Λίγο μετά τις 2 τα ξημερώματα της 24ης Ιουλίου 1974, το αεροδρόμιο του Ελληνικού μετατράπηκε σε ένα απέραντο ανθρώπινο ποτάμι. Χιλιάδες πολίτες περίμεναν με αγωνία τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον άνθρωπο που καλούνταν να αναλάβει τις τύχες της χώρας μετά την κατάρρευση της δικτατορίας, στον απόηχο της κυπριακής τραγωδίας. Η επιστροφή του σηματοδότησε την αρχή της Μεταπολίτευσης και της αποκατάστασης της Δημοκρατίας.
Η πρωτοβουλία για την επιστροφή του ανήκε στον τότε Πρόεδρο της «Δημοκρατίας», στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη, ο οποίος επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί του στο Παρίσι, ύστερα από πολύωρες διαβουλεύσεις των πολιτικών και της στρατιωτικής ηγεσίας. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε και ο Ευάγγελος Αβέρωφ, ο οποίος επέμενε ότι μόνο ο Καραμανλής μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα εκτός της κρίσης.
Ο Γάλλος πρόεδρος Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν, στενός προσωπικός φίλος του Καραμανλή, έθεσε αμέσως στη διάθεσή του το προεδρικό αεροσκάφος Mystère 20, καθώς οι εμπορικές πτήσεις προς την Ελλάδα είχαν διακοπεί. Στην ιστορική πτήση τον συνόδευαν ο στενός συνεργάτης και δημοσιογράφος Παναγιώτης Λαμπρίας, ο γραμματέας του στο Παρίσι Κώστας Χρυσοστάλης και ο ανιψιός του, Μιχάλης Λιάπης.
Μόλις πάτησε το πόδι του στην ελληνική γη, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έκανε την πρώτη ιστορική του δήλωση:
«Είμαι ευτυχισμένος που επιστρέφω εις την πατρίδα. Ήλθα διά να συμβάλω με όσας δυνάμεις διαθέτω στην αποκατάστασιν της ομαλότητος και της Δημοκρατίας. Είμαι βέβαιος ότι όλαι αι εθνικαί δυνάμεις θα καταστήσουν πραγματικότητα το όραμα της ελληνικής αναγεννήσεως».
Λίγες ώρες αργότερα, στις 4:15 π.μ., στα 67 του χρόνια, ορκίστηκε πρωθυπουργός της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ, παρουσία του Φαίδωνα Γκιζίκη.
Όταν, μετά, οι δημοσιογράφοι τον ρώτησαν τι ζητούσε από τον ελληνικό λαό, απάντησε με τη φράση που έμεινε στην ιστορία: «Boys, pray for me» («Παιδιά, προσευχηθείτε για μένα»), δανειζόμενος τα λόγια του Αμερικανού προέδρου Χάρι Τρούμαν όταν ανέλαβε την ηγεσία των ΗΠΑ. Ήταν η αρχή μιας νέας εποχής, που έμελλε να αλλάξει οριστικά την πορεία της σύγχρονης Ελλάδας.
Στη πρώτη κυβέρνηση του Κωνσσταντίνου Καραμανλή μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, συμμετείχαν πολιτικοί από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, με στόχο την ομαλή μετάβαση στη δημοκρατία.
Το πρώτο κλιμάκιο που ορκίστηκε στις 24 Ιουλίου 1974 ήταν:
- Κωνσταντίνος Καραμανλής – Πρωθυπουργός
- Γεώργιος Μαύρος – Αντιπρόεδρος και Υπουργός Εξωτερικών
- Ξενοφών Ζολώτας – Υπουργός Συντονισμού και Προγραμματισμού
- Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας – Υπουργός Εθνικής Άμυνας
- Γεώργιος Ράλλης – Υπουργός Εσωτερικών
- Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου – Υπουργός Δικαιοσύνης
- Σόλων Γκίκας – Υπουργός Δημοσίας Τάξεως
- Κωνσταντίνος Τσάτσος – Υπουργός Πολιτισμού και Επιστημών
- Νικόλαος Λούρος – Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
- Κωνσταντίνος Λάσκαρης – Υπουργός Απασχόλησης
- Ανδρέας Κοκκέβης – Υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών
- Παναγιώτης Λαμπρίας – Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ.
Στις 26 Ιουλίου 1974 ορκίστηκε το δεύτερο κλιμάκιο, με υπουργούς όπως ο Ιωάννης Πεσμαζόγλου (Οικονομικών), ο Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης (Δημοσίων Έργων), ο Γεώργιος Μυλωνάς (Μεταφορών), ο Χριστόφορος Στράτος (Εσωτερικών) και άλλοι.
