Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, στο Συνέδριό του, συνιστάται να προχωρήσει σε αλλαγή ονόματος; Γιατί η Νέα Δημοκρατία, στα πλαίσια της Συνταγματικής Αναθεώρησης, πρέπει να υποστηρίξει μέτρα που προωθούν την άμεση δημοκρατία; Πώς μπορούν τα άλλα κόμματα να κινηθούν για να βελτιώσουν την επαφή με την κοινωνική τους βάση; Τέλος, τι περιμένουν οι πολίτες από τα κόμματα, κρίνοντας από τα ονόματά τους; Είναι γενικά αποδεκτό, αλλά και αποδεδειγμένο, ότι στερεότυπα που κρύβονται σε λέξεις επηρεάζουν την κοινωνική μας συμπεριφορά.
Το «μπήκαμε στο μνημόνιο για να μπορέσουμε να βγούμε απ' το μνημόνιο» μάλλον δεν είναι κωλοτούμπα. Τα μύρια όσα μεγαλόστομα δήλωνε για μη συνεργασίες μ' αυτούς που ψηφίζουν μνημόνια, για προδότες και τα λοιπά, γράφτα στο χιόνι. Άλλωστε θα μπορούσε ν' αναφέρει ως προφητεία κι ένα «Θα είναι ένα παράλληλο πρόγραμμα, που θα το λέμε, που θα τ' ακούτε αλλά θα νιώθετε το άλλο, που θα εφαρμόζουμε». Και φυσικά και «με την εκκλησία είμαστε», γιατί «πιστεύουμε στον άρρηκτο δεσμό της εκκλησίας με το κράτος».