε τέτοια διαφήμιση υπάρχει μηχανισμός. Υπάρχουν παράνομα site. Υπάρχουν πλατφόρμες. Υπάρχουν λεφτά. Υπάρχουν διαδρομές πληρωμών. Υπάρχουν κυκλώματα που δεν σταματούν επειδή ένας influencer βρέθηκε αντιμέτωπος με τη Δικαιοσύνη.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό και σκληρό: γιατί αυτές οι παράνομες πλατφόρμες συνεχίζουν να ξεφυτρώνουν; Γιατί δεν κλείνουν άμεσα; Γιατί δεν στραγγαλίζονται οικονομικά; Γιατί δεν υπάρχει ένα διεθνές, συνεχές, αμείλικτο κυνηγητό;
Αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα. Είναι διεθνές έγκλημα με ψηφιακή μάσκα. Άρα χρειάζεται εμπλοκή της Europol, της Interpol, των τραπεζικών αρχών, των παρόχων διαδικτύου, των ίδιων των πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης. Όλοι στο ίδιο τραπέζι. Όχι αύριο. Χθες. Και δεν μπορεί. Κάποιο ή κάποια υπουργεία είναι στα αρμόδια για να το αντιμετωπίσουν και να το συντονίσουν.
Γιατί όταν αφήνεις τον παράνομο τζόγο να κυκλοφορεί με περιτύλιγμα lifestyle, τότε δεν μιλάμε απλώς για διαφήμιση. Μιλάμε για δηλητήριο που περνάει μέσα από τις οθόνες στα σπίτια μας.
Και κάτι τελευταίο: η επιρροή δεν είναι παιχνίδι. Όποιος επηρεάζει, έχει ευθύνη. Και όποιος χρησιμοποιεί αυτή την επιρροή για να βγάλει χρήματα πάνω στην αφέλεια ή την εξάρτηση άλλων, δεν είναι «σταρ» του διαδικτύου. Είναι μέρος του προβλήματος.
