Δεν υπάρχει σχεδόν κανένας γονιός που να μην έχει νιώσει ένα σφίξιμο στην καρδιά όταν βλέπει το παιδί του να μένει εκτός μιας παρέας ή μιας γιορτής. Και πολλές φορές, όπως αποδεικνύεται, η απογοήτευση πονάει εξίσου τους γονείς όσο και τα ίδια τα παιδιά.
Αφορμή για τη συζήτηση στάθηκε η ιστορία μιας μητέρας στο Reddit. Η γυναίκα περιέγραψε πως η τετράχρονη κόρη της δεν προσκλήθηκε στο πάρτι μιας συμμαθήτριάς της, παρότι όπως πίστευε ήταν φίλες. Το περιστατικό άνοιξε μια μεγάλη συζήτηση για το πώς βιώνουν οι γονείς αλλά και τα παιδιά τον κοινωνικό αποκλεισμό στις μικρές ηλικίες.
Η απουσία μιας πρόσκλησης δεν σημαίνει πάντα απόρριψη
Σύμφωνα με το psychologytoday.com παιδοψυχολόγοι εξηγούν ότι η έλλειψη μιας πρόσκλησης δεν σημαίνει απαραίτητα πως το παιδί δεν είναι αγαπητό. Στις μικρές ηλικίες οι λίστες των καλεσμένων επηρεάζονται συχνά από πρακτικούς παράγοντες, όπως ο διαθέσιμος χώρος, το κόστος της εκδήλωσης ή ακόμη και οι σχέσεις μεταξύ των γονέων. Έτσι, ένας αποκλεισμός δεν αντανακλά πάντα την πραγματική φιλία μεταξύ των παιδιών.
Πρώτα διαχειριζόμαστε τα δικά μας συναισθήματα
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι πριν προσπαθήσουμε να στηρίξουμε το παιδί μας, χρειάζεται να αναγνωρίσουμε τα δικά μας συναισθήματα. Είναι φυσιολογικό να νιώσουμε στενοχώρια ή θυμό, όμως δεν βοηθά να μεταφέρουμε αυτή την απογοήτευση στο παιδί ή να κατηγορήσουμε το άλλο παιδί και τους γονείς του. Αντίθετα, είναι σημαντικό να ακούσουμε πώς αισθάνεται το ίδιο το παιδί και να επικυρώσουμε το συναίσθημά του.
Ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι μια εμπειρία που επηρεάζει πραγματικά τα παιδι
Έρευνες δείχνουν ότι ο κοινωνικός αποκλεισμός ενεργοποιεί στα παιδιά μηχανισμούς που σχετίζονται με το άγχος και την ψυχολογική δυσφορία. Παράλληλα, όταν υπάρχει η κατάλληλη υποστήριξη από γονείς και εκπαιδευτικούς, τέτοιες εμπειρίες μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της ψυχικής ανθεκτικότητας και των κοινωνικών δεξιοτήτων.
Ας επενδύσουμε στις ουσιαστικές φιλίες
Όπως σημειώνει το apa.org αντί να επικεντρωνόμαστε στην πρόσκληση που δεν ήρθε ποτέ, μπορούμε να ενθαρρύνουμε το παιδί μας να δημιουργήσει ουσιαστικές σχέσεις μέσα από παιχνίδι, κοινές δραστηριότητες και συναντήσεις εκτός σχολείου. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι στενές φιλίες αποτελούν σημαντικό προστατευτικό παράγοντα για την ψυχική υγεία των παιδιών.
Πότε χρειάζεται να ανησυχήσουμε;
Ένα μόνο περιστατικό αποκλεισμού δεν αποτελεί συνήθως λόγο ανησυχίας. Όπως αναφέρει το sciencedirect.com αν το παιδί μένει συστηματικά εκτός κοινωνικών δραστηριοτήτων, δυσκολεύεται να δημιουργήσει φιλίες ή εμφανίζει αλλαγές στη συμπεριφορά και τη διάθεσή του, τότε είναι σημαντικό να συζητήσουμε το θέμα με τους εκπαιδευτικούς και, αν χρειαστεί, με έναν ειδικό ψυχικής υγείας.
Στο τέλος της ημέρας, αυτό που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας δεν είναι μια πρόσκληση σε κάθε πάρτι, αλλά τα εφόδια για να αντιμετωπίζουν την απογοήτευση χωρίς να αμφισβητούν την αξία τους. Η αυτοεκτίμηση, οι υγιείς φιλίες και η αίσθηση ότι τα αγαπούν είναι πολύ πιο σημαντικές από μια θέση στη λίστα των καλεσμένων.
Με πληροφορίες από Reddit, psychologytoday.com,apa.org, sciencedirect.com
