idanika

Μήπως τελικά, όχι μόνο δεν αντιλαμβανόμαστε το βάρος των ευθυνών μας ως πολίτες αλλά συνάμα... γηράσκουμε χωρίς να διδασκόμαστε; Αναρωτήθηκε ποτέ κανείς γιατί περιμένει τον διπλανό του, κάποιον άλλον εκτός από τον ίδιο του τον εαυτό, να δώσει λύση στο πρόβλημα; Αναρωτηθήκαμε; Σεις που διαβάζετε τούτες τις γραμμές κι εγώ που τις αραδιάζω; Μάλλον όχι. Ίσως τελικά, εκείνη η γριούλα που ανάβει τα καντήλια των Γερμανών στην Κρήτη μάλλον έχει να μας διδάξει πολλά, γιατί στην ψυχή της ο σκεπτόμενος άνθρωπος που γαλουχήθηκε με τα ωραία και τα μεγάλα ιδανικά της Ελλάδας και της Ευρώπης δεν έχει πεθάνει. Ούτε ο Άνθρωπος μέσα της!
Έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε πως χρησιμοποιούνται κάποιες θετικά επιφορτισμένες λέξεις, πάνω σε κάποιες αρνητικές εξελίξεις για τη ζωή μας. Για παράδειγμα, η ισχύουσα πολιτική μεταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως του Αλέξη Τσίπρα, συχνά διαβάζουμε να χαρακτηρίζεται ως «ωρίμανση» ή «ρεαλισμός».