koine-ynome

Ωστόσο, σε γενικές γραμμές οι πολίτες των χωρών- μελών βλέπουν θετικά τη Συμμαχία- αν και φαίνονται απρόθυμοι ως προς το Άρθρο 5.
Θετική γνώμη κατά 51% έχουν οι πολίτες στην Ελλάδα σε αντίθεση με πολλούς Ευρωπαίους.
Η πριγκίπισσα εκφραζόταν ανοιχτά για μια μεγάλη ποικιλία θεμάτων και χρησιμοποιούσε το κύρος που της έδινε το προφίλ της για να ενημερώνει και να χρηματοδοτεί φιλανθρωπικούς σκοπούς. Κατανοούσε τη δύναμη του δημόσιου ρόλου που είχε και το χρησιμοποιούσε για να αλλάξει τη στάση των ανθρώπων σε καθημερινά θέματα. Ίσως να μη μπορέσουμε ποτέ να μάθουμε πόσα εκατομμύρια λίρες δόθηκαν χάρη στο πνεύμα φιλανθρωπίας που δημιούργησε η Νταϊάνα. Και δε θα μάθουμε ποτέ πώς θα ήταν ο κόσμος αν η Νταϊάνα δεν είχε χαθεί.
Τα social media έχουν διεισδύσει σχεδόν σε κάθε πτυχή της σύγχρονης ζωής στον ανεπτυγμένο (και μη) κόσμο- και ως εκ τούτου
Ποιος, άλλωστε, μπορεί να μετρήσει τον άνθρωπο; Να τον μετρήσει ως συναισθηματική ατομική οντότητα και στη συνέχεια να συναθροίσει τα αποτελέσματα της μέτρησης του συνόλου των ατομικοτήτων μιας κοινωνίας και να τα μετατρέψει σε απόλυτους αριθμούς, μέσους όρους και τάσεις; Και ποιος μπορεί να γνωρίζει με απόλυτη βεβαιότητα αν οι μετρήσεις των πεποιθήσεων του χτες θα συμφωνούν με αυτές του σήμερα ή του αύριο; Άλλωστε εμείς οι άνθρωποι, οι πολίτες κάθε τόπου, είμαστε όντα ευμετάβλητα, όπως πολύ εύστοχα έχει πει η συγγραφέας Αικατερίνη Τεμπέλη λέγοντας πως «...είμαστε κάποιες φορές ένα δημόσιο χαμόγελο και μια ιδιωτική κραυγή, ταυτόχρονα!».
Σε τρία επίπεδα γίνεται η ενημέρωση για την τουρκική προπαγάνδα, «τον υβριδικό πόλεμο» που εξελίσσεται τις τελευταίες εβδομάδες
Η κυβέρνηση διαμαρτύρεται για την καθυστέρηση στην αναδιάρθρωση του χρέους του ελληνικού Δημοσίου ενώ ευθύνεται γι' αυτήν. Το 2011 και το 2012 οι ελληνικές κυβερνήσεις εξασφάλισαν το κούρεμα του τμήματος του χρέους του ελληνικού Δημοσίου που ήλεγχε ο ιδιωτικός τομέας και την πολιτική δέσμευση για τη μελλοντική αναδιάρθρωση του τμήματος του χρέους του ελληνικού Δημοσίου το οποίο ελέγχεται από επίσημους πιστωτές, όπως είναι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας. Με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ καθυστέρησαν οι διαρθρωτικές αλλαγές και η επίτευξη μεγάλων και σταθερών δημοσιονομικών πλεονασμάτων οι οποίες αποτελούσαν τις προϋποθέσεις για την αναδιάρθρωση του χρέους.
Αναμφισβήτητα οι χώρες έχουν ιερό καθήκον να προστατεύσουν τους πρόσφυγες, ταυτόχρονα όμως οι πρόσφυγες έχουν ανάλογη υποχρέωση να σεβαστούν τις κοινωνίες στις οποίες φιλοξενούνται. Ορισμένοι εξ ημών, φαίνεται ότι επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν την τραγωδία των προσφύγων για να επιβάλλουν στις φιλοξενούσες κοινωνίες τις περιθωριακές και μειοψηφικές αντιλήψεις τους. Αναμφίβολα τα παιδιά των προσφύγων πρέπει να συμμετέχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία, για όσο διάστημα βρίσκονται στην χώρα μας υπό συνθήκες που θα εξυπηρετούν τις ιδιαίτερες ανάγκες τους. Παράλληλα, όμως, δε θα πρέπει να αναιρούν, άθελά τους, τη μαθησιακή κανονικότητα των υπολοίπων.
Καταρχάς, μια αλλοιωμένη είδηση ποτέ δε μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη πληροφορία ούτε, κατά συνέπεια, προϊόν κριτικής επεξεργασίας και εξαγωγής συμπερασμάτων. Δεύτερον, το ίδιο το άτομο λειτουργεί με αποτυχία, ταυτόχρονα, τόσο ως δέκτης όσο και ως πομπός ειδήσεων. Το κυριότερο όμως αρνητικό αποτέλεσμα είναι ότι εμποδίζεται η παραγωγή γόνιμης κριτικής και επεξεργασίας της είδησης. Το άτομο όχι μόνο δεν λαμβάνει αντικειμενική πληροφόρηση αλλά δέχεται, υιοθετεί και, σε πολλές περιπτώσεις, διαδίδει ψευδείς ειδήσεις. Έτσι όμως ανακόπτεται η σκέψη και εξαφανίζεται η κρίση.
Προτού εστιάσουμε σε μερικά ζητήματα που επανέρχονται στο δημόσιο λόγο, και απαιτούν προσεκτικότερη αντιμετώπιση από αυτή που τους επιφυλάσσουμε, επείγει να επισημάνω πως με τη μεταφορική χρήση συμπτωμάτων όπως η «ναυτία» και ο «ίλιγγος» ή εννοιών όπως ο «πληθωρισμός» και το «έλλειμμα», δεν επιχειρώ να χρωματίσω τις αντιδράσεις μας θετικά η αρνητικά, ταξινομώντας μας έτσι βολικά σε όσους αντιδρούν με συμπόνια ή σκληρότητα απέναντι σε μια ανθρωπιστική κρίση παγκοσμίων διαστάσεων. Αντιθέτως μάλιστα, ο σκοπός του εν λόγω κειμένου είναι να σκιαγραφήσει, να κριτικάρει, χωρίς όμως να χλευάσει τις δικαιολογημένα αμήχανες, αντιφατικές και συχνά επιπόλαιες αντιδράσεις μας σε ένα εξαιρετικά πολυδιάστατο φαινόμενο.