Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, είτε ζουν μόνοι είτε προσπαθούν να συντηρήσουν οικογένεια, δεν μπορούν να οργανώνουν την καθημερινότητά τους γύρω από λέξεις που έχουν γίνει πλέον μόνιμο μέρος της κυβερνητικής επικοινωνίας: vouchers, Pass, καλάθια, έκτακτα και ημιέκτακτα επιδόματα και κάθε λογής προσωρινές ενισχύσεις.
Με αυτά τα «μασάζ» η κοινωνία δεν μπορεί να ζήσει. Ούτε αποτελούν θεραπεία της ακρίβειας. Στην καλύτερη περίπτωση είναι ένα προσωρινό παυσίπονο.
Το βασικό ζήτημα παραμένει ένα: οι τιμές. Η κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει να τις επαναφέρει σε φυσιολογικά επίπεδα, ενώ οι καταναλωτές βλέπουν σε αρκετούς κλάδους μια αγορά που δημιουργεί την αίσθηση ότι καρτέλ και ολιγοπωλιακές πρακτικές κάνουν πάρτι εις βάρος της τσέπης τους.
Και κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει η μόνιμη επίκληση του εισαγόμενου πληθωρισμού, της ενέργειας και των διεθνών κρίσεων. Προφανώς επηρεάζουν. Δεν εξηγούν, όμως, τα πάντα.
Υπάρχουν φορολογικά εργαλεία.
Γιατί, για παράδειγμα, να μη μελετηθεί σοβαρά ένα μοντέλο δραστικής μείωσης, ακόμη και μηδενισμού για συγκεκριμένο διάστημα, του ΦΠΑ στα βασικά αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα; Ένα τέτοιο μέτρο, με αυστηρούς ελέγχους ώστε η μείωση να περάσει πράγματι στο ράφι, θα μπορούσε να βοηθήσει παραγωγούς και καταναλωτές.
Το ίδιο ισχύει για τα καύσιμα. Σε μια περίοδο διεθνούς ενεργειακής αβεβαιότητας, οι εκπτώσεις μερικών λεπτών δεν μπορούν να αποτελούν ολοκληρωμένη πολιτική. Χρειάζεται σοβαρή συζήτηση για τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης και συνολικά για τη φορολογική επιβάρυνση της βενζίνης και του πετρελαίου.
Δέκα λεπτά κάτω; Συγγνώμη, αλλά μπροστά στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς που έχουν γονατίσει, είναι τρίχες.
Όχι «κομπόδεμα» για τις εκλογές
Και κάτι τελευταίο: εάν τα δημόσια οικονομικά δημιουργούν περιθώρια, ας μη γίνεται «κομπόδεμα» για να μοιραστεί αργότερα, όταν θα πλησιάζουν οι εκλογές.
Δώστε τώρα αξιοπρεπέστερους μισθούς. Μειώστε ουσιαστικά τη φορολογία εκεί όπου χτυπά περισσότερο την καθημερινότητα. Ελέγξτε πραγματικά την αγορά. Χαμηλώστε τις τιμές.
Και τότε δεν θα χρειάζονται ούτε Pass ούτε vouchers ούτε καλάθια ούτε κάθε λίγο και λιγάκι κάποιο καινούργιο επικοινωνιακό εύρημα.
Γιατί ο πολίτης δεν ζητά επίδομα για να επιβιώσει.
Ζητά ο μισθός του να φτάνει μέχρι το τέλος του μήνα.
