Τα φάρμακα GLP-1, όπως τα Wegovy και Ozempic, έχουν αλλάξει σημαντικά τη θεραπεία της παχυσαρκίας και του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, καθώς βοηθούν αποτελεσματικά στην απώλεια βάρους και στον καλύτερο έλεγχο του σακχάρου. Ωστόσο, οι επιστήμονες συνεχίζουν να μελετούν τις πιθανές παρενέργειές τους. Μία από αυτές είναι η τριχόπτωση (αλωπεκία), για την οποία μέχρι πρόσφατα υπήρχαν κυρίως μεμονωμένες αναφορές και όχι ισχυρά επιστημονικά δεδομένα.
Μια νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό BMJ από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, εξέτασε αν τα φάρμακα GLP-1 συνδέονται περισσότερο με την τριχόπτωση σε σύγκριση με δύο άλλες κατηγορίες φαρμάκων για τον διαβήτη τύπου 2: τους αναστολείς SGLT-2 και τους αναστολείς DPP-4.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι ασθενείς που λάμβαναν GLP-1 είχαν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μη ουλωτικής αλωπεκίας, δηλαδή μιας μορφής τριχόπτωσης κατά την οποία οι θύλακες των τριχών δεν καταστρέφονται και τα μαλλιά μπορούν συνήθως να ξαναφυτρώσουν. Συγκεκριμένα, ο κίνδυνος ήταν κατά 37% μεγαλύτερος σε σύγκριση με όσους λάμβαναν αναστολείς SGLT-2 και κατά 68% μεγαλύτερος σε σύγκριση με όσους λάμβαναν αναστολείς DPP-4.
Η έρευνα βασίστηκε σε μεγάλο αριθμό ασθενών.
Στη μελέτη συμμετείχε μεγάλος αριθμός ατόμων: 12.004 ασθενείς που λάμβαναν φάρμακα GLP-1 συγκρίθηκαν με 15.221 που λάμβαναν αναστολείς SGLT-2, ενώ επιπλέον 11.964 χρήστες GLP-1 συγκρίθηκαν με 11.233 που λάμβαναν αναστολείς DPP-4. Οι ερευνητές έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, η εθνικότητα και άλλα προβλήματα υγείας, ώστε τα αποτελέσματα να είναι όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστα.
Παρότι η ακριβής αιτία της τριχόπτωσης δεν είναι ακόμη γνωστή, οι επιστήμονες προτείνουν μια πιθανή εξήγηση. Η γρήγορη απώλεια βάρους, που αποτελεί συχνό αποτέλεσμα της θεραπείας με GLP-1, έχει ήδη συνδεθεί με μια προσωρινή μορφή τριχόπτωσης, γνωστή ως τελογενής τριχόρροια. Επιπλέον, η σημαντική απώλεια βάρους μπορεί να συνοδεύεται από ελλείψεις σε θρεπτικά συστατικά, όπως ο σίδηρος και ο ψευδάργυρος, οι οποίες επηρεάζουν τον φυσιολογικό κύκλο ανάπτυξης των μαλλιών.
Τα φάρμακα GLP-1 μιμούνται τη δράση μιας φυσικής ορμόνης του οργανισμού, η οποία μειώνει την όρεξη, επιβραδύνει την πέψη και αυξάνει την παραγωγή ινσουλίνης. Χάρη σε αυτούς τους μηχανισμούς έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά τόσο στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας όσο και του διαβήτη.
Παρά τα σημαντικά οφέλη τους, οι επιστήμονες συνεχίζουν να εξετάζουν και άλλες πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως αυξημένο κίνδυνο ορισμένων προβλημάτων στα οστά και στις αρθρώσεις ή αιφνίδιας απώλειας όρασης. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι τα φάρμακα αυτά μπορεί να μειώνουν τον κίνδυνο άνοιας και ορισμένων μορφών καρκίνου.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι, αν και η πιθανότητα τριχόπτωσης είναι αυξημένη, ο απόλυτος κίνδυνος παραμένει μικρός. Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, περίπου 7 στους 1.000 ασθενείς που λαμβάνουν GLP-1 εμφανίζουν τριχόπτωση μέσα σε έναν χρόνο, έναντι 5 στους 1.000 για τους αναστολείς SGLT-2 και 4 στους 1.000 για τους αναστολείς DPP-4.
Τέλος, επισημαίνεται ότι η μελέτη δεν μπορούσε να αξιολογήσει πόσο σοβαρή ήταν η τριχόπτωση, πόσο διήρκεσε ή αν ήταν πλήρως αναστρέψιμη. Για τον λόγο αυτό απαιτούνται νέες έρευνες ώστε να διευκρινιστεί η σχέση μεταξύ των φαρμάκων GLP-1, της απώλειας βάρους και της τριχόπτωσης. Μέχρι τότε, οι γιατροί και οι ασθενείς θα πρέπει να σταθμίζουν προσεκτικά τα πιθανά οφέλη και τους κινδύνους πριν από την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.
Με πληροφορίες από: sciencealert.com , bmj
