Αναστάτωση έχει προκαλέσει στην ευρύτερη περιοχή της Μεσσηνίας η μυστηριώδης εξαφάνιση της ιστορικής επετειακής καμπάνας από τον Διατηρητέο Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, που βρίσκεται εντός του φρουρίου της Πύλου, το Νιόκαστρο.
Το πολύτιμο κειμήλιο, το οποίο συνδέεται άμεσα με τη μνήμη της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου και αποτελεί δωρεά Ρώσων φιλελλήνων, φέρεται να απομακρύνθηκε από τη θέση του κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, με τις αρμόδιες αρχές να διερευνούν όλα τα ενδεχόμενα.
Όπως αναφέρει σε ανάρτησή του το Ινστιτούτο Πολιτισμού Μεσσηνίας, η επετειακή καμπάνα που είχαν δωρίσει Ρώσοι φιλέλληνες στον Διατηρητέο Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, εντός του φρουρίου της Πύλου (Νιόκαστρο), με αφορμή τη συμπλήρωση 190 ετών από τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου, φέρεται να έχει απομακρυνθεί από τη θέση της.
Διαπιστώθηκε ότι έλειπε το περασμένο Σάββατο
Σύμφωνα με πληροφορίες, που μετέδωσε ο ραδιοφωνικός σταθμός ΕΡΤ Καλαμάτας, η καμπάνα βρισκόταν στο σημείο τοποθέτησής της εντός του ιερού έως τις 29 Μαΐου 2026, όπως προκύπτει από φωτογραφική τεκμηρίωση, ενώ η απουσία της διαπιστώθηκε από επισκέπτες το πρωί του περασμένου Σαββάτου.
Είχε παραδοθεί με ειδική τελετή από το ρωσικό ναυτικό
Η καμπάνα είχε μεταφερθεί στην Ελλάδα στις 19 Οκτωβρίου 2017 τιμητικά με το ρωσικό πολεμικό πλοίο Azov, στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων μνήμης για τα 190 έτη από τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου, ενώ είχε παραδωθεί με ειδική τελετή στον συγκεκριμένο ναό ως δωρεά με ιδιαίτερο ιστορικό και συμβολικό χαρακτήρα. Ωστόσο, παρότι η αρχική πρόνοια της δωρεάς ήταν η ένταξη της καμπάνας στο κωδονοστάσιο του ναού, η τοποθέτησή της δεν είχε υλοποιηθεί έως σήμερα, με αποτέλεσμα το κωδονοστάσιο να παραμένει άδειο.
Λόγω του επετειακού και συλλεκτικού της χαρακτήρα περιμετρικά φέρει ανάγλυφη επιγραφή: “Во славу 190-летия Наваринского сражения. Севастополь, Россия, 20 октября 2017” και στα ελληνικά (μετάφραση του ίδιου): «Εις δόξαν των 190 χρόνων από τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου. Σεβαστούπολη, Ρωσία, 20 Οκτωβρίου 2017» (βάρος 12 kg).
Ως ιστορικής σημασίας κειμήλιο, λειτουργούσε ως σημείο αναφοράς για τους επισκέπτες και ως γέφυρα μνήμης με ένα καθοριστικό κεφάλαιο της Ελληνικής Επανάστασης. Ως δωρεά Ρώσων φιλελλήνων, αποτύπωνε επίσης τους ιστορικούς δεσμούς φιλίας μεταξύ των δύο λαών, προσδίδοντας έναν ιδιαίτερο συμβολισμό που ξεπερνούσε την υλική της υπόσταση — έναν συμβολισμό που η απουσία της καθιστά ακόμη πιο αισθητό.
